การสร้างแบรนด์บุคคลผ่านวิดีโอโซเชียลมีเดีย: กรณีศึกษาของหลี่จื่อฉี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ที่มาและวัตถุประสงค์: วิดีโอบนโซเชียลมีเดียเป็นสื่อสำคัญในการสร้างแบรนด์บุคคล เนื่องจากเปิดโอกาสให้ผู้สร้างสรรค์เนื้อหาสามารถถ่ายทอดอัตลักษณ์ ค่านิยม และมุมมองทางวัฒนธรรมไปยังผู้ชมผ่านองค์ประกอบด้านภาพ เสียง และการเล่าเรื่อง หลี่จื่อฉีเป็นกรณีศึกษาที่โดดเด่นในการสร้างแบรนด์บุคคลผ่านการนำเสนอวัฒนธรรมดั้งเดิม วิถีชีวิตชนบท และการเล่าเรื่องเชิงสุนทรียะ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการสร้างแบรนด์บุคคลของหลี่จื่อฉีผ่านวิดีโอโซเชียลมีเดีย และ 2) วิเคราะห์ค่านิยมหลักของแบรนด์ที่แฝงอยู่ในเนื้อหาวิดีโอ
ระเบียบวิธีการศึกษา: การวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพแบบกรณีศึกษา โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากการวิเคราะห์เนื้อหาวิดีโอที่คัดเลือกจากผลงานของหลี่จื่อฉี และการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญซึ่งเป็นตัวแทนกลุ่มเป้าหมาย การวิเคราะห์มุ่งศึกษาการใช้องค์ประกอบด้านภาพ สัญลักษณ์ เสียง ภาษา และการเล่าเรื่อง เพื่ออธิบายกระบวนการสร้างแบรนด์บุคคลและการถ่ายทอดค่านิยมหลักของแบรนด์
ผลการศึกษา: ผลการวิจัยพบว่า การสร้างแบรนด์บุคคลของหลี่จื่อฉีประกอบด้วย 4 มิติสำคัญ ได้แก่ มิติด้านภาพลักษณ์เชิงสุนทรียะ มิติด้านการใช้สัญลักษณ์ มิติด้านเสียงและภาษา และมิติด้านการเล่าเรื่อง ในมิติด้านภาพ มีการนำเสนอภูมิทัศน์ธรรมชาติ เครื่องแต่งกายพื้นถิ่น และกระบวนการผลิตงานหัตถกรรม ซึ่งสะท้อนความแท้จริงและอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมชนบท มิติด้านสัญลักษณ์สื่อถึงมรดกทางวัฒนธรรมและการพึ่งพาตนเอง ส่วนมิติด้านเสียงและภาษาใช้เสียงธรรมชาติ บทสนทนาที่ไม่มาก และน้ำเสียงนุ่มนวล เพื่อสร้างความผูกพันทางอารมณ์กับผู้ชม ขณะที่มิติด้านการเล่าเรื่องเน้นการส่งเสริมพลังของสตรี การถ่ายทอดภูมิปัญญาระหว่างรุ่น และการอนุรักษ์วัฒนธรรมดั้งเดิม นอกจากนี้ ยังพบค่านิยมหลักของแบรนด์ 5 ประการ ได้แก่ ความแท้จริง ความต่อเนื่องทางวัฒนธรรม ความเรียบง่าย ความประณีตในงานฝีมือ และความสงบทางอารมณ์
การประยุกต์ใช้: ผลการศึกษาสามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นแนวทางสำหรับผู้สร้างสรรค์เนื้อหาและนักการตลาดดิจิทัลในการพัฒนาแบรนด์บุคคลบนแพลตฟอร์มวิดีโอโซเชียลมีเดียให้มีเอกลักษณ์และมีความยั่งยืน โดยให้ความสำคัญกับการผสานองค์ประกอบด้านภาพ สัญลักษณ์ เสียง ภาษา และการเล่าเรื่องให้สอดคล้องกับอัตลักษณ์และค่านิยมที่ต้องการสื่อสาร นอกจากนี้ การนำเสนอเนื้อหาที่เชื่อมโยงกับวัฒนธรรมดั้งเดิมยังสามารถใช้เป็นแนวทางในการสร้างการมีส่วนร่วมของผู้ชมและเสริมสร้างอัตลักษณ์ของแบรนด์ในสภาพแวดล้อมดิจิทัล
บทสรุป: การสร้างแบรนด์บุคคลของหลี่จื่อฉีแสดงให้เห็นถึงการผสานการสื่อสารหลายมิติเข้ากับการเล่าเรื่องทางวัฒนธรรม เพื่อสร้างอัตลักษณ์ดิจิทัลที่โดดเด่นและสื่อสารค่านิยมของแบรนด์ไปยังผู้ชมได้อย่างมีเอกลักษณ์ การผสมผสานองค์ประกอบด้านสุนทรียะ สัญลักษณ์ เสียง ภาษา และการเล่าเรื่องช่วยเชื่อมโยงผู้ชมเข้ากับวัฒนธรรมดั้งเดิม ผลการศึกษานี้จึงช่วยขยายองค์ความรู้ด้านการสร้างแบรนด์บุคคลและการสื่อสารหลายมิติในบริบทของวิดีโอบนโซเชียลมีเดีย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
[1] Peters, T. (1997, August 31). The brand called you. Fast Company. https://www.fastcompany.com/28905/brand-called-you
[2] Labrecque, L. I., Markos, E., & Milne, G. R. (2011). Online personal branding: Processes, challenges, and implications. Journal of Interactive Marketing, 25(1), 37–50. https://doi.org/10.1016/j.intmar.2010.09.002
[3] Khamis, S., Ang, L., & Welling, R. (2017). Self-branding, “micro-celebrity” and the rise of social media influencers. Celebrity Studies, 8(2), 191–208. https://doi.org/10.1080/19392397.2016.1218292
[4] Marwick, A. E. (2013). Status update: Celebrity, publicity, and branding in the social media age. Yale University Press.
[5] Sina Weibo. (n.d.). LiZiqi [Weibo profile]. Retrieved February 11, 2026, from https://weibo.com/u/2970452952
[6] YouTube. (n.d.). Liziqi [YouTube channel]. Retrieved February 11, 2026, from https://www.youtube.com/channel/UCoC47do520os_4DBMEFGg4A
[7] Liang, L. M. (2022). Consuming the pastoral desire: Li Ziqi, food vlogging, and the structure of feeling in the era of
microcelebrity. Global Storytelling: Journal of Digital and Moving Images, 1(2), 7–39. https://doi.org/10.3998/gs.1020
[8] Shao, S. (2025). Feminized idyllic rurality? The videos of Li Ziqi on Bilibili. In E. Peeren & T. Valdés-Olmos (Eds.), Rural imaginations for a globalized world (pp. 299–318). Brill. https://doi.org/10.1163/9789004731943_017
[9] Whyke, T. W., Chen, Z. T., & Lopez-Mugica, J. (2022). An analysis of cultural dissemination and national image construction in Chinese influencer Li Ziqi’s vlogs and its impact on international viewer perceptions on YouTube. The Journal of Chinese Sociology, 9(1), 14. https://doi.org/10.1186/s40711-022-00173-2
[10] Scheidt, S., Gelhard, C., & Henseler, J. (2020). Old practice, but young research field: A systematic bibliographic review of personal branding. Frontiers in Psychology, 11, 1809. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2020.01809
[11] Gorbatov, S., Khapova, S. N., & Lysova, E. I. (2018). Personal branding: Interdisciplinary systematic review and research agenda. Frontiers in Psychology, 9, 2238. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.02238
[12] Rangarajan, D., Gelb, B. D., & Vandaveer, A. (2017). Strategic personal branding—And how it pays off. Business Horizons, 60(5), 657–666. https://doi.org/10.1016/j.bushor.2017.05.009
[13] Kress, G., & van Leeuwen, T. (2006). Reading images: The grammar of visual design (2nd ed.). Routledge.
[14] O’Halloran, K. L. (2008). Systemic functional-multimodal discourse analysis (SF-MDA): Constructing ideational meaning using language and visual imagery. Visual Communication, 7(4), 443–475. https://doi.org/10.1177/1470357208096210
[15] Cunningham, S., & Craig, D. (2019). Social media entertainment: The new intersection of Hollywood and Silicon Valley. NYU Press.
[16] Abidin, C. (2020). Mapping internet celebrity on TikTok: Exploring attention economies and visibility labours. Cultural Science Journal, 12(1), 77–104. https://doi.org/10.5334/csci.140
[17] Creswell, J. W., & Poth, C. N. (2018). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (4th ed.). SAGE.
[18] Patton, M. Q. (2015). Qualitative research & evaluation methods (4th ed.). SAGE.
[19] Merriam, S. B. (2009). Qualitative research: A guide to design and implementation. Jossey-Bass.
[20] Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. SAGE.
[21] Kvale, S., & Brinkmann, S. (2009). InterViews: Learning the craft of qualitative research interviewing (2nd ed.). SAGE.
[22] Seidman, I. (2019). Interviewing as qualitative research: A guide for researchers in education and the social sciences (5th ed.). Teachers College Press.
[23] Krippendorff, K. (2018). Content analysis: An introduction to its methodology (4th ed.). SAGE.
[24] Riffe, D., Lacy, S., Fico, F., & Watson, B. R. (2019). Analyzing media messages: Using quantitative content analysis in research (4th ed.). Routledge.
[25] Guest, G., Bunce, A., & Johnson, L. (2006). How many interviews are enough? An experiment with data saturation and variability. Field Methods, 18(1), 59–82. https://doi.org/10.1177/1525822X05279903
[26] Hennink, M. M., Kaiser, B. N., & Marconi, V. C. (2017). Code saturation versus meaning saturation: How many interviews are enough? Qualitative Health Research, 27(4), 591–608. https://doi.org/10.1177/1049732316665344
[27] Jewitt, C. (Ed.). (2014). The Routledge handbook of multimodal analysis. Routledge.
[28] Barthes, R. (1977). Image—music—text (S. Heath, Trans.). Fontana Press.
[29] van Leeuwen, T. (1999). Speech, music, sound. Macmillan.
[30] Chatman, S. (1978). Story and discourse: Narrative structure in fiction and film. Cornell University Press.