การศึกษากลยุทธ์ตลาดบริการของสถานบริการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุ ในชุมชนเขตเมือง และกรุงเทพมหานคร

Main Article Content

ขจรจิตร์ ธนะสาร

บทคัดย่อ

งานวิจัยเรื่องการศึกษากลยุทธ์ตลาดบริการของสถานบริการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุ ในชุมชนเขตเมือง และกรุงเทพมหานคร การวิจัยครั้งนี้กำหนดรูปแบบการศึกษาวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้สูงอายุ (ที่ไม่เคยใช้บริการสถานดูแลผู้สูงอายุ) ในชุมชนเขตเมือง และกรุงเทพมหานคร ผู้วิจัยได้ใช้วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ สถิติเชิงพรรณนา ในการวิเคราะห์ปัจจัยลักษณะประชากรศาสตร์ ปัจจัยด้านจิตวิทยา และกลยุทธ์ตลาดบริการ โดยใช้ค่าความถี่ ค่าร้อยละ สถิติค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ในการวิเคราะห์ข้อมูล และสถิติเชิงอนุมานเพื่อใช้เป็นการทดสอบสมมติฐาน โดยเลือกใช้สถิติ Independent sample t-testการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว โดยใช้สถิติ F – Test และใช้การวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุ ด้วยวิธีการเลือกแบบลำดับขั้นผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง มีช่วงอายุระหว่าง 60 – 64 ปี อาชีพในปัจจุบัน คือ ทำอาชีพหน่วยงานราชการมีรายได้ระหว่าง 20,001 – 30,000 บาท มีการศึกษาอยู่ในระดับปริญญาตรี และมีสถานภาพสมรส ในส่วนปัจจัยด้านจิตวิทยา พบว่า ผู้สูงอายุที่ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่ ให้ความคิดเห็นเป็นอันแรก ในด้านบุคลิกภาพ โดยกล่าวว่า บุตรหลาน และคนอื่น ๆ ในสังคม ต้องมองเข้ามาแล้วรู้สึกว่า ผู้สูงอายุอยู่ในสถานดูแลผู้สูงอายุอย่างมีความสุข และกลยุทธ์ตลาดบริการ พบว่า ผู้สูงอายุที่ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่ ให้ความคิดเห็นเป็นอันแรก ในด้านบุคลากร โดยกล่าวว่า เจ้าหน้าที่ในสถานดูแลผู้สูงอายุควรผ่านการอบรมการดูแลผู้สูงอายุทุกคนรวมไปถึงหมอ และพยาบาล ควรมีอยู่ในสถานดูแลผู้สูงอายุ ในส่วนของผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า ผู้สูงอายุที่มีลักษณะทางประชากรศาสตร์ด้านอายุ รายได้ การศึกษา สถานภาพ และลักษณะครอบครัว ที่แตกต่างกันส่งผลต่อกลยุทธ์ตลาดบริการของสถานบริการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุในชุมชนเขตเมือง และกรุงเทพมหานครแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในทางกลับกันลักษณะทางประชากรศาสตร์ด้านเพศ และอาชีพไม่พบนัยสำคัญทางสถิติในส่วนของปัจจัยจิตวิทยา ด้านการรับรู้ ด้านการเรียนรู้ ด้านความเชื่อ และทัศนคติ และด้านบุคลิกภาพ ของผู้สูงอายุมีอิทธิพลต่อกลยุทธ์ตลาดบริการของสถานบริการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุ ในชุมชนเขตเมืองและกรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในทางกลับกันปัจจัยจิตวิทยา ด้านการจูงใจไม่พบนัยสำคัญทางสถิติ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ธนะสาร ข. (2023). การศึกษากลยุทธ์ตลาดบริการของสถานบริการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุ ในชุมชนเขตเมือง และกรุงเทพมหานคร. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก, 12(1), 34–45. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/SocialJournal2rmutto/article/view/255543
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

ขจรจิตร์ ธนะสาร, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก

คณะบริหารธุรกิจและเทคโนโลยีสารสนเทศ

เอกสารอ้างอิง

กรมพัฒนาธุรกิจการค้าพาณิชย์ เร่งแก้ปัญหาการขาดแคลนธุรกิจดูแลผู้สูงอายุในไทย. สืบค้นเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2564: http://www.dbd.go.th/ewt_news.php?nid=469404775 &filename =Template _Design_Temp_Sub. Retrieved from https://www.dbd.go.th/

กรมอนามัย. (2557). สมุดบันทึกสุขภาพผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข.

ชยุต รัชตะวรรณ. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้สถานบริบาลดูแลผู้สูงอายุเอกชนในเขตกรุงเทพมหานคร . วิทยานิพนธ์ (การบริหารธุรกิจสำหรับผู้บริหาร): มหาวิทยาลัยบูรพา.

ธิดารัตน์ เสาร์เรือน และกนกกาญจน์ เสน่ห์นมะหุต (2562) การวิเคราะห์แบบจำลองเชิงโครงสร้างของการตัดสินใจเลือกใช้บริการศูนย์ดูแลในกลุ่มเบบี้บูมเมอร์ (Baby Boomer). วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ.วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 กรกฎาคม – ธันวาคม 2562. http://ejournals.swu.ac.th/index.php/MBASBJ/article/view/11955

พิสิษฐ์ พิริยาพรรณ และคณะ (2558) การพัฒนามาตรฐานการดูแลสุขภาพผู้สูง อายุในศูนย์การให้บริการแบบพักค้าง. วารสารบูรพาเวชสาร Vol. 2 No. 1 (2015): JANUARY-JUNE 2015 https://he01.tci-thaijo.org/index.php/BJmed/article/view/119286

เล็ก สมบัติ, ศศิพัฒน์ ยอดเพชร และธนิกานต์ ศักดาพร. (2554). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง ภาวะสูงวัยอย่างมีคุณประโยชน์กับการพัฒนาสังคมและเศรษฐกิจในประเทศไทย. สำนักงานมาตรฐานการพัฒนาสังคม และความมั่นคงของมนุษย์ สำนักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.

สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (2557). การศึกษาผลลัพธ์ทางสุขภาพ และความเป็นธรรมทางสุขภาพ. กรุงเทพ: วิฑูรย์การปก.

ศศิพัฒน์ ยอดเพชร. (2552). บูรณาการระบบการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุ. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ เจพริ้น 2.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2560). การบริหารการตลาดยุคใหม่ (ฉบับปรับปรุงใหม่). กรุงเทพ: บริษัทธรรมสาร จำกัด.

Alex Jingwei He and Kee-Lee Chou. (2017). Long-term care (LTC) planning is important in helping the older people tackle their future needs better. United Kingdom: Cambridge University Press.

Chandeovwit, W. (2013). Social and economic aspects of the elderly in Thailand. Malaysian Journal of Economic Studies, 50(2):193-206.

Cochran, W. G. (1997). Sampling Techniques (3rd. ed). New York: John Wiley & Sons.

Kirsty, H., Carl, T., Antony, A., Paul, E., Claire, G., Barbara, H., et al (2021) Understanding the staff behaviours that promote quality for older people living in long term care facilities: A realist review, International Journal of Nursing Studies, Volume 117,

Mignani, V., Ingravallo, F., Mariani, E., & Chattat, R. (2017). Perspectives of older people living in long-term care facilities and of their family members toward advance care planning discussions: a systematic review and thematic synthesis. Clinical interventions in aging, 12, 475–484. https://doi.org/10.2147/CIA.S128937

Praewpran Seetisarn (2017) Exploring the Key Issues Affecting the Adoption of Health Care Services for the Elderly in Bangkok, Mahidol University: Bangkok

Shin, So & Park, Jeong. (2017). Factors Influencing Quality of Life of Elderly Residents in Long-term Care Facilities. Journal of Korean Gerontological Nursing. 19. 113-124. 10.17079/jkgn.2017.19.2.113.

United Nation. (2015). World populations ageing 2015. New York: Author.

United Nations Population Fund. (2012). Ageing in the twenty-first century: A celebration and a challenge. New York: Author.