ความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการโซ่อุปทานที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม กับความได้เปรียบทางการแข่งขัน ของวิสาหกิจชุมชนในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ที่มาและวัตถุประสงค์: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการโซ่อุปทานที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ความได้เปรียบทางการแข่งขัน และผลการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชนในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบางพลีใหญ่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการโซ่อุปทานที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมกับความได้เปรียบทางการแข่งขันของวิสาหกิจชุมชน และ 3) ศึกษาตัวแปรสำคัญที่มีส่วนในการเพิ่มระดับความรู้เกี่ยวกับการจัดการโซ่อุปทานที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมของผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบางพลีใหญ่
ระเบียบวิธีการศึกษา: ประชากรที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบางพลีใหญ่ ซึ่งไม่ทราบจำนวนประชากรที่แน่นอน และเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานด้านวิสาหกิจชุมชนจำนวน 21 คน กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนจำนวน 150 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบบังเอิญและแบบอาสาสมัคร และเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องจำนวน 21 คน ซึ่งเข้าร่วมการวิจัยโดยสมัครใจ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม โดยผู้วิจัยและคณะลงพื้นที่เก็บรวบรวมข้อมูลภาคสนาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson’s correlation coefficient) และการวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติกทวิภาค (binary logistic regression)
ผลการศึกษา: ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบางพลีใหญ่มีความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการโซ่อุปทานที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมอยู่ในระดับสูงทุกด้าน อย่างไรก็ตาม มุมมองด้านสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะประเด็นการบำบัดน้ำเสียจากกระบวนการผลิต มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด ส่วนความได้เปรียบทางการแข่งขันอยู่ในระดับสูงเช่นกัน สำหรับผลการดำเนินงานพบว่า ผู้ประกอบการที่มีผลประกอบการดี โดยเฉพาะการลดต้นทุน ส่วนใหญ่เป็นผู้ประกอบการที่มีความรู้เกี่ยวกับการจัดการโซ่อุปทานที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม 2) ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการโซ่อุปทานที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความได้เปรียบทางการแข่งขันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และ 3) มุมมองด้านสิ่งแวดล้อมเป็นตัวแปรสำคัญที่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มระดับความรู้เกี่ยวกับการจัดการโซ่อุปทานที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมของผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชน
การประยุกต์ใช้ผลการศึกษา: องค์การบริหารส่วนตำบลบางพลีใหญ่สามารถนำผลการวิจัยไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนากิจกรรมส่งเสริมความรู้เกี่ยวกับการจัดการโซ่อุปทานที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมให้แก่ผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชน โดยควรให้ความสำคัญกับการส่งเสริมความรู้ด้านสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะการบำบัดน้ำเสียจากกระบวนการผลิตในชุมชน เพื่อสนับสนุนให้ผู้ประกอบการสามารถปรับปรุงแนวทางการจัดการสิ่งแวดล้อมและพัฒนาการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชนได้อย่างเหมาะสม
บทสรุป: ผู้ประกอบการวิสาหกิจชุมชนในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบางพลีใหญ่มีความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการโซ่อุปทานที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมและความได้เปรียบทางการแข่งขันอยู่ในระดับสูง นอกจากนี้ ความเข้าใจเกี่ยวกับการจัดการโซ่อุปทานที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมยังมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับความได้เปรียบทางการแข่งขันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมุมมองด้านสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะการบำบัดน้ำเสียจากกระบวนการผลิต เป็นประเด็นสำคัญที่ควรได้รับการส่งเสริมความรู้เพิ่มเติม ดังนั้น องค์การบริหารส่วนตำบลบางพลีใหญ่ควรให้ความสำคัญกับการพัฒนาความรู้ด้านสิ่งแวดล้อมและแนวทางการบำบัดน้ำเสียที่เหมาะสม เพื่อสนับสนุนการพัฒนาวิสาหกิจชุมชนอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
[1] Chidchob, T., & Pianthong, N. (2019). The causal model of transformational driving force, green supply chain management, and business performance of manufacturing in Thailand: Literature review. Modern Management Frontier Journal, 16(2), 127–140. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/stou-sms-pr/article/view/168368
[2] Office of Natural Resources and Environmental Policy and Planning. (2022). Guidelines for environmental conservation. Cultural and Natural Environmental Management Bureau.
[3] Thammawimutti, A., & Chuntuk, T. (2017). Innovative and creative human capital of community enterprise entrepreneurs. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(1), 1572–1589.
[4] Division of Logistics Department of Industrial Promotion. (2016). Logistics story, logistics forum. Logistics Forum, 8(4), 4–5. https://dol.dip.go.th/uploadcontent/DOL/Anurat2560/Forum34_(3)final.pdf
[5] National Statistical Office. (2024). The 2023 household socio-economic survey. Ministry of Digital Economy and Society. https://www.nso.go.th/public/e-book/Analytical-Reports/Income-2566/58/
[6] Bang Phli Yai Subdistrict Administrative Organization. (2022). Local development plan (2023-2027). Strategy and Planning Division, Office of the Permanent Secretary, Bang Phli Yai Subdistrict Administrative Organization. https://bangpleeyai.go.th/public/list/data/detail/id/2912/menu/1196/page/3/catid/2
[7] Ministry of Agriculture and Cooperatives. (2022). Community Enterprise Promotion Act, B.E. 2548 (2005) https://www.moac.go.th/site-home
[8] Klinkhajon, S., Nilsamuk, P., & Pipatprapa, A. (2022). Effects of market orientation and green supply chain management on a development of environmental sustainability of Northeast of Thailand’s hotel business. Journal of Liberal Arts and Management Science Kasetsart University, 9(1), 66–80.
[9] Disson, A. (2017). Green logistics model on inventory management trend of corporate community in agricultural and food product for inventory sustainable management [Master's thesis, Rajamangala University of Technology Krungthep].
[10] Sareekham, W., Mettathamrong, J., & Phromket, C. (2021). The competitive advantage with green supply chain management of community enterprises in the Northeastern, Thailand. Journal of Accountancy and Management Mahasarakham University, 13(3), 70–87.
[11] Porter, M. E. (1980). Competitive strategy: Techniques for analyzing industries and competitors. Free Press.
[12] Anoree, S. (2021). Factors affecting competitive advantage and success of entrepreneurs and small and medium enterprises in Ratchaburi Province [Master’s thesis, Silpakorn University]. http://ithesis-ir.su.ac.th/dspace/bitstream/123456789/3586/1/61602326.pdf (In Thai)
[13] Teepapal, P., & Teepapal, T. (2016). Strategic management. Amorn Printing.
[14] Chummee, P. (2022). Competitive advantage of community enterprise, Pathum Thani Province. Journal of Buddhist Philosophy Evolved, 6(2), 507–517.
[15] Nakkasem, W., & Pasunon, P. (2018). Factors affecting the competitive advantage of service business entrepreneurs in Bangkok. Veridian E-Journal, Silpakorn University (Humanities, Social Sciences, and Arts), 11(1), 2148–2176.
[16] Suwannapusit, U., Pongyeela, A., & Siripanit, P. (2016). The causal relationships between the management activities of the value chain and innovative capability with the performance of One Tambon One Product (OTOP) Group A in Thailand. Journal of Industrial Technology Ubon Ratchathani Rajabhat University, 6(2), 51–62.
[17] Casella, G., & Berger, R. L. (2002). Statistical inference (2nd ed.). Thomson Learning.
[18] Hsieh, F. Y., Bloch, D. A., & Larsen, M. D. (1998). A simple method of sample size calculation for linear and logistic regression. Statistics in Medicine, 17(14), 1623–1634.
[19] Meathawiroon, C. (2023). The importance of green supply chain management on supply chain performance and sustainable supply chain management in the hotel industry. Journal of Economics and Management Strategy, 10(1), 185–202.
[20] Panthong, S., & Panyasiri, C. (2019). An efficiency management model of environmentally friendly dyeing industry in Thailand. Journal of Humanities and Social Sciences Thonburi University, 12(28), 138–149.
[21] Chengseng, S., Klaprabchone, K., Prapho, T., Lissani, S., & Sangsawang, B. (2019). Guideline for creating a sustainable competitive advantage of the community enterprises in Kanchanaburi Province. Proceedings of the 10th National & International Conference, Suan Sunandha Rajabhat University, 524–535. http://www.journalgrad.ssru.ac.th/index.php/8thconference/article/view/2014