การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอาหรับ โดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมุติ : กรณีศึกษา นักเรียนโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามขนาดใหญ่พิเศษ จังหวัดนราธิวาส
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) หาประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอาหรับ โดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมุติ : กรณีศึกษานักเรียนโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามขนาดใหญ่พิเศษ จังหวัดนราธิวาส 2) หาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของการพัฒนาทักษะการพูดภาษาอาหรับ โดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมุติ และ3) ศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนต่อวิชาภาษาอาหรับหลังจาการพัฒนาทักษะการพูดภาษาอาหรับ โดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมุติ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยคือ นักเรียนมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 4 จำนวน 82 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการเรียนรู้การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอาหรับ 2) แบบทดสอบวัดความรู้และทักษะการพูดภาษาอาหรับ 3) แบบประเมินการพูดภาษาอาหรับ และ 4) แบบประเมินความพึงพอใจ ผลการวิจัยพบว่า 1) แผนการจัดการเรียนรู้การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอาหรับ โดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมุติ มีค่าประสิทธิภาพสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนดไว้ คือ 82.65/ 85.06 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน มีค่าสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการพัฒนาทักษะการพูดภาษาอาหรับ โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ดังนั้นการพัฒนาทักษะการพูดภาษาอาหรับ โดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมุติ ยังพบว่านักเรียนมีพัฒนาการที่ดีขึ้น กล้าแสดงออก มีความสุข สนุกสนานในการใช้ภาษาอาหรับ เกิดความชอบในภาษาอาหรับมากขึ้น ตลอดจนทำให้ผู้เรียนเกิดความเข้าใจในเนื้อหา ลดความตึงเครียด เพราะเป็นการสอน ที่ใกล้เคียงกับสภาพความเป็นจริงมากที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). พระราชบัญญัติการศึกษาแหงชาติพุทธศักราช 2542 แกไขเพิ่มเติม (ฉบับที่2) พุทธศักราช 2545. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา.
จันทกานต์ ไพรศรี, สรพล จิระสวัสดิ์, และสุขุม เฉลยทรัพย์. (2561). การใช้บทบาทสมมติในการสอนเพื่อพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต, 14(3), 267.
ชุลีวรรณ ปราณีธรรม. (2559).การพัฒนาความสามารถในการฟัง - พูด และพฤติกรรมการกล้าแสดงออกในการเรียนรายวิชาภาษาเยอรมันเพื่อการสื่อสาร 2 โดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมุติ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา, 2(7), 102.
ณัฐชญา บุปผาชาติ. (2561). การใช้กิจกรรมบทบาทสมมุติเพื่อพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต), ภาควิชาหลักสูตรและวิธีสอนบัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ดวงหทัย เรืองนนท์. (2560). การพัฒนาความสามารถด้านการพูด โดยใช้การสอนแบบแสดงบทบาทสมมติ ในรายวิชาภาษาไทยเพื่ออาชีพ สาขางานธุรกิจค้าปลีกร้านสะดวกซื้อ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปีที่ 1. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต), คณะมนุษยศาสตร์, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
บุญใจ ศรีสถิตนรากูร. (2555). การพัฒนาและตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือวิจัย : คุณสมบัติการวัดเชิงจิตวิทยา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาสน์การพิมพ์.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). หลักการวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาสน์การพิมพ์.
ปรัชญา บินหมัดหนี, โสรัตน์ อับดุลสตา, และชัรฟุดดีน หะยี. (2561). ศึกษาสภาพและปัญหาการจัดการเรียนการสอนรายวิชาภาษาอังกฤษระดับมัธยมศึกษาตอนปลายของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสาร AL-NUR บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, 13(25), 25 – 37.
พิชามญฐ์ แซ่จัน, และสุภาภรณ์ ตั้งดำเนินสวัสดิ์. (2561). การบริหารสถานศึกษาตามหลักสูตรปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 1 กรุงเทพมหานคร. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต, 14(3),33
เพ็ญสินี กิจค้า. (2559). การพัฒนากระบวนการเรียนการสอนภาษาอังกฤษตามทฤษฎีเครือข่ายศัพท์และกลวิธีคิว เอ อาร์ เพื่อส่งเสริมความสมารถด้านศัพท์ของนักศึกษาในระดับอุดมศึกษา. (วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต), สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, คณะครุศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รอมยี มอหิ, มะซัมดี สะอะ, มูฮำหมัดซากี นิตีเมาะ, ฟารีด อาแว, และอาดีละห์ หะยีนิแว. (2562). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ด้านการฟังภาษาอาหรับ โดยใช้บทเพลงอนาซีดอาหรับสำหรับนักเรียนโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ ประจำปีงบประมาณ 2562. ยะลา : มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา
รัตนาภรณ์ คำมูล, ชาติชาย ม่วงปฐม, สมชาย วรกิจเกษมสกุล, และพรสวรรค์ ศิริกัญจนาภรณ์. (2561). การพัฒนายุทธศาสตร์การจัดการการเรียนรู้โดยบูรณาการแนวคิดการจัดการความรู้และการสอนงานเพื่อพัฒนาความสามารถในการสอนการอ่านเพื่อความเข้าใจและการเขียนเชิงสร้างสรรค์สำหรับครูภาษาไทยระดับประถมศึกษา. วารสาร AL-NUR บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, 13(25), 145 – 159.
ล้วน สายยศ, และอังคณา สายยศ. (2536). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ศูนย์ส่งเสริมวิชาการ
ศันสนะ มูลทาดี, ทวีศักดิ์ ขันยศ, และชนม์ชกรณ์ วรอินทร์. (2559). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยวิธีแสดงบทบาทสมมุติ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 10(1), 68 – 83.
สมาคมนักเรียนเก่าอาหรับ ประเทศไทย. (2542). อัลกุรอาน ฉบับแปลความหมายภาษาไทย. มาดีนะฮฺ : ศูนย์กษัตริย์ ฟาฮัด เพื่อการพิมพ์อักุรอาน.
อัซมัต ลูโบะเด็ง. (2559). สภาพปัญหาการเรียนการสอนวิชาภาษาอาหรับในศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด(ตาดีกา) อำเภอจะแนะ จังหวัดนราธิวาส.(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, ปัตตานี.
Clark, J.L.D. (1972). Foreign Language Testing: Theory and Practice. Philadelphia: Center for Curriculum Development.
Ments, M. (1986). The Effective Use of Role Play : Practical Techniques for Improving Larning. Londom : Kogan Page.
اتحاد المدارس الإسلامية الأهلية للولايات الجنوبية. (2003).كتاب مقرر اللغة العربية 1 للسنة الأولى الثانوية تابع المناهج الدراسية الإسلامية. بانكوك: وزارة التعليم التايلاندية.
الفوزان، عبدالرحمن بن ابراهيم. (2005). سلسلة في تعليم اللغة العربية لغير الناطقين بها العربية بين يديك، كتاب الطالب 1. القاهرة: العربية للجميع.
علي، إسلام يسري .(2004). سِلْسِلَةُ العَرَبِيَةً لِلْعَالَمِ الْمًحَادَثَةِ الْعَرَبِيَةِ، الجزء الأول،كتاب الطالب. مركز الديوان القاهرة: جمهورية مصر العربية.
كمنترين فلاجران. (2003). مقرر العربية كوريكولوم بارو فغاجين إسلام، لسنة الأولى الثانوية مدرسة دار السلام الذي قررته التعليم الماليزي. ماليزي: كمنترين فلاجران.
مغربي، البشير اسكوري. (2017). دروس اللغة العربية الكتاب الرابع. ناراتيواس: معهد الترقية الإسلامية.
