กลยุทธ์การตลาดเพื่อเพิ่มศักยภาพผลิตภัณฑ์ชุมชนศิลปะประดิษฐ์และของที่ระลึกเซรามิค โดยใช้ภูมิปัญญาแบบผสมผสานด้วยแบบจำลองธุรกิจ
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาแนวทางและกลยุทธ์ทางการตลาดในการเพิ่มศักยภาพผลิตภัณฑ์ชุมชนประเภทศิลปะประดิษฐ์และของที่ระลึกเซรามิค โดยใช้ภูมิปัญญาแบบผสมผสาน ด้วยแบบจำลองธุรกิจ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative research) โดยใช้การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณา ใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล โดยการ ลงสัมภาษณ์เชิงลึก กลุ่มเป้าหมายคือ ผู้ประกอบการผลิตภัณฑ์ชุมชน OTOP ประเภทศิลปะประดิษฐ์และของที่ระลึกในเขตพื้นที่ 14 จังหวัดภาคใต้ จำนวน 42 คน โดยเลือกใช้ Business model canvas ที่มีความสอดคล้องกัน 9 ส่วน การหาประสิทธิภาพเครื่องมือใช้เกณฑ์การตัดสินค่า IOC รายการประเมินคุณภาพแบบสัมภาษณ์ทุกข้อ มีค่า IOC เท่ากับ 0.66
ผลการวิจัยพบว่า แนวทางในการเพิ่มศักยภาพผลิตภัณฑ์ชุมชนประเภทศิลปะประดิษฐ์และ ของที่ระลึกเซรามิค โดยใช้ภูมิปัญญาแบบผสมผสานด้วยแบบจำลองธุรกิจ แบ่งออกเป็น 2 แนวทาง 1) แนวทางการพัฒนากลุ่มผู้ประกอบการ 2) เกณฑ์มาตรฐานการคัดสรรผลิตภัณฑ์ และกลยุทธ์ในการเพิ่มศักยภาพผลิตภัณฑ์ชุมชนประเภทศิลปะประดิษฐ์และของที่ระลึกเซรามิค โดยใช้ภูมิปัญญา แบบผสมผสานด้วยแบบจำลองธุรกิจ Business model canvas แบ่งออกได้ 6 กลยุทธ์ 1) กลยุทธ์ การแบ่งส่วนตลาด หรือทำตลาดให้ตรงกับกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย โดยมุ่งเน้นการขายเป็นหลัก 2) กลยุทธ์การสร้างคุณค่าของแบรนด์ด้วยเรื่องราว 3) กลยุทธ์การตลาดด้วยคอนเทนต์ 4) กลยุทธ์การใช้ ปากต่อปากด้วยสินค้า 5) กลยุทธ์ส่งเสริมการขาย และ 6) กลยุทธ์การสร้างความแตกต่างให้กับ ตัวสินค้าโดดเด่น
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ ไทยประดิษฐ, และฐะปะนีย์ ตรีรัตนภรณ์. (2559). เครือข่ายสังคมค้าขายออนไลน์:คุณลักษณะของความต่างที่เป็นตัวเลือกระหว่างเฟชบุ๊ก ไลน์ และอินสตาแกรม. วารสาร นักบริหาร, 36(2), 24-38.
กรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย. (2558). คู่มือการดำเนินงานผู้ผลิต ผู้ประกอบการ OTOP รายใหม่ประจำปี 2558. กรุงเทพฯ: บีทีเอส เพรส.
ฉัตรชัย อินทสังข์. (2554). เอกสารการสอนหลักการตลาด. นครราชสีมา: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.
นพรัตน์ ภูมิวุฒิสาร. (2556). การจัดการการตลาด. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปราณี หลําเบ็ญสะ. (2561). การวัดผลและประเมินผลการศึกษา. กรุงเทพฯ: สหมิตรพัฒนาการพิมพ์ (1992).
ปรารถนา รุกขชาติ. (2559). ภาพลักษณ์ตราสินค้า OTOP และการสร้างตราสินค้า น้ำพริกกุ้งกรอบ ที่มีอิทธิพลต่อปัจจัยทางการตลาดของผู้ประกอบการในจังหวัดชลบุรี (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
วรรณา ต.แสงจันทร์, และปราณี จันทร์ลา. (2554). การศึกษาสมบัติของดินขาวนราธิวาส. วารสารกรมวิทยาศาสตร์บริการ, 59(185), 37-40.
วสันต์ ธีระพิทยานนท์. (2558). การถ่ายทอดเทคโนโลยีเซรามิกสู่ชุมชน. สืบค้น 22 กุมภาพันธ์ 2563, จาก http://lib3.dss.go.th/fulltext/dss_j/2549_54_170_P30_33.pdf
ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2553). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์พัฒนาศึกษา. สถาบันการอาชีวะภาคเหนือ. วิทยาลัยการอาชีพเทิง.
ศรีสุดา ลีลาสุวัฒน์. (2558). แนวทางการพัฒนาการตลาดสินค้า OTOP สู่สากล อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ สถาบันวิจัยและพัฒนา.
สุภัสสร ศรีมนตรี, และภิเษก ชัยนิรันดร์. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความภักดี ของลูกค้าในพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 8(2),151-166.
สุภางค์ จันทวานิช. (2551). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 16). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เสริมยศ ธรรมรักษ์. (2556). สร้างเสน่ห์ สร้างคุณค่าให้แบรนด์เพื่อก้าวสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน. วารสารนักบริหาร, 33(2), 17-25.
โสภณ เสรีเสถียรทรัพย์, และเนาวนิตย์ สงคราม. (2559). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้โมเดลธุรกิจด้วยเทคนิคการตั้งคำถาม 5W1H ร่วมกันบนเว็บเพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดวิเคราะห์สำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต. วารสารอิเล็กทรอนิคส์ทางการศึกษา, 11(3), 102-118.
สำนักหอสมุดและศูนย์สารสนเทศวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2563). การพัฒนาผลิตภัณฑ์เซรามิก. ฐานข้อมูลส่งเสริมและยกระดับคุณภาพสินค้า OTOP. สืบค้น 24 มิถุนายน 2563, จาก http://otop.dss.go.th/index.php/en/knowledge/Informationerpack/359-2020-01-24-08-42-46?showall=&start=8
ออสเทอร์วัลเดอร์, เอ., และพินเญอร์, วาย. (2557). คู่มือสร้างโมเดลธุรกิจสำหรับผู้มองการณ์ไกล ผู้คิดจะทำการใหญ่และผู้หวังจะล้มยักษ์ [Business model generation] (วิญญู กิ่งหิรัญวัฒนา, ผู้แปล). กรุงเทพฯ: วีเลิร์น.
Kotler, P., & Armstrong, G. (2010). Principles of Marketing (13th edition). New Jersey, USA: Pearson Education Inc.