การพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้โดยใช้การพัฒนาบทเรียนร่วมกันของครูภาษาไทยในโรงเรียนประถมศึกษาจังหวัดนนทบุรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ของงานวิจัยเพื่อ 1) พัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูภาษาไทย โดยใช้การพัฒนาบทเรียนร่วมกันในโรงเรียนประถมศึกษา จังหวัดนนทบุรี และ 2) ศึกษาแนวปฏิบัติที่ดี ในการพัฒนาบทเรียนร่วมกันที่มีผลต่อการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูภาษาไทย ในโรงเรียนประถมศึกษาจังหวัดนนทบุรี ในการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมนี้ มีครูผู้สอนวิชาภาษาไทยระดับประถมศึกษาจำนวน 5 คน จากโรงเรียนประถมศึกษา 2 โรงเรียน ในจังหวัดนนทบุรี ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง ผู้วิจัยเป็นบุคคลภายนอก และครูเป็นผู้ปฏิบัติงาน การวิจัยแบ่งเป็น 2 ระยะ ได้แก่ระยะที่ 1 ก่อนการพัฒนาบทเรียนร่วมกัน และระยะที่ 2 ระหว่างการดำเนินการพัฒนาบทเรียนร่วมกัน ในระยะที่ 2 นั้นแบ่งออกเป็น 3 ขั้นคือ 1) วางแผน 2) สอนและสังเกต และ 3) สะท้อนผล เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบทดสอบและแบบสังเกตการสอน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1) ครูภาษาไทยทุกคนมีระดับสมรรถนะ การจัดการเรียนรู้ที่เพิ่มขึ้นอย่างน้อย 1 ระดับ และ 2) แนวปฏิบัติที่ดีในการพัฒนาบทเรียนร่วมกันที่ส่งผลต่อการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครู ได้แก่ (1) ผู้ร่วมทีมมีเวลาในกระบวนการพัฒนาบทเรียนร่วมกัน การวางแผน การสังเกต และการสะท้อน (2) มีเครื่องมือช่วยในการสังเกต คือแบบสังเกตพฤติกรรมและมีการสะท้อนผลโดยใช้แบบบันทึกการสะท้อน (3) การได้รับการนิเทศ แนะนำช่วยเหลือด้านกระบวนการพัฒนาบทเรียนจากผู้เชี่ยวชาญภายนอก และ (4)กระบวนการสะท้อนที่เน้นให้ครูวิเคราะห์ตนเองและแสวงหาแนวทางพัฒนาตนเองอย่างเป็นระบบ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กัญจนา ลินทรัตน์ศิริกุล และสุพิมพ์ ศรีพันธ์วรสกุล. (2548). เครื่องมือวัดผลการศึกษา. ในประมวลสาระชุดวิชา 21725 การวัดและประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระดับประถมศึกษา. หน่วยที่ 6 นนทบุรี. บัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชาริณี ตรีวรัญญู. (2557). การพัฒนาบทเรียนร่วมกัน (Lesson Study) ทางเลือกใหม่เพื่อพัฒนาการเรียนการสอน. เอกสารอัดสำเนาประกอบการบรรยายและการอบรมเชิงปฏิบัติการ ปรับจาก ชาริณี ตรีวรัญญู. 2552 ใน วารสารครุศาสตร์ ปีที่ 37(3). หน้า 7-9
เดลินิวส์. (2559). ผลสอบ'โอเน็ต' ป.6-ม.3 คะแนนสูงขึ้น-แต่ไม่ผ่าน. ข่าวการศึกษาออนไลน์ วันที่ 28 มีนาคม 2559. สืบค้นวันที่ 22 ธันวาคม 2559. http://www.dailynews.co.th/education/388424.
วรรณดี แสงประทีปทอง. (2548). ลักษณะและการตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือวัดผลการศึกษา. ในประมวลสาระชุดวิชา 21725 การวัดและประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระดับประถมศึกษา. หน่วยที่ 7 นนทบุรี. บัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครู และบุคลากรทางการศึกษา. (2549). หลักเกณฑ์และวิธีการพัฒนาข้าราชการครูฯ ให้มีหรือเลื่อนเป็นวิทยฐานะชำนาญการพิเศษและเชี่ยวชาญ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2558). รายงานการ ประเมินคุณภาพภายนอกสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน รอบ 2 (พ.ศ.2549- /2553) กรุงเทพฯ:สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2552). สรุปผลการดำเนินงาน 9 ปี ของการปฏิรูปการศึกษา (พ.ศ. 2542-2551). กรุงเทพฯ: วี.ที.ซี. คอมมิวนิเคชั่น.
สำนักพัฒนาครู คณาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือประเมินสมรรถนะครู (ฉบับปรับปรุง). สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ.
Gulamhussein, A. (2013). Teaching the teachers: Effective professional development in an era of high stakes accountability. Retrieved 22 Dec.2016 from www.centerforpubliceducation.org.
Hord, S. M., Roussin, J. L., & Sommers, W. A. (2009). Guiding professional learning communities: Inspiration, challenge, surprise, and meaning. Corwin Press.
Lewis, C. (2002). Lesson study: A handbook of teacher-led instructional change. Philadelphia: Research for Better Schools.
Lewis, C. and Perry, R. (2003). Lesson Study and Teachers Knowledge Development: Collaborative Critique of a Research Model and Methods.
Murphy, C.U. & Dale, W.L. (2005). Whole – Faculty Study Groups: creating Professional Learning Communities That Target Student Learning. 3rd ed. California: Corwin Press.