การวิเคราะห์และเปรียบเทียบปัจจัยการล่าช้าและการตรงต่อเวลาของสายการบินแห่งหนึ่งในภูมิภาคเอเชีย

Main Article Content

บุญญวัฒน์ อักษรกิตติ์
วรรษมนต์ สันติศิริ
อัศวิน วงศ์วิวัฒน์

บทคัดย่อ

งานวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาปัจจัยความล่าช้าของสายการบิน 2) เพื่อศึกษาปัจจัยการตรงต่อเวลา และ 3) เพื่อเปรียบเทียบความล่าช้าและการตรงต่อเวลา มีวิธีการดำเนินงานวิจัยโดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงไปที่หน่วยงานสายการบินแห่งหนึ่งในภูมิภาคเอเชีย ซึ่งมีพนักงานที่เกี่ยวข้อง จำนวน 8 คน เครื่องที่มีใช้ในงานวิจัยครั้งนี้ คือ แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างซึ่งได้รับการตรวจสอบแบบสามเส้าด้านข้อมูลและการตรวจสอบแบบสามเส้า ด้านผู้วิจัย ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยความล่าช้าของสายการบิน คือ การจัดการจราจรทางอากาศ ผู้โดยสารและสัมภาระ/สภาพอากาศ และการซ่อมบำรุง ตามลำดับ ปัจจัยการตรงต่อเวลา คือ การทำงานเป็นทีมและการจัดการจราจรทางอากาศ สภาพอากาศ ผู้โดยสาร/สัมภาระ ความพร้อมของอากาศยาน และ การให้บริการในลานจอด ตามลำดับ ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบแล้วพบว่าปัจจัยที่มีเหมือนกันระหว่างความล่าช้ากับการตรงเวลาคือ ผู้โดยสาร/สัมภาระ การจัดการจราจรทางอากาศ และสภาพอากาศ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
อักษรกิตติ์ บ., สันติศิริ ว., & วงศ์วิวัฒน์ อ. (2020). การวิเคราะห์และเปรียบเทียบปัจจัยการล่าช้าและการตรงต่อเวลาของสายการบินแห่งหนึ่งในภูมิภาคเอเชีย. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก, 9(1), 70–77. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/SocialJournal2rmutto/article/view/243884
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

บุญญวัฒน์ อักษรกิตติ์, สถาบันเทคโนโลยีการบิน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก

สถาบันเทคโนโลยีการบิน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก

วรรษมนต์ สันติศิริ, สถาบันเทคโนโลยีการบิน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก

สถาบันเทคโนโลยีการบิน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก

อัศวิน วงศ์วิวัฒน์, วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม

วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม

เอกสารอ้างอิง

จุฑารัตน์ เหล่าพราหมณ์. 2561. ปัจจัยเชิงสาเหตุระหว่างการรับรู้คุณภาพการบริการ ความพึงพอใจและความจงรักภักดีของผู้โดยสารสายการบินต้นทุนต่ำในประเทศไทย. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ. 14(2),124-154.

บริษัท ท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน). 2561. รายงานประจำปี 2561. (ออนไลน์). จาก https://www.airportthai.co.th.

บุษกร เชี่ยวจินดากานต์. 2561. เทคนิคการวิจัยเชิงคุณภาพแบบกรณีศึกษา. วารสารศิลปะศาสตร์ปริทัศน์. 13(25),103-118.

ประชุม สุวัตถี. 2554. ทฤษฎีการชัก(สุ่ม)ตัวอย่าง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

ราชกิจจานุเบกษา. 2561. ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561 - 2580. (ออนไลน์) จาก http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2561/A/082/T_0001.PDF.

สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย. 2562. สายการบินล่าช้าต้องชดเชยอย่างไร. (ออนไลน์) จาก https://www.caat.or.th/th/archives/21074.

เอื้อมพร หลินเจริญ. 2555. เทคนิคการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ. วารสารการวัดผลการศึกษา. 17(1), 17-29.

Flin, R., O’Connor, P. and Mearns, K. 2002, “Crew resource management: improving team work in high reliability industries”, Team Performance Management. 8(4): 68-78.

Indra Setiawan, Suharto Abdul Majid, and Yuliantini. 2015. Airport factor in flight delay in Indonesia. Journal of transportation and logistics management. 2(3): 365-384.