พัฒนาการวรรณกรรมพุทธประวัติ

Main Article Content

Sirisak Apisakmontree
Ven, Phrakru Pravitvaranuyut
Ven, Phrakru Piphitsutathorn

บทคัดย่อ

บทความนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์พัฒนาการวรรณกรรมพุทธประวัติ
ผลการวิจัยพบว่า วรรณกรรมพุทธประวัติอาศัยพระไตรปิฎกเป็นพื้นฐานในการเรียบเรียง
ปรากฏตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 5-6 โดยพระสงฆ์นิกายสรวาสติวาทได้แต่งลลิตวิสตระขึ้น
ต่อมาในปลายพุทธศตวรรษที่ 19 พระสงฆ์ล้านนาได้แต่งสัมภารวิบากตามแบบพุทธ
ประวัติลังกา และภายหลังเมื่อล้านนารับพระพุทธศาสนาจากเมืองเมาะตะมะในพุทธ
ศตวรรษที่ 20 แล้ว จึงปรากฏพุทธประวัติเรื่องชินมหา-นิทานและปฐมสมโพธิกถา
ที่พัฒนาเนื้อหาต่อจากสัมภารวิบาก พุทธศตวรรษที่ 25 ที่ชาวตะวันตกปกครองอินเดียนั้น
นักปราชญ์ชาวตะวันตกได้เรียบเรียงพุทธประวัติขึ้นใหม่ 2 เรื่อง อาศัยเค้าโครงพุทธ
ประวัติมหายาน และการสัมภาษณ์พูดคุยกับพุทธศาสนิกชน คือ ประทีปแห่งอาเซีย
และพุทธประวัติฝ่ายมหายานในธิเบต ส่วนพระพุทธศาสนาในสยามช่วงเวลาดังกล่าว
เกิดมีธรรมยุติกนิกายขึ้น แนวคิดของคณะธรรมยุติได้ส่งอิทธิพลให้สมเด็จพระมหา
สมณเจ้า กรมพระยา วชิรญาณวโรรส แต่งพุทธประวัติที่ตีความปาฏิหาริย์ในลักษณะ
การอธิบายตามหลักเหตุและผลเชิงวิทยาศาสตร์ และพุทธศตวรรษที่ 26 ติช นัท ฮันท์
ได้แต่งคือเมฆสีขาวทางก้าวเก่าแก่ ตามแนวคิดมหายานอันมีพุทธประวัติลลิตวิสตระ
เป็นพื้นฐาน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Apisakmontree, S., Pravitvaranuyut, V. P., & Piphitsutathorn, V. P. (2018). พัฒนาการวรรณกรรมพุทธประวัติ. วารสารปาริชาต, 31(2), 189–213. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/parichartjournal/article/view/158650
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

[1] Kusalasai, K. (2001). The Buddha in the Opinion of the 3 Great Men of India. Bangkok: Sukkhapabjai Group.
[2] Somdet Pramaha Samanajao Kromprayavajirayarnwarorot. (1998). Buddha’s biography. Bangkok: Mahamakut Buddhist University.
[3] N Bangchan, S. (1990). History of Pali literature in Thai. Bangkok: Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
[4] Silad, N. (2009). Analytical Study of Principles in Samparavibak, Master of Arts. Graduate School: Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
[5] Kumlansinseri, S. (2003). Analytical Study of Lavitvistas. Master of Arts. Graduate School: Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
[6] Singkiral, S. (1998). Pathamasambobdhi Chapters 1-7 : A Critical Edition and An Analytical Study. Master of Arts. Graduate School: Chulalongkornr University.
[7] Inchai, S. (2001). A Comparative Study of Pali Patomsombodhi in tha Lanna and the Central Thai Versions. Master of Arts. Graduate School: Chiang Mai University.
[8] Phathammahaviranuwat. (1962). Samparavibak. Bangkok: S. Thampakde.
[9] Veraprajak, K. (1987). Chinmahanitan 2. Bangkok: Fine Arts Department.
[10] Somdet Pramaha Samanajao Gromprabparamaanuchit Chinohrot. (1997). Patomsompotikata: Bangkok: Fine Arts Department.
[11] Monvitoon, S. (1969). Lavitvistas. Bangkok: Fine Arts Department.
[12] W.Woodville Rockhill. (1967). The Mahayana Buddhist History in Tibet. Bangkok: Fine Arts Department.
[13] Edwin Arnold, M.A. (1999). The Light of Asia. Bangkok: thammasapa.
[14] Thích Nhat Hanh. (2006). Old Path with White Clouds. Bangkok: Komolpublishing.
[15] Cul phuth khos. (1983). Sokattakimhanithan. Bangkok: Wat Suthat Thepwararam.
[16] N Bangchan, S. (1983). History of Pali literature in India and Ceylon. Bangkok: Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
[17] Chiang Mai Loei Rajabhat University. (1971). Chiang Mai Native Legend.
Bangkok: The Prime Minister.
[18]. Vannasai, S. (1979). Muntra Battle Chiang Mai. Chiang Mai: No Print
Location Available.
[19] Apisakmontree, S. and Worathammanon, T. (2016) “The Relationship
between Buddha Relics and the Establishment of Cities on the
Chiang Saen Basin”, Parichart. 30(2), 121-143.