กลไกแบบมีส่วนร่วมโดยใช้กระบวนการชูรอในการขับเคลื่อนวงล้อมหะละเกาะฮฺ เพื่อสร้างสังคมคุณธรรมในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลไกแบบมีส่วนร่วมโดยใช้กระบวนการชูรอในการขับเคลื่อนวงล้อมหะละเกาะฮฺเพื่อสร้างสังคมคุณธรรมในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ กลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลัก คือ หน่วยงานภาคีเครือข่ายและจัดทำข้อเสนอแนะเชิงนโยบายในการขับเคลื่อนสังคมคุณธรรมของเยาวชนมุสลิมในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ (จังหวัดปัตตานี ยะลา และนราธิวาส) จำนวน 80 คน ประกอบด้วย มหาวิทยาลัยฟาฏอนี จำนวน 6 คน ศูนย์ประสานงานสถาบันอัสสลาม จำนวน 6 คน สำนักงานคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัด จำนวน 6 คน สำนักงานการศึกษาเอกชนจังหวัด จำนวน 6 คน สำนักงานการศึกษาเอกชนอำเภอ จำนวน 24 คน สมาคมเครือข่ายโรงเรียนคุณภาพอัสสลาม จำนวน 2 คน โรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ การสัมภาษณ์ การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยกระบวนการ KM และเวทีสนทนากลุ่ม และการวิเคราะห์ข้อมูล โดยการวิเคราะห์เชิงพรรณนา และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการศึกษาพบว่า การขับเคลื่อนการมีส่วนร่วมระหว่างภาคีเครือข่ายเพื่อสร้างสรรค์สังคมคุณธรรม คือ 1) หน่วยงานภาครัฐ บริหารจัดการและสนับสนุนกิจกรรมวงล้อมหะละเกาะฮฺสามารถประยุกต์ใช้ตามบริบทของพื้นที่และสอดคล้องกับความต้องการของสถาบันการศึกษา 2) หน่วยงานสถาบันการศึกษาดำเนินกิจกรรมหะละเกาะฮฺให้เป็นไปตามเป้าหมายของหลักสูตรวงล้อมหะละเกาะฮฺ และการคัดเลือกพี่เลี้ยงหะละเกาะฮฺ 3) ภาคประชาสังคมและชุมชน ส่งเสริมคุณธรรมของคนในพื้นที่โดยใช้มัสยิดเป็นศูนย์กลางในการขับเคลื่อนคุณธรรมในชุมชนผ่านกระบวนการหะละเกาะฮฺ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ซูรียานี ยูโซะ. (2562).การบูรณาการหลักการศาสนาอิสลามในการจัดการเรียนการสอนด้วยกระบวนการหะละเกาะฮฺ กรณีศึกษา : โรงเรียนสามารถดีวิทยา ตำบลตะบิ้ง อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี[วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
พุธันวา มหาทรัพย์สมบัติ. (2566). กระบวนการทำงานแบบมีส่วนร่วมกับชุมชนในการสร้างเครือข่ายการทำงานด้านยาเสพติดในชุมชนแห่งหนึ่งของกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ไพศาล เต็ญหิรัญ และอับดุลเลาะ หนุ่มสุข. (2563). ความหมายและความสำคัญของชูรอในอิสลาม.วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 17(1), 529-542.
มูนีเราะห์ สาและอาแร (2562). การบริหารโรงเรียนตามหลักการบริหารจัดการที่ดีในอิสลามของผู้บริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในจังหวัดนราธิวาส [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
มูหัมมัด อับดุลกอเดร์ อบูฟาริส.(1978). อัลคอฏอ ฟิ อัลอิสลาม. มักตะบะฮฺ อัลอัคศอ.
อับดุลเลาะ เจ๊ะหลง และเกษตรชัย และหีม. (2562). สาเหตุของพฤติกรรมที่ไม่สอดคล้องตามวิถีอิสลามของเยาวชนมุสลิมกลุ่มเสี่ยงในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 30(1), 156-166.
อับดุลเลาะ เจ๊ะหลง และเกษตรชัย และหีม. (2564). กระบวนทัศน์การเรียนรู้อิสลามเพื่อการพัฒนาพฤติกรรมเยาวชนมุสลิมในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารอิสลามศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์,15(2), 1-15.
อับดุลรอยะ บินเซ็ง. (2562). วิถีการดำเนินชีวิตของสัปบุรุษมัสยิดหะยีดาวูดผ่านกระบวนการฮะละเกาะฮ์อัลกุรอาน. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(2), 166-175.
อับดุลสุโก ดินอะ (มปป.). ถอดบทเรียนการขับเคลื่อนชุมชนบ้านน้ำเค็มด้วยกระบวนการชูรอ. มปท.
อาแว แมะอูมา, อาหะมะกอซี กาซอ, อิสมาอีล ราโอบ และฟาริด อับดุลลอฮ์หะซัน. (2566). บัยตีญันนะตีย์ “นวัตกรรมกระบวนการหะละเกาะฮฺอัลกุรอานเพื่อสร้างสรรค์ครอบครัวสันติสุข. วารสารอัลฮิกมะฮฺ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, 13(25), 291-298.
อิบรอฮิม หะยีสะมะแอ และมูหัมมัดตอลาล แกมะ (2564). ผลของการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาพฤติกรรมการเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมการจัดหะละเกาะฮฺสำหรับนักเรียนโรงเรียนไทยรัฐวิทยา 24 อำเภอเมืองจังหวัดยะลา. วารสารอัลฮิกมะฮฺ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, 11(22), 261-274
Abu Urwah. (1987). Risalah Usrah Jilid 3. Pustaka Salam Kualalumpur Malaysia.
Hassan al-Banna.(1985). Usrah dan Dakwah. Dewan Pustaka Fajar Selsngor Malaysia.
