อัตลักษณ์ท้องถิ่นกับการออกแบบนโยบายสาธารณะบนฐานชุมชน: แนวคิด กระบวนการ และศักยภาพการประยุกต์ใช้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ที่มาและวัตถุประสงค์: ในโลกที่ผู้กำหนดนโยบายสาธารณะต้องเผชิญกับปัญหาที่สลับซับซ้อนและพลวัตของสังคมที่หลากหลาย แนวคิดที่ยึดโยงกับอัตลักษณ์ท้องถิ่นกำลังกลายเป็นหมุดหมายสำคัญในการออกแบบนโยบายร่วมสมัย บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวคิด กระบวนการ และศักยภาพของการประยุกต์ใช้อัตลักษณ์ท้องถิ่นในการออกแบบนโยบายสาธารณะบนฐานชุมชน โดยมุ่งเชื่อมโยงเป้าหมายของรัฐกับคุณค่า ความต้องการ และบริบทของประชาชนในพื้นที่
ระเบียบวิธีการศึกษา: ใช้การทบทวนและสังเคราะห์แนวคิดและวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง ประกอบการวิเคราะห์กรณีตัวอย่างในประเทศไทยและต่างประเทศ ครอบคลุมความหมายและองค์ประกอบของอัตลักษณ์ พัฒนาการของนโยบายบนฐานชุมชน ความแตกต่างระหว่างกระบวนการนโยบายที่คำนึงถึงอัตลักษณ์กับนโยบายแบบรวมศูนย์ ตลอดจนข้อจำกัดและศักยภาพในการประยุกต์ใช้ พร้อมนำเสนอแผนภาพเชิงแนวคิดและตารางเปรียบเทียบเพื่ออธิบายความสัมพันธ์ระหว่างอัตลักษณ์ กระบวนการนโยบาย และผลลัพธ์เชิงระบบ โดยพิจารณาอัตลักษณ์ในฐานะสิ่งที่เปลี่ยนแปลงตามประสบการณ์และบริบทของชุมชน
ผลการศึกษา: การสังเคราะห์ชี้ให้เห็นว่าอัตลักษณ์ท้องถิ่นประกอบด้วยมิติความทรงจำร่วม มิติกายภาพ มิติสังคม และมิตินโยบาย ซึ่งเชื่อมโยงกับการนิยามปัญหา การสื่อสาร และการมีส่วนร่วมของประชาชน ศักยภาพเชิงกลยุทธ์ที่สำคัญห้าประการ ได้แก่ การแปลงความรู้ท้องถิ่นเป็นข้อมูลเชิงนโยบาย การสนับสนุนแนวคิดนโยบายแบบพลวัต การสร้างกรอบการรับรู้ร่วม การกระตุ้นแรงจูงใจในการมีส่วนร่วม และการจัดวางประเด็นและเครื่องมือเชิงนโยบายที่สอดคล้องกับคุณค่าชุมชน ศักยภาพเหล่านี้นำไปสู่นโยบายที่ตอบสนองต่อพื้นที่อย่างยืดหยุ่น ความชอบธรรมและการยอมรับทางสังคม การลดแรงต้านต่อรัฐ ความร่วมมือระหว่างรัฐกับชุมชน และการดำรงอยู่ของอัตลักษณ์ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลง อย่างไรก็ตาม การประยุกต์ใช้ยังเผชิญข้อจำกัดจากโครงสร้างรวมศูนย์ การมีส่วนร่วมเชิงสัญลักษณ์ ทัศนคติที่ลดทอนคุณค่าภูมิปัญญาท้องถิ่น ความเปราะบางของชุมชน และการแปลงคุณค่าทางวัฒนธรรมไปสู่กฎหมาย งบประมาณ และโครงการ
การประยุกต์ใช้: ผู้กำหนดนโยบาย องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และชุมชนสามารถใช้กรอบคิดนี้เพื่อร่วมกันนิยามปัญหา ออกแบบการสื่อสารที่เข้าถึงประชาชน ส่งเสริมการมีส่วนร่วมตลอดกระบวนการนโยบาย และติดตามประเมินผลร่วมกัน โดยเชื่อมโยงความรู้ท้องถิ่นกับอำนาจตัดสินใจ ทรัพยากร และเครื่องมือที่เหมาะสม พร้อมส่งเสริมการเรียนรู้ร่วมกันและเคารพความหลากหลาย
บทสรุป: อัตลักษณ์ท้องถิ่นเป็นทรัพยากรเชิงกลยุทธ์สำหรับการออกแบบนโยบายที่มีประสิทธิภาพ มีความหมายต่อประชาชน และปรับตัวได้ โดยต้องอาศัยการเปิดพื้นที่ของรัฐ ความไว้วางใจ และความรับผิดชอบร่วม เพื่อให้นโยบายเติบโตไปพร้อมกับคุณค่าของชุมชนอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
[1] Strandberg, C., & Styven, M. E. (2024). The multidimensionality of place identity: A systematic concept analysis and framework of place-related identity elements. Journal of Environmental Psychology, 95, Article 102257. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2024.102257
[2] Aini, D. N., Umpi, R., & Rahman, A. A. (2024). The vital role of civics: Understanding local identity and preserving cultural heritage in promoting local culture: An ethnographic study in Sumberdem Village, Malang Regency. International Journal of Multicultural and Multireligious Understanding, 11(2), 283–293. http://dx.doi.org/10.18415/ijmmu.v11i2.5386
[3] Bell, E., & Lui, E. (2023). Integrating identity in policy design theory. Policy and Politics, 51(3), 1–26. https://doi.org/10.1332/030557321X16587888968118
[4] Deeprasert, J., Yimprasert, U., & Siririn, J. (2024). Soft power of local identity to drive community-based tourism in Rai Khing Municipality as creative economy to add value and sustainability. Journal of Arts Management, 8(3), 231–251. (In Thai)
[5] Hanyut, T., & Kaencandra, V. (2024). Local identity in the literature of Sawdapoi, Nan Province. RMUTL Journal of Business Administration and Liberal Arts, 12(1), 165–184. (In Thai)
[6] Odrakiewicz, S. (2014). The origins of local identity. WSB University in Wroclaw.
[7] Epstein, T. (2016). The relationship between narrative construction and identity in history education: Implications for teaching and learning. Educar em Revista, 32(60), 161–170. https://doi.org/10.1590/0104-4060.46024
[8] Rueangsuk, V., Thongkaew, S., & Boonthawee, A. (2024). Cultural capital: Identity, beliefs, and local wisdom in Ban Pho District, Chachoengsao Province. Journal of the Association of Researchers, 29(4), 293–308. (In Thai)
[9] Barkat, I., Ayad, H., & Elcherif, I. (2019). Detecting the physical aspects of local identity using a hybrid qualitative and quantitative approach: The case of Souk Al-Khawajat District. Alexandria Engineering Journal, 58(4), 1339–1352. https://doi.org/10.1016/j.aej.2019.11.005
[10] Hornung, J., Bandelow, N. C., & Vogeler, C. S. (2019). Social identities in the policy process. Policy Sciences, 52(6), 211–231. https://doi.org/10.1007/s11077-018-9340-6
[11] Wang, L., Cui, S., Li, Y., Huang, H., Manandhar, B., Nitivattananon, V., Fang, X., & Huang, W. (2022). A review
of the flood management: From flood control to flood resilience. Heliyon, 8(3), Article e11763. https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2022.e11763
[12] Biresan, V., & Thirumurugan, V. (2025). Historical interpretation of societal cohesion in Tamil temples. Morfai Journal, 4(4), 1540–1548. https://doi.org/10.54443/morfai.v4i4.2420
[13] Yanpisit, K. (2022). Phu Tai textiles as a culture heritage of the nation. Asian Journal of Traditional and Innovative Arts and Textiles, 1(2), 61–83.
[14] Korontzis, T. C. (2024). State-bureaucracy-national security. International Multilingual Journal of Science and Technology (IMJST), 9(4), 7285–7290.
[15] Permana, A. Y., & Wening, N. (2024). The influence of groupthink and bounded rationality in decision-making on public policy. Journal of Universal Studies, 4(3), 855–870. https://doi.org/10.59188/eduvest.v4i3.1086
[16] Ibrahim, S. S., Ab Halim, A., Adnan, Z. H., & Jawan, J. A. (2023). A combined top-down and bottom-up approaches to the implementation of human trafficking policy in Nigeria. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 13(16), 307–321. https://doi.org/10.6007/IJARBSS/v13-i16/18759
[17] Mwilongo, N. H., Kaamo, K. J., & Ezekiel, T. (2025). Challenges in public policy implementation in Local Government Authorities: Who to blame for policy failure? Eminent Journal of Business and Management, 1(1), 19–35. https://doi.org/10.70582/v1j9cq87
[18] Pearnpitak, K. (2021). The independence of local authorities on the problem of governance of the state. King Prajadhipok's Institute Journal, 18(3), 5–16.
[19] Banda, J. H. K. (2025). A comprehensive analysis of the effectiveness and influence of participatory models in advancing sustainable community development: A rigorous assessment of theoretical foundations and real-world applications. Social Science and Management, 2(1), 10–20. https://doi.org/10.61784/ssm3027
[20] Rijal, S. (2023). The importance of community involvement in public management planning and decision-making processes. Journal of Contemporary Administration and Management (ADMAN), 1(2), 84–92. https://doi.org/10.61100/adman.v1i2.27
[21] Jing, G. (2024). Examining the nexus between local governance structures and college students’ cultural identity and confidence–Take Zhejiang as an example. Journal of Local Self-Government, 22(1), 153–174. https://doi.org/10.52152/22.1.153-174(2024
[22] Tovmasyan, N. T. (2025). History memory and civic identity discourses in the region (On the example of Khanty-mansi Autonomous Okrug Yugra). Bulletin of the Moscow State Regional University, 4, 185–202. https://doi.org/10.18384/2224-0209-2025-4-1652
[23] Kuch, H. (2024). Centralization tendencies in participatory planning. Erasmus Journal for Philosophy and Economics, 17(2), 49–72. https://doi.org/10.23941/ejpe.v17i2.885
[24] Omobowale, O., Koski, A., Olaniyan, H., Nelson, B., Egbokhare, O., & Omigbodun, O. (2024). Effective community entry: Reflections on community engagement in culturally sensitive research in Southwestern Nigeria. BMJ Global Health, 9(6), Article e015068. https://doi.org/10.1136/bmjgh-2024-015068
[25] Saukkonen, P. (2021). Cultural policy and cultural diversity. In The Nordic economic, social and political model: Challenges in the 21st century (pp. xx–xx). Routledge. https://doi.org/10.4324/9780429026690-9
[26] Díez-Calvo, S., Lidón, I., Rebollar, R., & Gil-Pérez, I. (2025). Problems of participatory processes in policymaking: A service design approach. Journal of Services Marketing, 39(3), 180–201. https://doi.org/10.1108/JSM-03-2024-0137
[27] Kurmalasari, T., Samin, R., Habiba, S., Atmadinata, A., Zaitun, Z., Patria, R., Mustado, M., & Musliha, M. (2024). Traditional medicines in the Malay community based on local wisdom. SHS Web of Conferences, 205, Article 02009. https://doi.org/10.1051/shsconf/202420502009
[28] Urbaite, G. (2024). The impact of globalization on cultural identity: Preservation or erosion? Euro-Global Journal of Linguistics and Language Education, 1(1), 3–13. https://doi.org/10.69760/f9g3vn77
[29] Chow, J. C. (2020). Strategic policy design: A practitioner’s guide to statecraft. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781003009009
[30] Szanto, T., & Krueger, J. (2019). Introduction: Empathy, shared emotions, and social identity. Topoi, 38(1), 153–162. https://doi.org/10.1007/s11245-019-09641-w
[31] Brower, M. P. (2024). Reframing gendered issues: Intersectional identity frames and policy agendas. Political
Behavior, 46(1), 331–353. https://doi.org/10.1007/s11109-022-09833-y