The Logistic Management for Tourism in the way of the Consuming World Heritage in the Designated Areas for Historical Park of Sukhothai- Sri Satchanalai- Kamphaengphet
Main Article Content
Abstract
This research aims to survey tourist information and logistics components in 4 special areas linking Sukhothai-Si Satchanalai-Kamphaeng Phet Historical Parks and to develop a tourism route and program under the concept of "Edible World Heritage" that promotes sustainable cultural and local food tourism using a mixed research methodology, including qualitative, in-depth interviews, Focus Groups, and quantitative, with a total of 400 questionnaires, along with the application of a geographic information system (GIS) to analyze spatial data to propose an integrated approach for logistics management and food tourism in World Heritage areas through the development of a practical program in the form of a digital map and online navigation system to enhance the Gastronomy Tourism concept to meet the needs of cultural areas in the country. The results of the study show that tourists travel by themselves and are interested in local food and historical sites. The results of the development of the "Edible World Heritage" tourism program have designed food and cultural activities in a 3-day, 2-night tour route linking 3 target areas with digital media to accompany the trip
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The content and information in the article published in the journal Phikul Regarded as the opinions and responsibilities of the author of the article directly, which the editorial department No need to agree Or share any responsibility
Articles, information, content, images, etc. that have been published in the Pikul Journal Is considered the copyright of the Pikun Journal If any person or department wants to redistribute all or any part of it for further distribution or for any other action, it must be licensed in writing from Pikul Journal only.
References
กาญจนา แสงลิ้มสุวรรณ และคณะ. (2556). การท่องเที่ยวเชิงมรดกวัฒนธรรมอย่างยั่งยืน. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
กุสุมา ภูเสตว์. (2553). การวิจัยการประชาสัมพันธ์เพื่อสร้างการมีส่วนร่วมของชุมชนในการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม. การศึกษาตามหลักสูตรปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต, คณะนิเทศศาสตร์, 156-164. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จังหวัดกำแพงเพชร. (2559). สถานที่ท่องเที่ยวจังหวัดกำแพงเพชร. http://www.kamphaengphet.go.th/kp/
จิรานุช โสภา. (2554). ศักยภาพการจัดการแหล่งท่องเที่ยวเมืองมรดกโลกของประเทศไทย กรณีศึกษา: อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย-ศรีสัชนาลัย-กำแพงเพชรและอุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยาเพื่อการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างยั่งยืน. คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.
ฉลองภพ สุสังกร์กาญจน์ และคณะ. (2555). การใช้ประโยชน์จากระบบรถไฟที่เชื่อมโยงประเทศเพื่อนบ้านเพื่อให้ไทยเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและการท่องเที่ยวของภูมิภาค. สถาบันการวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
ฉันทัช วรรณถนอม. (2547). การวางแผนและการจัดรายการนำเที่ยว. สำนักพิมพ์เฟื่องฟ้าพริ้นติ้ง.
ฐาปนา บุญหล้า. (2549). โลจิสติกส์ประเทศไทย. สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น).
ปรีชา ศรีศักดิ์หิรัญ. (2558). การสื่อสารการตลาด หน่วยที่ 1. ใน เอกสารการสอนชุดวิชาการสื่อสารและการส่งเสริมการตลาด หน่วยที่ 1-7. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
พัชรินทร์ สิรสุนทร, กวินธร เสถียร, จิรวัฒน์ พิระสันต์ และ วิทยา คามุนี. (2555). การพัฒนาโครงข่ายเศรษฐกิจชุมชนเชิงสร้างสรรค์เพื่อส่งเสริมการจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมแบบมีส่วนร่วม กรณีมรดกโลกทางวัฒนธรรมประเทศไทย. มหาวิทยาลัยนเรศวร. สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
เพียงกานต์ นามวงศ์. (2552). การศึกษาแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ชุมชนไหล่หิน อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง [วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยแม่โจ้].
มิ่งสรรพ์ ขาวสะอาด. (2550). โครงการพัฒนาเชิงบูรณาการของการท่องเที่ยวที่ยั่งยืนในอนุภูมิภาคแม่น้ำโขง ปี 2549: การเปรียบเทียบเชิงระบบโลจิสติกส์. สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
ภัคณิษา อภิศุภกรกุล และคณะ. (2552). การพัฒนาเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเชื่อมโยงกับเทศกาลการท่องเที่ยวประจำปีของกลุ่มจังหวัดอีสานใต้. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
ศูนย์ข้อมูลมรดกโลก. (2557). แหล่งมรดกโลกของไทย. http://www.thaiwhic.go.th/heritage_thai.aspx
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวไทย. (2551). รวมบทความวารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ ปี พ.ศ. 2549. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
สิทธิชัย ฝรั่งทอง.(2553). ขับเคลื่อนโลจิสติกส์ด้วยการตลาด. เอ็กซเปอร์เน็ท.
สุรศักดิ์ ศรีกระจ่าง และคณะ. (2556). การศึกษาศักยภาพเส้นทางและมูลค่าเพิ่มของแหล่งท่องเที่ยวเชิงสังคมและวัฒนธรรมในกลุ่มจังหวัดสกลนคร นครพนม มุกดาหารสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC). สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน). (2553, 25 กรกฎาคม). ท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ หนึ่งในรูปแบบการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนที่น่าสนใจ. http://www.dasta.or.th/th/theory/676-676.html
การท่องเที่ยวแบบยั่งยืน. (2552). ความหมายการท่องเที่ยวแบบยั่ง. http://wean--wean-reentourismblogspotcom.blogspot.com/
Bandarin, F., & Oers, V. R. (2012). The historic urban landscape: Managing heritage in an urban century. Wiley-Blackwell.
Butler, R. W. (1999). Sustainable tourism: A state of the art review. Tourism Geographies, 1(1), 7-25.
Bywater, M. (2013). The market for cultural tourism in Europe. Travel and Tourism Analyst, 6, 30-46.
Ellis, A., Park, E., Kim, S., & Yeoman, I. (2018). What is food tourism? Tourism Management, 68, 250-263.
Garrod, B., & Fyall, A. (1998). Beyond the rhetoric of sustainable tourism? Tourism Management, 19(3), 199-212. from https://doi.org/10.1016/s0261-5177(98)00013-2
Gillman, D. (2010). The idea of cultural heritage. Cambridge University Press.
Gowdy, J. (1999). Economic concepts of sustainability: Relocating economic activity within society & environment. In E. Becker & T. Jahn (Eds.), Sustainability & the social sciences (pp. 162-181). Hamburger.
Prideaux, B., & Carson, D. (2020). Integrated tourism management: An international perspective. Routledge.
Sandis, C. (Ed.). (2014). Cultural heritage ethics: Between theory and practice. Open Book Publishers.
Timothy, D. J. (2010). Cultural heritage and tourism: An introduction. Channel View Publications.
Timothy, D. J., & Nyaupane, G. P. (2009). Cultural heritage and tourism in the developing world: A regional perspective. Taylor & Francis.
