กระบวนทัศน์ของสังคมที่มีต่อสถานภาพและบทบาทของผู้สูงอายุ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อบรรยายการเปลี่ยนแปลงกระบวนทัศน์ของสังคมที่มีต่อสถานภาพและบทบาทของผู้สูงอายุที่ผ่านมาหลายทศวรรษ “การพัฒนาไปสู่ความทันสมัย” ได้ก่อให้เกิดแบบตายตัวแง่ลบเกี่ยวกับผู้สูงอายุขึ้นในสังคม ผู้คนในสังคมสมัยใหม่จะสรรเสริญความก้าวหน้าและความสำเร็จเป็นสำคัญ ส่งผลให้ผู้สูงอายุถูกตรวจสอบความสมดุลระหว่างต้นทุนที่สังคมเสียไปในการดูแลสนับสนุนผู้สูงอายุกับผลประโยชน์ที่สังคมได้รับจากผู้สูงอายุ ผู้สูงอายุจึงมักถูกมองว่าเป็นภาระของสังคมอย่างไรก็ตาม วยาคติดังกล่าวถูกท้าทายด้วยกระบวนทัศน์ใหม่ซึ่งยึดประชาชนเป็นศูนย์กลางและให้ความสำคัญกับความมั่นคงของมนุษย์ “แนวคิดผู้สูงอายุที่มีศักยภาพ” ประกอบด้วยหลักพื้นฐานที่สำคัญสองประการ คือ (1) หลักมนุษยธรรม หมายถึง ผู้สูงอายุควรได้รับความช่วยเหลือตามหลักมนุษยธรรม และความต้องการพื้นฐาน สิ่งเหล่านี้เป็น “สิทธิขั้นพื้นฐาน” ที่บุคคลทุกกลุ่มวัยพึงได้รับ การเกี่ยงที่จะดูแลผู้สูงอายุเพราะเหตุแห่งความแตกต่างด้านอายุ เป็นการเลือกปฏิบัติซึ่งสังคมจะกระทำมิได้ และ (2) หลักการพัฒนา หมายถึง ผู้สูงอายุมีศักยภาพ สามารถยังคุณประโยชน์ให้กับสังคมได้ ผู้สูงอายุจึงควรได้รับการส่งเสริมบทบาทและการมีส่วนร่วมในกระบวนการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม แนวคิดผู้สูงอายุที่มีศักยภาพมีอิทธิพลต่อนโยบายการพัฒนาความผาสุกของผู้สูงอายุไทยในปัจจุบัน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
[2] Cowgill, D. (1974). Aging and modernization: A revision of the theory. In J.F.Gubrium (Ed.), Late Life: Communities and Environmental Policy (pp.123-146). Spingfield IL: Charles C. Thomas.
[3] Palmore, E., & Manton, K. (1974). Modernization and the status of the aged: International comparisons. Journal of Gerontology, 29(1), 205-210.
[4] Watson, W.H., & Maxwell, R.J. (Eds.). (1977). Human aging and dying: A study in sociocultural gerontology.
New York: St. Martin’s Press.
[5] Simmons, L.W. (1945). The role of the aged in primitive society. New Haven: Yale University Press.
[6] Cowgill, D. (1972). The role and status of the aged in Thailand. In D. O. Cowgill, & L. D. Holmes (Eds.), Aging and modernization (pp. 91-102). New York: Appleton-Century-Crofts.
[7] Amoss, P. (1981). Coast Salish elders. In P.T. Amoss & S. Harrell (Eds.), Other ways of growing old:
Anthropological perspectives (pp. 227-247). Stanford CA: Stanford University Press.
[8] Blenkner, M. (1965). Social work and family relationships in later life with some thoughts on filial maturity. In
E. Shanas, & G. F. Streib (Eds.), Social Structure and the Family: Generational Relations (pp. 117-130). Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
[9] UNDP. (1994). Human development report 1994. New York: Oxford University Press. Retrieved on October 9, 2018,
from https://hdr.undp.org/sites/default/files/reports/255/hdr_1994_en_complete_nostats.pdf.
[10] Sasat, S. (2016). Ageism: What people in the society should be concerned. Journal of Gerontology and
Geriatric Medicine, 15(3), 60-66. (In Thai)
[11] Yodpetch, S., Patanasri, P., & Sakdaporn, T. (2017). The Research on good lessons learned from schools and clubs for older persons with knowledge transfer activities. Bangkok: The Foundation of Thai Gerontology Research and Development Institute. (In Thai)
[12] United Nations, Department of Economic and Social Affairs, Population Division. (2016). World population
prospect, the 2015 Revision. New York: United Nations.
[13] The Foundation of Thai Gerontology Research and Development Institute. (2016). Situation of the Thai elderly 2016. Bangkok: Thai National Committee of Senior Citizens and the Institute for Population and Social Research, Mahidol University. Retrieved on October 9, 2018, from https://thaitgri.org/?p=38427. (In Thai)
[14] Kamonchanok Pumechat, Pricha Samakkhi., & Lunjakon Nillakan. (2018). A Model of the elder-friendly prototype community. Inthaninthaksin Journal Thaksin University, 13(1), 115-132. (In Thai) Retrieved on October 9, 2018, from https://www.huso.tsu.ac.th/huso_mag/journal/1301/130105DT.pdf.
[15] National Statistical Office. (2018). Working situation of the elderly in Thailand report 2018. Bangkok: National Statistical Office. (In Thai)
[16] World Health Organization. (2002). Active aging, a policy framework. A contribution of the world health
organization to the second united nation world assembly on ageing, Madrid, Spain, April. Retrieved on October 9, 2018, from https://www.who.int/ageing/publications/active_ageing/en/.
[17] Jitapunkul, S., & Wivatvanit, S. (2008). National policies and programs for the aging population in Thailand.
Ageing International, 33(1-4), 62-74. Retrieved on October 9, 2018, from https://link.springer.com/article/10.1007/s12126-009-9027-6
[18] Thai National Council on Research and Innovation Policy. (2017). Thailand 20-year national strategy
framework (2017- 2036). Bangkok: Cocoon & Co. (In Thai)
[19] Tamdee, P. (2017). Agency, society and culture: Conditions promoting active ageing in older persons in
Chiang Mai. Journal of Social Sciences, 47(2), 109-131. (In Thai)
[20] Seangthong, J. (2015). The self-esteem of older people through volunteer roles. Walailak Abode of Culture Journal, 15(2), 73-89.
[21] Thanakwang, K., Isaramalai, S., & Hattakit, U. (2014). Thai cultural understandings of active ageing from the perspectives of older adults: A qualitative study. Pacific Rim International Journal of Nursing Research, 18(2), 152-165.
