การเสริมสร้างการควบคุมอารมณ์ของนักเรียนวัยรุ่นด้วยชุดกิจกรรมเชิงจิตวิทยา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อพัฒนาชุดกิจกรรมเชิงจิตวิทยาเพื่อเสริมสร้างการควบคุมอารมณ์ของนักเรียนวัยรุ่นและศึกษาผลของการใช้ชุดกิจกรรมเชิงจิตวิทยาเพื่อเสริมสร้างการควบคุมอารมณ์ของนักเรียนวัยรุ่น กลุ่มตัวอย่างในการเสริมสร้างการควบคุมอารมณ์ เป็นนักเรียนวัยรุ่น อายุ 15-17 ปี จำนวน 60 คน ที่มีคะแนน การควบคุมอารมณ์อยู่ในระดับต่ำสามารถเข้าร่วมการเสริมสร้างการควบคุมอารมณ์ด้วยชุดกิจกรรมเชิงจิตวิทยา จำนวน 6 ครั้ง ครั้งละ 120 นาที เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบวัดการควบคุมอารมณ์ที่ผู้วิจัย พัฒนาขึ้น มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.98 และ ชุดกิจกรรมเชิงจิตวิทยา ประกอบด้วย กิจกรรมที่บูรณา การหลักการ เทคนิคและแนวคิดเชิงจิตวิทยา จำนวน 6 กิจกรรม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติทดสอบ t
ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้
1. ชุดกิจกรรมเชิงจิตวิทยาเพื่อเสริมสร้างการควบคุมอารมณ์ของนักเรียนวัยรุ่นประกอบด้วย ขั้นเริ่มต้น
ขั้นดำเนินการ และขั้นยุติการปรึกษา และการบูรณาการทฤษฎีและเทคนิคทางจิตวิทยา ร่วมกับเทคนิค การให้การปรึกษา
2. การควบคุมอารมณ์โดยรวมและรายองค์ประกอบของกลุ่มทดลองที่เข้าร่วมการใช้ชุดกิจกรรม
ก่อนการทดลอง หลังการทดลอง แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แสดงว่าการใช้ชุดกิจกรรม
เชิงจิตวิทยามีผลทำให้การควบคุมอารมณ์ของนักเรียนวัยรุ่นเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น
Article Details
เอกสารอ้างอิง
[2]วลัยกรณ์ แพร่กิจธรรมชัย. 2555. ผลของการปรับพฤติกรรมเพื่อลดความก้าวร้าวของวัยรุ่นกลุ่มเสี่ยง.
ปริญญานิพนธ์ กศ.ม. (จิตวิทยาการแนะแนว), บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
[3]ศรีเรือน แก้วกังวาล. 2549. จิตวิทยาพัฒนาการชีวิตทุกช่วงวัย (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร.์
[4]Baron, C. S. 1993. Do children with autism recognize surprise. A research note Cognition
and Emotion, 7, 507-516.
[5]Bernard, M.E. 2008. The effect of You Can Do It! Education on the emotional resilience of
primary school students with social, emotional, behavioural and achievement
challenges. Proceedings of the Australian Psychological Society Annual Conference,
43, 36-40.
[6]Blos, P. 1979. The adolescent passage: Developmental issues. New York: International
Universities Press, Inc.
[7]Bono, J. E., & Ilies, R. 2006. Charisma, Positive Emotions and Mood Contagion. The Leadership
Quarterly, 17, 317-334.
[8]Corey, G. 2012. Theory and practice of counseling and psychotherapy (9th ed.). Belmont,
CA Brooks-Cole.
[9]Gazda, G. M. 1989. Group Counseling. United States of America: Library of Congress Cataloging
in Publication Data.
[10]Geldard, D., & Geldard, K. 2005. Basic personal counselling: A training manual for
counsellors. NSW, Australia: Pearson Education.
[11]Hansen, J. C., Warner, R. W., & Smith, E. J. 1980. Group counseling : theory and process
(2nd ed.).Chicago: Rand McNally College.
[12]Roger, D., & Najarian, B. 1989. The construction and validation of a new scale for Measuring
emotion control. Personality & Individual Differences, 10(8), 845-853.
[13]Salovey, P., & Sluyter, D. J. (Eds.). 1997. Emotional development and emotional intelligence:
Educational implications. New York, NY, US: Basic Books.
[14]Silk, J. S., Steinberg, L., & Morris, A. S. 2003. Adolescents’ emotion regulation in daily life:
Links to depressive symptoms and problem behavior. Child Development, 74,
1869-1880. doi:10.1046/j.1467-8624.2003.00643.x
[15]Thompson, R. A. 1994. Emotional Regulation: A theme in search of definition. Monographs of
the society for research in child development, 15(2-3), 25-52.
[16]Wills, T. A., Walker, C., Mendoza, D., & Ainette, M. G. 2006. Behavioral and emotional self-
control: Relations to substance use in samples of middle and high school students.
Psychology of Addictive Behaviors, 20(3), 265-278.
