การประเมินมูลค่าความเสียหายที่เกิดขึ้นจากฟาร์มเลี้ยงไก่เนื้อในโรงเรือนระบบปิดในเทศบาลตำบลนาโหนด อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง

Main Article Content

Komwit Siritorn
Pootanat Choopong

บทคัดย่อ

งานวิจัยฉบับนี้มุ่งประเมินมูลค่าความเสียหายที่เกิดขึ้นจากฟาร์มเลี้ยงไก่เนื้อในโรงเรือนระบบปิดเขตเทศบาลตำบลนาโหนด อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง ตลอดจนศึกษาความแตกต่างของมูลค่าความเสียหายที่เกิดขึ้นในแต่ละทิศและ
ช่วงระยะห่างระหว่างโรงเรือนเลี้ยงไก่เนื้อในระบบปิดกับบ้านพักอาศัยของคนในชุมชน โดยเก็บข้อมูลจากผู้ได้รับความเสียหาย
ในหมู่ที่ 1, 6 และ 10 เทศบาลตำบลนาโหนด จำนวน 400 ตัวอย่าง และวิเคราะห์ด้วยเทคนิค t-test และ One-Way ANOVA
พบว่า มูลค่าความเสียหายรวมทั้งด้านสุขภาพ ธุรกิจ และจิตใจ ที่เกิดขึ้นจากฟาร์มเลี้ยงไก่เนื้อในโรงเรือนระบบปิด (EVAP)
ในหมู่ที่ 6 สูงกว่าหมู่ที่ 1 และ 10 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยความเสียหายด้านของสุขภาพมีมูลค่ามากที่สุด รองลงมา
คือ ด้านจิตใจและธุรกิจ ตามลำดับ นอกจากนี้ยังพบว่าปัจจัยด้านภูมิศาสตร์ ได้แก่ ระยะห่างและทิศทางระหว่างบ้านพักอาศัย
และโรงเรือนเลี้ยงไก่เนื้อมีมูลค่าความเสียหายแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ โดยบ้านเรือนที่อยู่ห่างจากโรงเรือนช่วง 0.00-0.50
กิโลเมตร ได้รับความเสียหายมากที่สุด 298 บาท/คน และผู้ที่อาศัยอยู่ทิศตะวันตกได้รับความเสียหายมากที่สุดถึง 388 บาท/คน
ดังนั้นหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจึงควรให้ความสำคัญต่อที่ตั้งและทิศทางของโรงเรือนเลี้ยงไก่โดยควรจัดให้อยู่ห่างจากบ้านพัก
อย่างน้อย 0.50 กิโลเมตรและอยู่ในทิศตะวันตกของแหล่งที่พักอาศัย เพื่อที่จะได้อยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Siritorn, K., & Choopong, P. (2019). การประเมินมูลค่าความเสียหายที่เกิดขึ้นจากฟาร์มเลี้ยงไก่เนื้อในโรงเรือนระบบปิดในเทศบาลตำบลนาโหนด อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(1), 154–166. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/pnuhuso/article/view/215759
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ณปภัช คล้ายแก้ว และ ณัฐแก้ว ข้องรอด. (2554). ความพึงพอใจของผู้ประกอบการเลี้ยงไก่เนื้อเป็นการค้าต่อการให้บริการ

ของสำนักงานปศุสัตว์จังหวัดเพชรบุรี. ราชภัฏเพชรบูรณ์สาร, 13(2), 44-51.

ผาณิต โกธรรม, พุดตาน พันธุเณร, และรัดเกล้า เปรมประสิทธิ์. (2557). ประเมินมูลค่าผลกระทบจากมลพิษ กรณีพื้นที่

อุตสาหกรรม ตำบลท่าตูม อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี. วารสารบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร, 10 (1),

-61.

พวงเพชร ปริญาณานุวัต. (2554). แนวทางการจัดการมลพิษจากฟาร์มเลี้ยงกาเนื้อในโรงเรือนระบบปิดเพื่อการอยู่ร่วมกัน

อย่างยั่งยืนของชุมชนตำบลโป่ง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี. ค้นเมื่อ 25 กรกฎาคม 2562,

จาก https://library1.nida.ac.th/termpaper6/sd/2554/19731.pdf

รวีโรจน์ พิสิทธิ์อัคร. (2558). ความพึงพอใจของประชาชนรอบฟาร์มสุกรมาตรฐานต่อการจัดการมลพิษทางกลิ่นของฟาร์ม

สุกรมาตรฐานในเขตอำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม. ค้นเมื่อ 25 กรกฎาคม 2562, จาก

https://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2015/TU_2015_5705036159_4923_3715

สำนักงานเทศบาลตำบลนาโหนด. (2560). สภาพเศรษฐกิจและสังคม. ค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2562, จาก

https://www.nanod.go.th/page.php?id=2914

สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติกระทรวงการเกษตรและสหกรณ์. (2560). การปฏิบัติทางการเกษตรที่ดี

สำหรับฟาร์มไก่เนื้อ. ค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2562, จาก https://www.acfs.go.th/standard/download/GAP_

BROILER_FARM.pdf

อนันธชัย นะวะสด และพัฒน์ พัฒนรังสรรค์. (2560). ความเต็มใจจ่ายเพื่อการป้องกันปัญหามลพิษทางอากาศสำหรับชุมชน

โดยรอบท่าเรือและนิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง จังหวัดชลบุรี. วารสารเศรษฐศาสตร์และนโยบายสาธารณะ, 8(15), 32-55

อรรพณ สุวรรณ. (2561). การเลี้ยงไก่เนื้อกับบริษัทแบบประกันราคา. ค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2562, จาก

https://www.palangkaset.com/

Department for Business, Energy & Industrial Strategy. (2019). The Offshore Petroleum Production and Pipelines

(Assessment of Environmental Effects) Regulations 1999 - A Guide. Retrieved October 31, 2019, form

https://www.legislation.gov.uk/uksi/1999/360/contents/made

Meng, Q. & Ashby, S. (2014). Distance: A critical aspect for environmental impact assessment of hydraulic

fracking. The Extractive Industries and Society, 1(2) 124-126.