The effectiveness of government administration General Prayut Chan-o-cha amid the 2019 coronavirus epidemic crisis in Narathiwat Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Abstract
The objectives of this research were 1) to study the level of political news perception. and public opinion in Narathiwat Province 2) To study the personal factors influencing people's opinions in Narathiwat Province. and 3) to study the relationship between political news perception and people's opinions in Narathiwat Province. To the effectiveness of the administration of the government of General Prayut Chan-ocha. The sample consisted of 312 people aged 15 years and over in Narathiwat Province. The instrument used to collect data was a questionnaire. The statistics used in the data analysis were percentage, mean, standard deviation. multiple classification analysis and canonical correlation analysis. The statistical significance was set at the .05 level.
The results of the research revealed that the overall perception of political news moderate with the most recognition from traditional media followed by personal media and social media the least. As for the opinions of the people in Narathiwat on the effectiveness of the administration of General Prayut Chan-o-cha's government in overall and in terms of aspects, namely: wealth performance; Sustainability and the security performance from the 2019 coronavirus pandemic is low. From the hypothesis testing, it was found that the age of the samples influenced their opinions on the effectiveness of government administration of General Prayut Chan-ocha, while gender, educational level, Monthly income, occupation and religion had no influence. The perception of political news was related to opinions on the effectiveness of the administration of General Prayut Chan-ocha's government.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The content and information in the article published in the journal Phikul Regarded as the opinions and responsibilities of the author of the article directly, which the editorial department No need to agree Or share any responsibility
Articles, information, content, images, etc. that have been published in the Pikul Journal Is considered the copyright of the Pikun Journal If any person or department wants to redistribute all or any part of it for further distribution or for any other action, it must be licensed in writing from Pikul Journal only.
References
เปณิษฌา โสภาเจริญ. (2561). ทัศนคติของประชาชนที่มีต่อการบริหารงานของรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา : ศึกษากรณีชาวจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในห้วงเวลา ปี พ.ศ. 2561. การค้นคว้าอิสระ สาขาวิชาสื่อสารการเมือง มหาวิทยาลัยเกริก.
พฤทธิสาณ ชุมพล. (2547). ระบบการเมือง : ความรู้เบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่7). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิชญ์ บุษยบัณฑูร. (2563). ทัศนคติของคนกรุงเทพมหานครที่มีต่อการดําเนินนโยบายของรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา พ.ศ. 2557–2562: กรณีศึกษานโยบายด้านระบบขนส่งมวลชนทางราง. สารนิพนธ์ปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต.
เสาวรักษ์ หงษ์ไทย. (2561). ภาวะผู้นำที่มีผลต่อประสิทธิผลของงานในตำแหน่งนายกรัฐมนตรีตามเจตคติของประชาชน: กรณีศึกษาพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา. วารสารการเมืองการปกครอง, 8(2), หน้า 85-99.
วฐิวรา โรจนสกุลเกตุ. (2556). ทัศนคติของประชาชนที่มีต่อการดำเนิน นโยบายของรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร : ศึกษากรณีชาวจังหวัดอุบลราชธานี. สารนิพนธ์ปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารการเมือง มหาวิทยาลัยเกริก.
วรัท พฤกษากุลนันท์. (2550). ประสิทธิภาพและประสิทธิผล (Efficiency & Effectiveness) ออนไลน์ เข้าถึงใน http://peenet.blogspot.com/2008/07/ efficiency-effectiveness administrator.html. สืบค้นเมื่อ14 มิถุนายน พ.ศ. 2553.
วัชริน ขวัญพะงุ้น. (2553). ความหมายของประสิทธิภาพและประสิทธิผล. ออนไลน์เข้าถึงใน http://gotoknow.org/blog/watcharin2008/226830. สืบค้นเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2553.
วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2547). เอกสารการสอนชุดวิชา หลักกฎหมายเกี่ยวกับการบริหารราชการไทย หน่วยที่ 1 ความรู้พื้นฐานและภาพรวมของหลักกฎหมายเกี่ยวกับการบริหารราชการ. กรุงเทพฯ : สํานักพิมพ์สุโขทัยธรรมาธิราช.
สัญญา สัญญาวิวัฒน์. (2532). สังคมวิทยาการเมือง : หลักการและการประยุกต์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : เจ้าพระยาการพิมพ์.
อมร รักษาสัตย์. (2544). การเมืองการปกครองไทย ตามรัฐธรรมนูญฉบับประชาชน. กรุงเทพฯ : สมาคมรัฐธรรมนูญเพื่อประชาชน.
อณิกร ดอนแก้ว. (2561). การรับรู้นโยบายสาธารณะของรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา ของบุคลากรสำนักงานปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี. การค้นคว้าอิสระปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Becker, S. and Neuhauser, D. (1975). The Efficient Organization. New York: Elsevier Scientific Publishing Co,.
Brown, F.G. (1983). Principle of Education and Psychological Testing. 3rd ed., New York: CBS College Publishing,14.
Caplow, Theodore. (1964). Principle of Organization. New York: Barcourt Brace&World.
Chase, C. J. (1987). Measurement for Educational Evaluation. 2nd ed., Massachusetts: Addison-Wesley Publishing Company, 7.
Cronbach, L.J. (1963). Course Improvement Through Evaluation. Teacher College Record, 64, 672-683.
Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences, (2nd ed.). Hillsdale, NJ: Erlbaum.
Cochran, W. G. (1963). Sampling techniques, (Second Edition).New York: John Wiley and Sons, Inc
Edgar H. Schein. (1970). Organizational Psychology. 2nd. Englewood Cliffs, N.J.: Prentice Hall, Inc. Encyclopedia of Education Evaluation. San Francisco: Jossey –Bass.
Good, C.V. (1973). Dictionary of Education. New York : McGraw- Hill Book Company, 220. Gross, Bertrom M. “What are your Organization’s Objective? A General Systems Approach to planning”, Human Relations. (Vol.18, Aug 1965) p. 195-215. Reprinted in Water R. Word (ed.), Concept and Controversy in Organizational Behavior. Pacific Polisader, Calif Goodyear Publishing Co, 1972: 302-310.
Katz , Daniel and Kahn Robert L. (1978). The Social Psychology of Organization. 2nd ed. New York: John Wiley & Sons.
Lawrence, Paul R. and Lorsch, Jay W. (1967). Organization and Environment: Managing Differentiation and Integration. Boston: Division of Research, Graduate School of Business Administration, Harvard University.
Millet. D. John. (1954). Management in the Public Service. New York: McGraw Mill Book Company.
Mehrens, W.A. & Lehman , I.J. (1984). Measurement and Evaluation in Education and Psychology. 3rd .ed., Japan: HOLT, Rinehart and Winston,5.
Page, G.I. &Thomas , J.B. with Marshall, A.R. (1977). International Dictionary of Education. London : Kogan Page Ltd., 26.
Parsons,Talcott (1964). Suggestion for a Sociological Approach to the Theory of Organizations in Complex Organizations: A Sociological. Reader by Amitai Etzioni.New York: Holt, Rinchart & Winston.
R. Carré de MALBERG. (1920). Contribution á la Théorie générale de l’Etat. Paris : Sirey,
Rossi, P.H. and Freeman, H.E. (1982). Evaluation: A Systematic Approach. Bevely
Simon A. Herbert. (1960). Administrative Bahavior. New York: McMillet Company. Hills, California: Sage Publications, Inc.
Scriven, M.S. (1967). The Methodology of Evaluation. In Perspectives of Curriculum Evaluation (AERA Monograph Series on Curriculum Evaluation, No. 1). Chicago: Rand Mc Nally.
Seldin, Peter. (1988). Evaluation and Developing Administration Performance. San Francisco: Jossey-Bass.
Shertzer, B. & linden,J.D. (1979). Fundamentals of Individual Apprisal. Boston: Houghton Mifflin Company, 13. 95
Stufflebeam,D.L., et al. (1971). Educational Evaluation and Decision Making. Itasca, Illinois: Peacock.
T.A. Ryan and P.C. Smith. (1954). Principle of Industrial Psychology. New York: Holt, inchart and Winson.
WADE. H.W.R. (1980). Administrative Law. Fourth Edition. Oxford : Clarendon Press, Yuchman, E. and Seashor;S.E. (1967) “A System Resource Approach to Organizational Effectiveness”. Adminstative Science Quarterly. (Vol. 32, Dec, 1967). Reprinted in Gobson, et.al,op.cit., p. 154.
