การศึกษาความสุขในชีวิตของผู้สูงอายุ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนามีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความสุขในชีวิต และ 2) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผล ต่อความสุขในชีวิต ของผู้สูงอายุในชุมชน นำร่องศึกษาในเขตพื้นที่ 3 อำเภอของจังหวัดเพชรบุรี ได้แก่ อำเภอเมือง บ้านแหลม และ เขาย้อย สุ่มตัวอย่างจากกลุ่มเป้าหมายด้วยวิธีการสุ่มหลายขั้นตอน ขั้นที่ 1 เลือก 3 อำเภอโดยวิธีสุ่มแบบ เจาะจง ขั้นที่ 2 เลือกครัวเรือนที่มีผู้สูงอายุในแต่ละอำเภอโดยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบมีระบบ และ ขั้นที่ 3 เลือกผู้สูงอายุ ทุกคนในครัวเรือนตามเกณฑ์คัดเข้าของจริยธรรมการวิจัย ให้ได้สัดส่วนตามขนาดของประชากรผู้สูงอายุใน 3 อำเภอ ข้างต้น ได้ขนาดตัวอย่าง 60, 41, และ 31 คน ตามลำดับ ใช้แบบสอบถามในการสัมภาษณ์ผู้สูงอายุ ประกอบไปด้วยส่วน ที่ถามข้อมูลทั่วไป และส่วนที่เป็นมาตรวัดเจตคติของลิเคิร์ท (Likert Scale) 6 ระดับ ใช้วัดระดับคะแนนความสุขของ ผู้สูงอายุ เนื่องจากการทดสอบข้อมูลที่เก็บรวบรวมมาได้นั้นพบว่าไม่มีความเป็นปกติ (Non-normality) ผู้วิจัยจึงใช้ ตัวสถิติทดสอบนอนพาราเมตริก (Non-parametric Test Statistic) ได้แก่ การทดสอบไคสแควร์ (Chi-square Test) Independent Sample Mann-Whitney U Test และ Independent Sample Kruskal-Wallis Test กำหนดระดับ นัยสำคัญ .05 ผลการวิจัยพบว่า 1) ในภาพรวมระดับความสุขของผู้สูงอายุมีค่าเฉลี่ยประมาณ 3.67 คะแนน อยู่ในระดับ ปานกลาง และ 2) ในด้านปัจจัยที่ส่งผลต่อระดับความสุขของผู้สูงอายุในชุมชน พบว่า ตัวแปรพื้นที่ อายุ สถานภาพสมรส ระดับการศึกษา อาชีพ ระดับรายได้ และสุขภาพ ที่แตกต่างกัน ส่งผลต่อระดับคะแนนความสุขที่แตกต่างกันอย่างมี นัยสำคัญ ผลการศึกษาที่ได้จากการวิจัยนี้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการดูแลผู้สูงอายุ และค้นหารูปแบบการรับรู้ ร่วมกันในชุมชนต่อความสุขในชีวิตของผู้สูงอาย