กระบวนการสร้างสรรค์สุนทรพจน์และบทกวีเพื่อการสื่อสาร ข้ามวัฒนธรรม : บทสังเคราะห์จากเทศกาลกวีกลางเมืองคุนหมิง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ที่มาและวัตถุประสงค์: การสร้างสรรค์สุนทรพจน์และบทกวีเพื่อการสื่อสารข้ามวัฒนธรรมจำเป็นต้องอาศัยการบูรณาการประสบการณ์ องค์ความรู้ทางวรรณกรรม การตีความ และความเข้าใจบริบททางวัฒนธรรม เพื่อพัฒนาสารที่สามารถสื่อสารกับผู้รับสารที่มีพื้นฐานทางภาษาและวัฒนธรรมแตกต่างกันได้ บทความวิชาการฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) สังเคราะห์กระบวนการสร้างสรรค์สุนทรพจน์และบทกวีภายใต้หัวข้อ วรรณกรรม: พลังของความไร้ความสามารถ (Literature: The Power of Incompetence) โดยใช้กรณีการสร้างสรรค์ผลงานสำหรับเทศกาลกวีกลางเมืองคุนหมิงเป็นฐานในการสังเคราะห์ (2) อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างประสบการณ์ องค์ความรู้ การอ่านวรรณกรรม การตีความ การสร้างความหมาย และการสื่อสารข้ามวัฒนธรรม และ (3) เสนอกรอบกระบวนการสร้างสรรค์สุนทรพจน์และบทกวีเพื่อการสื่อสารข้ามวัฒนธรรมที่สามารถใช้เป็นแนวทางในการทำความเข้าใจและประยุกต์ใช้กับการสร้างสรรค์งานวรรณกรรมในบริบทข้ามวัฒนธรรมอื่น
ระเบียบวิธีการศึกษา: บทความนี้ใช้การสังเคราะห์เชิงแนวคิดจากกรณีการสร้างสรรค์สุนทรพจน์และบทกวีสำหรับเทศกาลกวีกลางเมืองคุนหมิง โดยอาศัยเนื้อหาของผลงานสร้างสรรค์ทั้งสองรูปแบบและการทบทวนกระบวนการคิดและการพัฒนาผลงานของผู้เขียนเป็นฐานในการสังเคราะห์ ร่วมกับแนวคิดด้านวรรณกรรมกับการสื่อสารข้ามวัฒนธรรม กระบวนการสร้างสรรค์ การตีความและการสร้างความหมาย ความคิดเชิงย้อนแย้ง และวรรณกรรมในฐานะพลังอ่อน ทางวัฒนธรรม เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบต่าง ๆ และสังเคราะห์เป็นกรอบกระบวนการสร้างสรรค์สุนทรพจน์และบทกวีเพื่อการสื่อสารข้ามวัฒนธรรม
ผลการศึกษา: ผลการสังเคราะห์แสดงให้เห็นว่า กระบวนการสร้างสรรค์สุนทรพจน์และบทกวีเพื่อการสื่อสารข้ามวัฒนธรรมสามารถอธิบายได้เป็น 5 ขั้นตอน ได้แก่ (1) การทำความเข้าใจและตีความโจทย์ (2) การเชื่อมโยงประสบการณ์กับองค์ความรู้ (3) การสร้างความหมายและพัฒนาแนวคิด (4) การสร้างสรรค์สุนทรพจน์และบทกวี และ (5) การสะท้อนผลและการสื่อสารข้ามวัฒนธรรม โดยทั้ง 5 ขั้นตอนมีความสัมพันธ์เชื่อมโยงกัน และสามารถย้อนกลับไปทบทวนและปรับปรุงขั้นตอนก่อนหน้าได้ตลอดกระบวนการสร้างสรรค์
การประยุกต์ใช้: องค์ความรู้ที่ได้จากบทความสามารถประยุกต์ใช้เป็นแนวทางในการสร้างสรรค์งานวรรณกรรม การเขียนสุนทรพจน์ การเขียนเชิงสร้างสรรค์ และการออกแบบการสื่อสารในบริบทข้ามวัฒนธรรม รวมทั้งสามารถใช้เป็นกรอบแนวคิดในการเรียนการสอนด้านวรรณกรรม นิเทศศาสตร์ และการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรม
บทสรุป: บทความนี้เสนอว่า การสร้างสรรค์สุนทรพจน์และบทกวีมิใช่เพียงกระบวนการผลิตผลงานทางวรรณกรรม หากเป็นกระบวนการที่เชื่อมโยงการตีความ ประสบการณ์ องค์ความรู้ การสร้างความหมาย และการออกแบบการสื่อสารเข้าด้วยกันอย่างเป็นระบบ กรอบกระบวนการสร้างสรรค์ 5 ขั้นตอนที่สังเคราะห์ได้สามารถใช้เป็นแนวทางในการทำความเข้าใจและประยุกต์ใช้กับการสร้างสรรค์งานวรรณกรรมในบริบทข้ามวัฒนธรรมอื่น โดยคำนึงถึงความแตกต่างของ ผู้สร้างสรรค์ ผู้รับสาร และบริบททางวัฒนธรรม ทั้งนี้ ข้อสังเคราะห์ดังกล่าวมุ่งอธิบายกระบวนการสร้างสรรค์จากมุมมองของผู้สร้างสรรค์ มิใช่การประเมินความเข้าใจหรือการตอบสนองของผู้รับสารในเชิงประจักษ์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
[1] Rosenblatt, L. M. (1995). Literature as exploration (5th ed.). Modern Language Association of America.
[2] Iser, W. (1978). The act of reading: A theory of aesthetic response. Johns Hopkins University Press.
[3] Hall, E. T. (1976). Beyond culture. Anchor Press/Doubleday.
[4] Gudykunst, W. B. (2004). Bridging differences: Effective intergroup communication (4th ed.). Sage Publications.
[5] Hofstede, G., Hofstede, G. J., & Minkov, M. (2010). Cultures and organizations: Software of the mind (3rd ed.). McGraw-Hill.
[6] McIntosh, K., Connor, U., & Gokpinar-Shelton, E. (2017). What intercultural rhetoric can bring to EAP/ESP writing studies in an English as a lingua franca world. Journal of English for Academic Purposes, 29, 12–20. https://doi.org/10.1016/j.jeap.2017.09.001
[7] Guilford, J. P. (1967). The nature of human intelligence. McGraw-Hill.
[8] Torrance, E. P. (1974). Torrance tests of creative thinking: Norms-technical manual. Ginn.
[9] Csikszentmihalyi, M. (1996). Creativity: Flow and the psychology of discovery and invention. HarperCollins.
[10] Amabile, T. M. (1996). Creativity in context. Westview Press.
[11] Rosenblatt, L. M. (1978). The reader, the text, the poem: The transactional theory of the literary work. Southern Illinois University Press.
[12] Fish, S. (1980). Is there a text in this class? The authority of interpretive communities. Harvard University Press.
[13] Gadamer, H.-G. (2004). Truth and method (2nd rev. ed., J. Weinsheimer & D. G. Marshall, Trans.). Continuum.
[14] Lao Tzu. (1988). Tao te ching (S. Mitchell, Trans.). Harper & Row.
[15] Smith, W. K., & Lewis, M. W. (2011). Toward a theory of paradox: A dynamic equilibrium model of organizing. Academy of Management Review, 36(2), 381–403. https://doi.org/10.5465/amr.2009.0223
[16] Lewis, M. W. (2000). Exploring paradox: Toward a more comprehensive guide. Academy of Management Review,
25(4), 760–776.
[17] Graham, A. C. (1989). Disputers of the Tao: Philosophical argument in ancient China. Open Court.
[18] Nye, J. S., Jr. (2004). Soft power: The means to success in world politics. PublicAffairs.
[19] Nye, J. S., Jr. (2011). The future of power. PublicAffairs.
[20] Cummings, M. C. (2003). Cultural diplomacy and the United States government: A survey. Center for Arts and
Culture.
[21] Melissen, J. (Ed.). (2005). The new public diplomacy: Soft power in international relations. Palgrave Macmillan.
[22] Haseman, B. (2006). A manifesto for performative research. Media International Australia, 118(1), 98–106. https://doi.org/10.1177/1329878X0611800113
[23] Barrett, E., & Bolt, B. (Eds.). (2007). Practice as research: Approaches to creative arts enquiry. I.B. Tauris.
[24] Chan Talong. (2024, October 4). Beijing beyond fiction: A special episode—Revisiting China (Part 1). Matichon Weekly. https://www.matichon.co.th/weekly/book/article_807739 (In Thai)
[25] Chan Talong. (2024, October 10). Beijing beyond fiction: A special episode—Revisiting China (Final part). Matichon Weekly. https://www.matichon.co.th/weekly/book/article_808392 (In Thai)
[26] Amabile, T. M., & Pratt, M. G. (2016). The dynamic componential model of creativity and innovation in organizations: Making progress, making meaning. Research in Organizational Behavior, 36, 157–183. https://doi.org/10.1016/j.riob.2016.10.001
[27] Miron-Spektor, E., Ingram, A., Keller, J., Smith, W. K., & Lewis, M. W. (2018). Microfoundations of organizational paradox: The problem is how we think about the problem. Academy of Management Journal, 61(1), 26–45. https://doi.org/10.5465/amj.2016.0594
[28] McKay-Semmler, K. L. (2017). High- and low-context cultures. In Y. Y. Kim (Ed.), The International Encyclopedia
of Intercultural Communication. Wiley. https://doi.org/10.1002/9781118783665.ieicc0106