มาตรฐานอาชีพและคุณวุฒิวิชาชีพด้านการแสดงในบริบทสากล สู่แนวทางพัฒนามาตรฐานอาชีพโขนในประเทศไทย

ผู้แต่ง

  • เกิดศิริ นกน้อย คณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
  • ภาวิณี บุญเสริม คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
  • ธีรเดช กลิ่นจันทร์ สํานักการสังคีต กรมศิลปากร
  • กาญจนา เหล่าโชคชัยกุล วิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

DOI:

https://doi.org/10.60101/faraa.2026.280588

คำสำคัญ:

โขน, มาตรฐานอาชีพ, คุณวุฒิวิชาชีพ, ศิลปะการแสดง, มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาและทบทวนระบบมาตรฐานอาชีพ และคุณวุฒิวิชาชีพ ด้านการแสดงที่มีแนวทางการดำเนินการอันเป็นมาตรฐานในระดับสากล ผ่านกรณีศึกษาระบบมาตรฐานอาชีพนักแสดงบัลเลต์ ของสหราชอาณาจักร นักแสดงงิ้วของสาธารณรัฐประชาชนจีน และ นักแสดงละครโน ของประเทศญี่ปุ่น ตลอดจนวิเคราะห์สภาพแวดล้อม และปัจจัยที่มีความเกี่ยวข้องของโขนในสังคมไทย เพื่อพิจารณาต่อการดำเนินการระบบมาตรฐานอาชีพ และคุณวุฒิวิชาชีพของอาชีพนักแสดงโขน โดยใช้วิธีการศึกษาเชิงคุณภาพผ่านการวิเคราะห์เอกสารและกรณีศึกษา รวมถึงการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญในวงการศิลปะการแสดงของแต่ละประเทศ

ผลการศึกษาพบว่าระบบมาตรฐานอาชีพด้านการแสดงในระดับสากลมีแนวทางที่แตกต่างกันไปตามบริบททางวัฒนธรรมของแต่ละประเทศ แต่ล้วนมุ่งเน้นการกำหนดหลักสูตรการฝึกอบรม ระบบ การประเมินสมรรถนะ และการรับรองคุณวุฒิที่เป็นมาตรฐาน ซึ่งช่วยส่งเสริมทั้งคุณภาพของศิลปินและการสืบทอดศิลปะแขนงนั้น ๆ สำหรับการแสดงโขนของประเทศไทยนั้น แม้จะมีโครงสร้างการอนุรักษ์และการจัดการเรียนการสอนภายใต้หน่วยงานภาครัฐ ดังเช่น กรมศิลปากร แต่ยังขาดระบบการรับรองคุณวุฒิที่เป็นมาตรฐานกลาง หากสามารถพัฒนาแนวทางที่คล้ายคลึงกับองค์กรระดับสากลอย่าง Royal Academy of Dance (RAD) ซึ่งกำหนดมาตรฐานการเรียนการสอนบัลเลต์จะช่วยให้การแสดงโขน ได้รับการพัฒนาในเชิงโครงสร้างและขยายโอกาสทางอาชีพให้กับนักแสดงได้มากขึ้น งานวิจัยนี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นฐานข้อมูลในการพัฒนาสมรรถนะอาชีพนักแสดงโขนให้มีความสอดคล้องกับบริบทสากล โดยเฉพาะในด้านการจัดทำระบบมาตรฐานอาชีพและการรับรองคุณวุฒิวิชาชีพ ตามมาตรฐานของสถาบันคุณวุฒิวิชาชีพ

เอกสารอ้างอิง

Beijing Vocational College of Opera and Arts. (N.D.).Beijing Opera. College-en.com. Retrieved from https://www.college-cn.com/beijing/631/

Center for International and Interdisciplinary Research on Noh Theatre. (N.D.). Kyoten.ac.jp. Retrieved from https://kyoten-nohken.ws.hosei.ac.jp/en/

Department of Japanese Literature and Culture. (N.D.). Curriculum. Musashino University. Retrieved from https://www.musashino-u.ac.jp/academics/faculty/literature/japanese_literature_and_culture/curriculum.html

Department of Japanese Literature and Culture. (N.D.). Faculty Introduction. Musashino University. Retrieved from https://www.musashino-u.ac.jp/academics/faculty/literature/japanese_literature_and_culture/profiles_j.html

Department of Cultural Promotion, Ministry of Culture. (2018). Khon: The first intangible cultural heritage of humanity from Thailand. Retrieved from http://book.culture.go.th/KhonTHICH/files/downloads/โขน%20มรดกวัฒนธรรม.pdf. [in Thai]

How to become a Noh actor? Detailed explanation of necessary conditions and characteristics of suitable people. (N.D.). Job-zukan.jp.Retrieved from https://job-zukan.jp/noh-teacher/5019/

Intangible Cultural Heritage of the Nation. (2018). Khon. Retrieved from https://ich-thailand.org/heritage/detail/6291e5b7978f238e61f77da4. [in Thai]

Ministry of Culture. (2018). UNESCO announces “Khon” as an intangible cultural heritage. Retrieved from https://www2.m-culture.go.th/th/article_view.php?nid=21463 [in Thai]

National Academy of Chinese Theatre Arts. (N.D.). About NACTA. Retrieved from https://en.nacta.edu.cn/About/Why/index.htm

Noh Master. (N.D.). Kyogen Performer, Kyogen Actor. Toshin.com. Retrieved from https://www.toshin.com/mirai/joblab/job/460/#:~:text.

Noh Theater Multilingual Subtitling Service. (N.D.). Illustrated Guide to Noh. Retrieved from https://noh-sup.hinoki-shoten.co.jp/basicsofnoh-ja

Nohgaku Performance Association. (N.D.). Nohgaku can be “learned”. Nohgaku.or.jp. Retrieved from https://www.nohgaku.or.jp/lesson

Nohgaku Researcher Training Program. (N.D.). hosei.ac.jp. Retrieved from https://www.hosei.ac.jp/gs/jinbun/nichibun/nogaku/?auth=9abbb458a78210eb174f4bdd385bcf54

Nohgaku Resource Center. (N.D.). Musashino University.ac.jp. Retrieved from https://www.musashino-u.ac.jp/research/laboratory/noh_research_archives.html

Okayama/Kyoto/Osaka Noh Fujitokai Homepage. (N.D.). Retrieved from https://totokai.sakura.ne.jp/

Reiko Yamanaka. (N.D.).Basic knowledge of Noh. Nohgaku. Retrieved from https://www.nohgaku.or.jp/guide/能の基礎知識

Royal Academy of Dance. (2019).Requirements for regulated qualifications in England, Wales, and Northern Ireland. Retrieved from https://www.royalacademyofdance.org/app/uploads/2019/06/17103334/20181002Specifications2018_Thai.pdf

Ruri no Kai. (N.D.). Noh practice. Kanagawa Zushi City.com.Retrieved from https://www.city.zushi.kanagawa.jp/nanisuru/club/2000112/2000693.html

Sawatte_kyoto. (2024). Nohgaku.or.jp. Retrieved from https://www.nohgaku.or.jp/hubfs/blog/lesson/taiken/sawatte_kyoto2024.pdf

Siritranon Danupon. (2024, February 20). The Selection of Chinese Opera Performers. (Personal Interview)

Sugiura Nohgaku. (N.D.). Noh Experience. noh-sugiura.com. Retrieved from https://www.noh-sugiura.com/taiken/kengaku.html

Thailand Professional Qualification Institute (Public Organization). (2021). About the Institute. Retrieved from https://www.tpqi.go.th/th/objective/nJW4LDWewEb3QWewEb3Q. [in Thai]

Thammasat University. (2024). Thammasat partners with TPQI to promote Khon actor occupational standards to the international level.Retrieved from https://tu.ac.th/thammasat-040367-meeting-tpqi-occupation-khon-actor. [in Thai]

Wagokoro. (2023). Are there any schools of Noh? An easy-to-understand explanation of Noh schools!. Retrieved from https://wa-gokoro.jp/traditional-performing/Noh-Kyogen/497/

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-04-21

รูปแบบการอ้างอิง

นกน้อย เ., บุญเสริม ภ. ., กลิ่นจันทร์ ธ. ., & เหล่าโชคชัยกุล ก. . (2026). มาตรฐานอาชีพและคุณวุฒิวิชาชีพด้านการแสดงในบริบทสากล สู่แนวทางพัฒนามาตรฐานอาชีพโขนในประเทศไทย. วารสารศิลปกรรมศาสตร์วิชาการ วิจัย และงานสร้างสรรค์, 13(1), E280588 (1–18). https://doi.org/10.60101/faraa.2026.280588

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย