ความคาดหวังของประชาชนต่อแนวทางการเสริมสร้างสันติสุข และความสมานฉันท์โดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ระดับความคาดหวังของประชาชนต่อการเสริมสร้างสันติสุขและความสมานฉันท์โดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและเพื่อเสนอบทบาทที่สอดคล้องกับแนวทางการเสริมสร้างสันติสุขและสมานฉันท์ในจังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยใช้วิธีวิจัยแบบผสานวิธี ซึ่งการวิจัยเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามสำรวจความคาดหวังของประชาชน จำนวน 398 คน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ขณะที่การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้การสำรวจเอกสารรวมทั้งสัมภาษณ์ผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผู้นำท้องที่และเครือข่ายภาคประชาสังคม รวม 12 คน โดยวิเคราะห์ข้อมูลแบบอุปนัยและตีความสร้างข้อสรุป ผลการวิจัยพบว่า ความคาดหวังของประชาชนต่อการเสริมสร้างสันติสุขและสมานฉันท์โดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภาพรวมอยู่ระดับมาก (x̅ = 4.18, s.d.= 0.72) โดยด้านพัฒนาเศรษฐกิจ การลงทุนและการพาณิชย์ มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด รองลงมา คือ ด้านเสริมสร้างทรัพยากรมนุษย์และความเข้มแข็งทางสังคม ด้านสนับสนุนการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ด้านส่งเสริมการบริหารและการปกครองตามหลักธรรมาภิบาล และด้านอำนวยความยุติธรรมและความเป็นธรรม มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด ตามลำดับ ทั้งนี้ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นควรปรับบทบาทสนับสนุนการขับเคลื่อนกลไกเชิงบูรณาการร่วมกับหน่วยงานพิเศษและองค์กรทางปกครองในพื้นที่ตามบริบทซึ่งสอดคล้องกับแนวทางการยกระดับคุณภาพบริการสาธารณะขั้นพื้นฐานสู่การเสริมสร้างสันติสุขและสมานฉันท์ในจังหวัดชายแดนภาคใต้ให้เกิดความยั่งยืน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Lapie, A. (2019). Discursive Struggles between State and Local of Conflict Management in the Three Southern Border Province. Dissertation. Chonburi: Burapha University.
Puangam, K. (2009). Thai Local Government: Principle and Dimension in the Future. (9th Ed.). Bangkok: Winyuchon.
Vroom, V. H. (1970). Work and Motivation. New York: John Willey & son.
Worathanphasuk, N. (2014). Proposed Process for Community Empowerment yo Strengthen Peace and Reconciliation for Local Authorities. An Online Journal of Education, 9(2), 282-296.
Ministry of Finance. (2000). Determining Plan and Procedures in Decentralizations to the Local Administrative Organization B.E. 2542. Bangkok: Ministry of Finance.
Yamane, Taro. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. New York: Harper and Row Publication.
Srisa-ard. B. (2000). Introduction to Research (7th Ed.). Bangkok: Sureeviya Sarn.
Bloom, Benjamin S., et al. (1971). Hand book on Formative and Summative Evaluation of Student Learning. New York: Mc Graw-Hill Book Company.
Zimmerman, M.A., & Rappaport, J. (1988). Citizen participation, perceived control, and psychological empowerment. American Journal of Community Psychology.
Yooyuen, K. (2016). People’s Expectation on Public Administration of Samtum Sub-district Administrative Organization Sena District in Phra Nakhon Si Ayutthaya. Pathumthani University Academic Journal. 8(1), 172-180.
Pratuangboriboon, N. (2017). Koh-Kha Model: The Strategy for Balanced Local Administration in the Twenty-First Century. Journal of Graduate Studies in Northern Rajabhat Universities, 7(12), 15-28.
Elmore, R.F. (1979). Complexity and Control: What legislators and Administrators can do about Implenmentation. Public Policy Papers No. 11. Institue of Governmental Research, University of Washington.
Visupi, W. (2017). The role of local communities to propel Thailand to model 4.0. Retrieved April 5,2018 from https://www.sites.google.com/a/life.ac.th/main/bthkhwamwichakar/bthbathchumchnthxngthnkabkarkhabkheluxnsumodelprathesthiy40.
Jitpiromsri, S., Sugunnasil, W., & Sowana, A. (2010). Developing Policy Analysis Models for Violence Resolution throuhg Socio-economic, Demographic Database Systems. Bangkok: National Research Council of Thailand.
