ความพึงพอใจต่อสิ่งสนับสนุนการเรียนรู้คณะแพทย์แผนไทยและแพทย์ทางเลือกมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความพึงพอใจต่อสิ่งสนับสนุนการเรียนรู้ คณะแพทย์แผนไทยและแพทย์ทางเลือก มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ประจำปีการศึกษา 2561 และ 2) เปรียบเทียบความพึงพอใจต่อสิ่งสนับสนุนการเรียนรู้จำแนกตามตัวแปรเพศและสถานภาพภายในคณะ กลุ่มตัวอย่างจำนวน 142 คน กำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของ Taro Yamane สุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามความพึงพอใจต่อสิ่งสนับสนุนการเรียนรู้คณะแพทย์แผนไทยและแพทย์ทางเลือก มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี จำนวน 1 ฉบับ มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ .88 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การวิเคราะห์เนื้อหา วิเคราะห์เพื่อทดสอบสมมุติฐานด้วยการทดสอบที และวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว
ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มตัวอย่างมีความพึงพอใจต่อสิ่งสนับสนุนการเรียนรู้คณะแพทย์แผนไทยและแพทย์ทางเลือก มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ประจำปีการศึกษา 2561 ในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อวิเคราะห์เป็นรายข้อพบว่า ความเพียงพอของโต๊ะ-เก้าอี้ในห้องเรียน/ห้องปฏิบัติการ มีค่าเฉลี่ยความพึงพอใจสูงที่สุด ส่วนข้อที่มีค่าเฉลี่ยความพึงพอใจต่ำสุด คือ ความเพียงพอของสื่อสนับสนุนการเรียนรู้ต่าง ๆ เช่น คอมพิวเตอร์ ระบบอินเตอร์เน็ตในระดับปานกลาง ผลการเปรียบเทียบความพึงพอใจต่อสิ่งสนับสนุนการเรียนรู้จำแนกตามตัวแปรเพศ พบว่า เพศชายและเพศหญิงมีความ พึงพอใจต่อสิ่งสนับสนุนการเรียนรู้ไม่แตกต่างกันและจำแนกตามตัวแปรสถานภาพภายในคณะ พบว่า มีความพึงพอใจต่อสิ่งสนับสนุนการเรียนรู้ไม่แตกต่างกันเช่นกัน ทั้งนี้มีข้อเสนอแนะให้คณะจัดหาหนังสือ ตำรา เพิ่มเติมในห้องสมุด ปรับปรุงระบบอินเตอร์เน็ตให้ครอบคลุมและมีคุณภาพมากขึ้น และจัดหาห้องหรือพื้นที่สำหรับให้คำปรึกษาระหว่างอาจารย์และนักศึกษา
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ไชยมนู กุนอก. (2561). ความคิดเห็นของนิสิตวิทยาลัยการเมืองการปกครองต่อสิ่งสนับสนุนการเรียนรู้ของวิทยาลัยการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. วารสารการเมืองการปกครอง, 8(2), 171 – 185.
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สุวีริยาสาส์น.
ประสพชัย พสุนนท์. (2557). ความเชื่อมั่นของแบบสอบถามในการวิจัยเชิงปริมาณ. วารสารปาริชาต มหาวิทยาลัยทักษิณ, 27(1), 158 – 159.
พรรณี ลีกิจวัฒนะ. (2558). วิธีวิจัยทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ : คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง และอธิป จิตตฤกษ์. (2556). ทักษะแห่งอนาคตใหม่: การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ 21 (พิมพ์ครั้งที่ 2 ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ: โอเพ่นเวิลด์ส.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรีสฤษดิ์วงศ์.
วิรุธน์ บัวงาม สุภัทรา กลางประพันธ์ และกรรณิการ์ พุ่มทอง. (2557). สภาพแวดล้อมที่เกี่ยวข้องกับการจัดการศึกษาของคณะแพทย์แผนไทยและแพทย์ทางเลือกในทัศนะของนักศึกษาแพทย์แผนไทย. วารสารศรีวนาลัยวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 4(7), 28.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2558). คู่มือการประกันคุณภาพการศึกษา ภายในระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2557. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
สำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน. (2561). ข้อมูลสถิตินักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ประจำภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2561. (ออนไลน์). สืบค้นเมื่อวันที่ 28 เมษายน 2562 จาก http://www.apr.ubru.ac.th/index.php/
สีอำพัน อยู่คงคร้าม จำรูญ จิรัฏฐิติ และดวงพร แหล่งหล้า. (ม.ป.ป.). ความพึงพอใจต่อสิ่งสนับสนุนการเรียนรู้ของนักศึกษาคณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี. บทคัดย่อ.
สุณิสา สำเร็จดี ศรินยา พลสิงห์ชาญ และกิตติยา อาษากิจ. (2559). ความพึงพอใจของนักศึกษาต่อคุณภาพการบริการสิ่งสนับสนุนการเรียนรู้ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีสุรินทร์. ราชาวดีสาร วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีสุรินทร์, 6(2), 21 – 32.
Douglas J, Douglas A, & Barnes B. (2006). Measuring student satisfaction at a UK university. Quality assurance in education. 2006 Jul 1; 14(3): 251-67.
Partnership for 21th Century Skills. (2015). P21 framework definitions. Retrieved January 14, 2020. From http://www.p21.org/storage/documents/docs/P21_Framework_Definitions_New_ Logo_2015.pdf.
