Guidelines for the management of community business model for elderly care : Muang Municipality, Kamphaeng Phet Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Abstract
Guidelines for the management of community business model for elderly care in Muang Municipality, Kamphaeng Phet province aim to study the effected factors and guidelines of the management of community business model for elderly care. Qualitative research methods have been used in this research. The data collected by deep interview and focus group from stakeholders such as elder, community leader, mayor, government, and people in order to get significant factors and guidelines for management and development.
The result shown that there are five factors that effected to successfully case: 1) community involvement 2) community understanding 3) community needs and goals 4) capital needs 5) government support. Furthermore, The guidelines for community business model in joint care from stakeholders are 9 factors including: 1) customer management, 2) service and goods management, 3) customer relationship, 4) Customer Access Strategy, 5) income management, 6) Affiliate and network management, main event management, main resources management, and 9) cost structure management.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The content and information in the article published in the journal Phikul Regarded as the opinions and responsibilities of the author of the article directly, which the editorial department No need to agree Or share any responsibility
Articles, information, content, images, etc. that have been published in the Pikul Journal Is considered the copyright of the Pikun Journal If any person or department wants to redistribute all or any part of it for further distribution or for any other action, it must be licensed in writing from Pikul Journal only.
References
กรมกิจการผู้สูงอายุ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.(2560). ชุดความรู้การดูแลตนเองและพัฒนาศักยภาพผู้สูงอายุ ด้านความมั่นคงในชีวิต.กิจกรรมผู้สูงอายุ: กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ. (2550). ธุรกิจชุมชน เส้นทางที่เป็นไปได้. กรุงเทพฯ:เอ็กซเปอร์เน็ท
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุ. (2564). สถานการณ์การสูงวัยของประชากรไทย.(ออนไลน์). แหล่งข้อมูล. http://thaitgri.org./. 1 เมษายน 2564
ศิริกุล เลากัยกุล.(2551). การสร้างแบรนด์อย่างพอเพียง. กรุงเทพฯ: นำอักษรการพิมพ์
ศิริวรรณ มนอัตระผดุง และพิทักษ์ ศิริวงศ์. (2559). การเตรียมตัวเกษียณอายุราชการของผู้บริหารสำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา. วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์,11(2), 49-62.
ศูนยวิจัยกสิกรไทย. (2561). ตลาดผูสูงวัยขุมทอง SME ไทย. สืบค้นจาก https://ww.kasikornbank.com/th/business/sme/KSMEKnowledge/article/KSMEAnalysis/Documents/AgingMarket_SMETreasure_2018.pdf
สำนักงานสถิติแห่งชาติ.(2564) การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2564
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส). (2563). ขยายอายุการจ้างแรงงานผู้สูงอายุ.พ.ศ. 2563
อเล็กซานเดอร์ ออสเทอร์วัลเดอร์ และ อีฟ พินเญอร์. (2557). คู่มือสร้างโมเดลธุรกิจ: สำหรับผู้มองการณ์ไกลผู้คิดจะทำการใหญ่และผู้หวังจะล้มยักษ์ แปลจาก Business Model Generation แปลโดย วิญญู กิ่งหิรัญวัฒนา. กรุงเทพฯ:วีเลิร์น.
Department of Mental Health. (2020). 93 days to society "old people" in 5 provinces, the oldest-the least old. [Online]. Available: https://www.dmh.go.th/news-dmh/view.asp?
id=30453 [2021, October 1].
