THE DEVELOPMENT OF A COMPETENCY MODEL FOR SCHOOL ADMINISTRATORS IN ACADEMIC LEADERSHIP USING TECHNOLOGY AS A BASIS TO IMPROVE STUDENT QUALITY
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Abstract
This research aims to 1) study the basic information for developing a competency model for school administrators in academic leadership, utilizing technology as a foundation, 2) develop the competency model, 3) pilot the model, and 4) evaluate the model's effectiveness. The study follows a research and development process divided into four phases: Phase 1 involves assessing the competency needs of administrators and teachers; Phase 2 focuses on developing the competency model based on the gathered data; Phase 3 includes piloting the model with voluntarily participating administrators (44 individuals) and teachers (176 individuals), totaling 220 participants; and Phase 4 is the evaluation of the model's effectiveness. The research tools include questionnaires, interviews, and model suitability evaluation forms. Statistical methods for data analysis include mean, standard deviation, needs assessment index, comparison of pre- and post-model scores, content analysis, and descriptive synthesis.
The results showed that: The analysis of the competency needs of administrators in three key areas revealed an overall needs assessment index of 0.30, with the following rankings: student quality (0.32), technology (0.30), and academic leadership (0.28).The developed competency model comprises six components: 2.1) Principles 2.2) Objectives
2.3) Administrator Competencies 2.4) Development Process 2.5) Evaluation 2.6) Success Factors The model underwent validation by experts, who deemed it highly appropriate and feasible. The pilot results showed an increase in the average competency score of administrators in academic leadership after the development, compared to before. The evaluation of the model indicated that it is highly appropriate and feasible, with a high level of satisfaction expressed by stakeholders regarding the model’s effectiveness and suitability.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
เอกสารอ้างอิง
กัลยา วานิชย์บัญชา. (2562). การวิเคราะห์สถิติด้วย SPSS. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ธรรมศาสตร์.
กำจร ตติยกวี. (2561). ผู้นำการเปลี่ยนแปลงในยุคดิจิทัล. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 13(1), 1–12.
บุญทัน ดอกไธสง. (2559). ภาวะผู้นำทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1. (2565). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET). หนองคาย: สพป.หนองคาย เขต 1.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). กรอบแนวคิดสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สพฐ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). การบริหารการศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
Boyatzis, R. E. (1982). The competent manager: A model for effective performance.
John Wiley & Sons.Fullan, M. (2003). The moral imperative of school leadership. Ontario Principals' Council.
Glickman, C. D., Gordon, S. P., & Ross-Gordon, J. M. (2002). Super Vision and instructional leadership: A developmental approach. (6th ed.). Allyn and Bacon.
Hallinger, P. (2011). Leadership for learning: Lessons from 40 years of empirical research. Journal of Educational Administration, 49(2), 125–142.ISTE.
International Society for Technology in Education. (2018). ISTE standards for education leaders: Empowering leaders to harness technology for learning.
Sheninger, E. C. (2014). Digital leadership: Changing paradigms for changing times. Corwin.
Spencer, L. M., & Spencer, S. M. (1993). Competence at work: Models for superior performance. John Wiley & Sons.
