การเปลี่ยนแปลงการกระทำทางสังคม จากทัศนะของเวเบอร์บนความท้าทายความสามารถ ในการบริหารเพื่อการพัฒนาความมั่นคงทางสังคม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการกระทำทางสังคมตามทัศนะ
ของเวเบอร์ 2) ศึกษาวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงการกระทำทางสังคมในสังคมออนไลน์
และ 3) เพื่อเสนอแนะระบบและกระบวนการในการรักษาความมั่นคงของสังคมเพื่อ
การดำรงอยู่ของมนุษย์อย่างยั่งยืนโดยใช้การวิจัยเชิงเอกสาร ซึ่งประกอบด้วย ข้อมูล
ปฐมภูมิและทุติยภูมิ รวบรวมข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาพบว่าผลรวมของ
การกระทำทางสังคมของมนุษย์ตามทัศนะของเวเบอร์มีผลประโยชน์เป็นตัวกำหนด
เป็นการตั้งใจกระทำ เป็นพฤติกรรมที่มีการให้ความหมายคือเหตุผลสำหรับผู้กระทำ
และมีเป้าหมายชัดเจน ในส่วนของการเปลี่ยนแปลงการกระทำทางสังคมในสังคมออนไลน์
พบว่าชุมชนออนไลน์หรือ “ชาวเน็ต” ไม่สามารถกำหนดทิศทางการเปลี่ยนแปลงทาง
สังคมได้อย่างชัดเจนแต่อาจจะส่งผลต่อความวุ่นวายทางสังคมได้และอาจกลับไปสู่
สภาวะต้องมนต์ขลังใหม่ที่ไม่ได้มีสาเหตุมาจากประเพณีหรือความศรัทธาแต่เป็นความ
เพ้อฝันที่ขาดความรับผิดชอบต่อการกระทำทางสังคมใหม่ ทำให้มนุษย์ขาดเหตุผลจาก
การกระทำทางสังคมออนไลน์ในการพัฒนาความมั่นคงทางสังคมต้องปรับปรุงระบบ
โครงสร้างทางสังคม ทั้งนี้สังคมสมัยใหม่เชื่อว่ามนุษย์ทุกคนมีเหตุผลและเท่าเทียมกัน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
[2] Max Weber. (1968). Basic Sociological Terms. Berkeley: University of California Press.
[3] Niklas Luhmann. (1984). SozialeSysteme: Grundrißeinerallgemeinen-Theorie. Frankfurt a. M. : Suhrkamp.
[4] สุภางค์ จันทวานิช. (2559). ทฤษฎีสังคมวิทยา (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
[5] Cosmin Toth. (2013). “Rationality and irrationality in understanding human behaviour. An evaluation of the methodological consequences of conceptualising irrationality”, Journal of Comparative Research in Anthropology and Sociology. 4(1), 85-104.
[6] Talcott Parsons. (1938). “The Role of Ideas in Social Action”, American Sociological Review. 3(5), 652-664.
[7] เชษฐา พวงหัตถ์. (2546). “โลกในกระแสการเปลี่ยนแปลง”, วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร. 23(1), 133-183.
[8] Jukka Gronow. (1988). “The Element of Irrationality: Max Weber’s Diagnosis of Modern Culture”, ActaSociologica. 31(4), 319-331.
[9] ปริศนา เพชระบูรณิน. (2556). “สังคมออนไลน์กับพลังทางสังคม”,วารสารวิชาการปทุมวัน. 3(6), 53 – 58.
[10] Hans Haferkamp and Neil J. Smelser. (1992). Social Change and Modernity. Berkeley: University of California Press.
[11] สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (2539).“การเปลี่ยนแปลงทางสังคม: สาเหตุ ความสำคัญและผลกระทบ”, วารสารการบริหารและการจัดการ. 5(1), 79-91.
[12] Stephen Kalberg. (1980).“Max Weber’s Types of Rationality: Cornerstones for the Analysis of Rationalization Processes in History”, American Journal of Sociology. 85(5), 1145-1179.
[13] บุญยศิษย์ บุญโพธิ์. (2556). “ข้อสังเกตเกี่ยวกับความรับผิดทางกฎหมายฐานหมิ่นประมาท: กรณีศึกษาการกระทำความผิดในสังคมออนไลน์”, วารสารการเมืองการบริหาร และกฎหมาย. 5(3), 183-211.
[14] Mats Ekström. (1992). “Causal Explanation of Social Action: The Contribution of Max Weber and of Critical Realism to a Generative View of Causal Explanation in Social Science”, ActaSociologica. 35(2), 107-122.
[15] เภา บุญเยี่ยม และภารดี มหาขันธ์. (2558). “ปะคำ: วิถีชีวิตและการดำรงอยู่ของคนเลี้ยงช้างภายใต้พลวัตการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรม”, วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา. 23(41), 91-111.
[16] Max Weber. (1947). The Theory of Social and Economic Organization. (A.M. Henderson and T. Parsons, Trans.). NewYork : The free press.
[17] เชษฐา พวงหัตถ์. (2548). “วิธีคิดและปัญหาทางทฤษฎีในสังคมวิทยา”, วารสารร่มพฤกษ์. 24(1-2), 29-75.
[18] สุดเฉลิม ศัสตราพฤกษ์. (2559). “PEACEACT “สุขกระทำ” เพื่อการพัฒนาการบริหารสู่สมการความยั่งยืน”,วารสารเทคโนโลยีภาคใต้. 9(2), 132-138.
[19] James S. Coleman. (1986). “Social Theory, Social Research, and a Theory of Action”, The American Journal of Sociology. 91(6), 1309-1335.
