ปัจจัยที่กำหนดภาระภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง
คำสำคัญ:
ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง, รายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น, ความเป็นธรรมทางภาษีอากรบทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งศึกษาภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่จัดเก็บในปี 2563 เพื่อวิเคราะห์หาปัจจัยต่าง ๆ ที่ก่อให้เกิดภาระภาษี โดยใช้ข้อมูลกลุ่มตัวอย่างผู้เสียภาษีจำนวน 1,414 รายจากพื้นที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 8 แห่ง ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบชั้นภูมิ ผลวิเคราะห์พบว่าภาระภาษีขึ้นอยู่กับราคาประเมินที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง การนำไปใช้ประโยชน์ โดยเฉพาะกรณีที่ดินรกร้าง และลักษณะทางเศรษฐกิจสังคมในชุมชน อย่างไรก็ดี ภาระภาษีจะลดลงตามการลดหย่อน ยกเว้น หรือบรรเทาภาษีตามบทบัญญัติของกฎหมาย นอกจากนี้ ผู้เขียนพบว่าการกระจายภาระภาษีอาจยังไม่เป็นธรรมตามหลักความสามารถ โดยเฉพาะกรณีของกิจการขนาดใหญ่ กิจการหอพัก/ห้องเช่ารายเดือน และเจ้าของที่ดินรกร้าง ดังนั้น หน่วยงานภาครัฐและฝ่ายต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องควรเร่งปรับปรุงแก้ไขต่อไป
เอกสารอ้างอิง
จิตติ มงคลชัยอรัญญา. (2558). การศึกษาอัตราที่แท้จริงของภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างและแนวทางการปรับโครงสร้างภาษีเพื่อสร้างความเป็นธรรมในสังคม: กรณีศึกษากรุงเทพมหานคร. รายงานวิจัยเสนอต่อสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
ดวงมณี เลาวกุล. (2559). แบบจำลองการปรับปรุงภาษีที่ดินและระบบภาษีที่ดินเพื่อการกระจายการถือครองที่ดิน. รายงานการวิจัยเสนอต่อสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
พาเกียรติ สมานบุตร และคณะ. (2551). โครงการวิจัยและพัฒนาเรื่องการเพิ่มขีดความสามารถขององค์การบริหารส่วนจังหวัดในการจัดเก็บภาษีน้ำมัน. รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์เสนอต่อสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
สมชัย ฤชุพันธุ์. (2545). รายได้ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น มีปัญหาอะไร แก้อย่างไร. กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
Bahl, Roy. (1999). Implementation Rules for Fiscal Decentralization. Paper presented at the International Seminar on Land Policy and Economic Development, Land Reform Training Institute, Taiwan, November 17, 1998.
Ostrom, Elinor. (1990). Governing the Commons: The Evolution of Institutions for Collective Action. Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2021 วารสารรัฐประศาสนศาสตร์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.