ปัจจัยที่ส่งผลต่อการยอมรับในเทคโนโลยีสารสนเทศของพนักงานในบริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด

Main Article Content

พัชรี ชยากรโศภิต

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนบุคคลที่ส่งผลต่อการยอมรับในเทคโนโลยีสำรสนเทศ (2) เพื่อศึกษาปัจจัยเกี่ยวกับงานที่ส่งผลต่อการยอมรับในเทคโนโลยีสำรสนเทศ (3) เพื่อศึกษาปัจจัยภายนอกที่ส่งผลต่อการยอมรับในเทคโนโลยีสำรสนเทศกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ พนักงานในบริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด ระดับปฏิบัติการ จำนวน 196 คน ใช้การสุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการคำนวณจำกสูตรของ ทำโร่ ยามาเน่ (Taro Yamane) เครื่องมื่อที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ Independent samples t-test และ One-Way ANOVA(F-test) ผลการศึกษาพบว่า พนักงานในบริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด มีความคิดเห็นเกี่ยวกับ (1) ปัจจัยส่วนบุคคลที่ส่งผลต่อการยอมรับในเทคโนโลยีสำรสนเทศ ของพนักงานในบริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด ส่วนใหญ่เป็นเพศชายมากกว่าเพศหญิง มีอายุ 30 - 40 ปี ส่วนใหญ่มีระดับการศึกษา อยู่ในระดับปริญญาตรีหรือเทียบเท่า สถานภาพโสด ตำแหน่งงานอยู่ฝ่ายคลังสินค้า/ขนส่ง ส่วนใหญ่รายได้เฉลี่ยต่อเดือนอยู่ที่ 10,000 - 20,000 บาท และมีอายุการทำงาน 1 - 5 ปี (2) ปัจจัยเกี่ยวกับงานที่ส่งผลต่อการยอมรับในเทคโนโลยีสำรสนเทศ ของพนักงานในบริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด คือ ด้านประสบการณ์ มีระดับความคิดเห็นโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.28 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.67 ด้านความรู้ มีระดับความคิดเห็นโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.49 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.68 ด้านความสำมารถ มีระดับความคิดเห็นโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.51 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.70 (3) ปัจจัยภายนอกที่ส่งผลต่อการยอมรับในเทคโนโลยีสำรสนเทศ ของพนักงานในบริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด คือด้านการฝึกอบรม มีระดับความคิดเห็นโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.32 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.61ด้านการประสำนงาน มีระดับความคิดเห็นโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.57 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.62 ด้านการสื่อสำรมีระดับความคิดเห็นโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.57 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.69 ด้านการสนับสนุนจำกผู้บริหาร มีระดับความคิดเห็นโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.25 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 0.59 ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยเกี่ยวกับงาน และปัจจัยภายนอก กับการยอมรับในเทคโนโลยีสำรสนเทศ ของพนักงานในบริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด มีความสัมพันธ์กับการยอมรับในเทคโนโลยีสำรสนเทศ อย่างมีนัยสำคัญ 0.01 เมื่อพิจำรณาจำกค่าสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (r) จะเห็นว่า ปัจจัยภายนอก (r = 0.847) มีความสัมพันธ์กับการยอมรับในเทคโนโลยีสำรสนเทศ และมีความสัมพันธ์ในทิศทำงเดียวกันกับ ปัจจัยเกี่ยวกับงาน (r = 0.681)

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ชยากรโศภิต พ. (2020). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการยอมรับในเทคโนโลยีสารสนเทศของพนักงานในบริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก, 9(1), 88–97. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/SocialJournal2rmutto/article/view/243887
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

พัชรี ชยากรโศภิต, คณะบริหารธุรกิจและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจักรพงษภูวนารถ

คณะบริหารธุรกิจและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจักรพงษภูวนารถ

เอกสารอ้างอิง

สุนทร แก้วลาย. 2533. การประยุกต์คอมพิวเตอร์ในงานบริการและเผยแพร่สารนิเทศ. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

พรรณภรณ์ แสงดี. 2554. ปัจจัยที่มีผลต่อการยอมรับเทคโนโลยีโปรแกรมสำเร็จรูป SCM. มหาวิทยาลัยบูรพา.

พรรณทิพา แอดำ. 2549. การยอมรับเทคโนโลยีสารสนเทศของข้าราชการสำนักงานปลัดกระทรวงพลังงาน. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

จันทนี รุ่งเรืองธนาผล และพิสิฐ ลิ้มอารียสุข. 2558. พฤติกรรมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศของนักศึกษาระดับปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.

ราตรี เอี่ยมประดิษฐ. 2556. การยอมรับเทคโนโลยีสารสนเทศของบุคลากรมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.