GOOD GOVERNANCE BAED ON THE CULTURAL IDENTITY OF THE HMONG ETHNIC GROUP, TAK PROVINCE.

Main Article Content

chorpruek Phioku

Abstract

This objective of this research were 1) to study the cultural identity of the Hmong ethnic group, Tak Province  2) to study the relationship social system and 4 basic functions based on the cultural identity of the Hmong ethnic group, Tak Province and 3) to study the good governance based on the cultural identity of the Hmong ethnic group, Tak Province.  The purpose of this qualitative research, the method used was documentary research and content analysis. The research revealed that 1) cultural identity of the Hmong ethnic group by leaders have brought together historical narratives to preserve cultural identity for the coexistence 2) cultural identity is related to Social system and its four basic functions is Latency, Integration, Goal Attainment, Adaptation Systematically and 3) cultural identity is related to good governance in the structure of the relationship between the leader and the members.There is an adaptation to a new cultural way that emphasizes participatory principles and a sense of responsibility for acceptance.

Article Details

How to Cite
Phioku, chorpruek. (2023). GOOD GOVERNANCE BAED ON THE CULTURAL IDENTITY OF THE HMONG ETHNIC GROUP, TAK PROVINCE. Phikun Journal Faculty of Humanities and Social Sciences Kamphaeng Phet Rajabhat University, 21(1), 41–62. retrieved from https://so05.tci-thaijo.org/index.php/Phikun/article/view/259315
Section
Research Articles
Author Biography

chorpruek Phioku, KAMPHAENG PHET RAJABHAT UNIVERSITY

Lecturer of Public Administration Program Kamphaeng Phet Rajabhat University MAesot

References

โกวิทย์ พวงงาม. (2553). การจัดการตนเองของชุมชนและท้องถิ่น. กรุงเทพฯ : คณะสังคมสงเคราะห์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

จารุโส สุดคีรี. (2558). รูปแบบการพัฒนาองค์กรชุมชนแบบยั่งยืน. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้, 8 (2)

จุฑาพรรธ์ (จามจุรี) ผดุงชีววิต. (2551). วัฒนธรรมการสื่อสารและอัตลักษณ์. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ประเวศ วะสี. (2547). การพัฒนาต้องเอาวัฒนธรรมเป็นตัวตั้ง. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ : หมอชาวบ้าน.

พิเชษฐ์ วงค์เกียรติ์ขจร. (2552). แนวคิดยุทธศาสตร์การบริหารการพัฒนา องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท) ในยุคโลกาภิวัตน์. กรุงเทพฯ : ปัญญาชน.

พิษณุ บุญนิยม. (2559). คุณธรรมและจริยธรรมสำหรับนักรัฐประศาสนศาสตร์. กำแพงเพชร : คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.

ยุกติ มุกดาวิจิตร. (2548). อ่าน “วัฒนธรรมชุมชน” วาทศิลป์และการเมืองของชาติพันธุ์ นิพนธ์แนววัฒนธรรมชุมชน. กรุงเทพฯ : ฟ้าเดียวกัน.

รุ่งคุณ มหาปัญญาวงศ์. (2550). การประยุกต์ใช้มิติทางวัฒนธรรมกับยุทธศาสตร์ทหารเพื่อการพัฒนา.วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาศิลปศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ศิราพร ณ ถลาง. (2552). ทฤษฏีคติชนวิทยา : วิธีวิทยาในการวิเคราะห์ ตำนาน-นิทาน พื้นบ้าน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สมศักดิ์ ศรีสันติสุข. (2550). การเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมแนวการศึกษา วิเคราะห์ และวางแผน. ขอนแก่น : โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา.

สุขเกษม ขุนทอง. (2557). รูปแบบการพัฒนาชุมชนบนฐานนิเวศวัฒนธรรมชุมชน : กรณีศึกษาชุมชนกะเหรี่ยง (ปกาเกอะญอ) อำเภอพบพระ จังหวัดตาก. กำแพงเพชร : มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.

สุภางค์ จันทวานิช. (2552). ทฤษฏีสังคมวิทยา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติและสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2562). นโยบายและยุทธศาสตร์การอุดมศึกษาวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พ.ศ.2563-2570 และแผนด้านวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พ.ศ.2563-2565. สืบค้นเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2564, จากhttps://www.mhesi.go.th/index.php/aboutus/stg-policy/930-2563-2570.

อานันท์ กาญจนพันธุ์. (2563). ทฤษฎีและวิธีวิทยาของการวิจัยวัฒนธรรม การทะลุกรอบและกับดักของความคิดแบบคู่ตรงกันข้าม. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ : สยามปริทัศน์.

อุทัย ปริญญาสุทธินันท์. (2561). การจัดการชุมชน. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อัมพร สุคันธวณิช, พวงเพชร สุรัตนกวีกุล. (บรรณาธิการ). (2559). มนุษย์กับวัฒนธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 13).กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.