การสร้างศิลปนิพนธ์นาฏยกรรมไทยในช่วงสถานการณ์  การแพร่ระบาดไวรัสโคโรนา 2019

ธัญวุฒิ พยายาม; มาลินี อาชายุทธการ

doi:10.60101/faraa.2026.281050

ผู้แต่ง

ธัญวุฒิ พยายาม คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
มาลินี อาชายุทธการ คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

DOI:

https://doi.org/10.60101/faraa.2026.281050

คำสำคัญ:

ศิลปนิพนธ์ด้านนาฏยกรรม, นาฏยกรรมสร้างสรรค์, ด๊านซ์ฟิล์ม

บทคัดย่อ

บทความวิชาการฉบับนี้เป็นส่วนหนึ่งของวิทยานิพนธ์ เรื่อง “การสร้างศิลปนิพนธ์นาฏยกรรมไทย ในช่วงสถานการณ์การแพร่ระบาดไวรัสโคโรนา 2019” มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการจัดการเรียนการสอนและการปรับตัวของการสร้างศิลปนิพนธ์ ในสถาบันอุดมศึกษาในช่วงสถานการณ์การแพร่ระบาดของไวรัสโคโรนา 2019 ผู้ศึกษารวบรวมข้อมูลจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง และการสัมภาษณ์ โดยคัดเลือกสถาบันอุดมศึกษาที่อยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร และเป็นสถาบันที่มีการสร้างศิลปนิพนธ์ เพื่อเป็นกรณีศึกษา 7 สถาบัน ได้แก่ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทามหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี และมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

จากการศึกษาพบว่า เดิมการนําเสนอผลงานศิลปนิพนธ์เป็นรูปแบบการแสดงสดบนเวที เมื่อเกิดสถานการณ์การแพร่ระบาดไวรัสโคโรนา 2019 พบว่ามีการปรับรูปแบบ การนําเสนอออกเป็น 3 ประเภท คือ การนําเสนอในรูปแบบด๊านซ์ฟิล์ม (Dance Film) การนําเสนอในรูปแบบวีดิทัศน์การแสดง และการแสดงสดบนเวทีในช่วงที่สถานการณ์ดังกล่าวคลี่คลายลง ซึ่งการปรับตัวดังกล่าวก่อให้เกิดองค์ความรู้ด้านการบูรณาการนาฏยกรรมกับเทคโนโลยีดิจิทัล โดยเฉพาะการสร้างด๊านซ์ฟิล์มที่ต้องคํานึงถึงความสัมพันธ์ระหว่างการออกแบบการเคลื่อนไหว พื้นที่ มุมกล้อง การจัดองค์ประกอบภาพ และการตัดต่อสะท้อนถึงการเปลี่ยนกระบวนการสร้างสรรค์จากพื้นที่เวทีสู่พื้นที่สื่อดิจิทัล องค์ความรู้ดังกล่าวสามารถนําไปประยุกต์ใช้ในการพัฒนาการเรียนการสอน การสร้างสรรค์และเผยแพร่ผลงานนาฏยกรรม ตลอดจนเป็นแนวทางในการเตรียมความพร้อมต่อสถานการณ์วิกฤติและการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีในอนาคต

เอกสารอ้างอิง

Ally, M. (2008). Foundations of educational theory for online learning. In T. Anderson (Ed.), The Theory and Practice of Online Learning (2nd ed., pp. 15–44). Athabasca University. Press www.aupress.ca. https://www.aupress.ca/books/120146-the-theory-and-practice-of-online-learning/

Faculty Members,Dance Department, Faculty of Fine and Applied Arts, Chulalongkorn University. (2020). Online Teaching and Learning of Dance, Dance Department, Faculty of Fine and Applied Arts, Chulalongkorn University. Bankok: Chulalongkorn University. [in Thai]

Jiwakanon,R. (2021). Adaptation of Thai dance drama troupes during the COVID-19 pandemic. Journal of Humanities and Social Sciences, 10(2), 15–24. [in Thai]

Khammanee, T. (2002). Instructional models: Diverse alternatives. Bangkok: Chulalongkorn University. [in Thai]

Phuengkueankhan, P. & Thianbunlertrat, R. (2022). Senior project in Dance, Academic Year 2021: Ta Harn Arsa.Youtube.com. https://youtu.be/T79C6x3q6ec?si=JuULroizT888-UhP [in Thai]

Piaget, J. (1972). The Psychology of the Child. New York: Basic Books.

Sanga-kong, K. & Phothisakul, T. (2023). Senior project in Dance, Academic Year 2022: Jit Fung Hoon .Facebook.com https://www.facebook.com/share/v/1XjgwxUQKS/?mibextid=WC7FNe [in Thai]

SSRU Thai dance. (2021). Annual Standard Performance Examination, Academic Year 2021: “Sida Lui Fai”Facebook: https://web.facebook.com/ssruthaidance. [in Thai]

Sutthi,K. (2023). The development of a dance teaching package to enhance innovation skills in dance among Grade 9 students. [Master’s thesis, Silpakorn University]. [in Thai]