การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบทักษะปฏิบัติ เรื่อง รองเง็ง กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5โรงเรียนในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชนจังหวัดปัตตานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบทักษะปฏิบัติ เรื่อง รองเง็ง กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง รองเง็ง ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ก่อนและหลังเรียนด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบทักษะปฏิบัติ เรื่อง รองเง็ง และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียน ต่อการเรียนรู้ด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบทักษะปฏิบัติเรื่อง รองเง็ง การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา โดยใช้แบบแผนการทดลองแบบกลุ่มเดียวทดสอบก่อนหลัง ตัวอย่างในการวิจัยคือ นักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2562 ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน จังหวัดปัตตานี ได้แก่ 1) กลุ่มตัวอย่างเพื่อศึกษาประสิทธิภาพชุดการสอน ได้มา ด้วยวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน จำนวน 39 คน 2) กลุ่มตัวอย่างเพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ได้มาด้วยวิธีการสุ่มแบบจับฉลาก โดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม จำนวน 1 ห้องเรียน มีนักเรียนจำนวน 30 คน สำหรับเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) ชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบทักษะปฏิบัติ เรื่อง รองเง็ง 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ 3) แบบประเมินความพึงพอใจต่อการเรียนรู้ ด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้เรื่อง รองเง็ง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าที
ผลการวิจัยพบว่า 1) ชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบทักษะปฏิบัติ เรื่องรองเง็ง มีประสิทธิภาพเท่ากับ 86.23/82.85 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนหลังเรียนด้วยชุดกิจกรรมการเรียนแบบทักษะปฏิบัติ เรื่องรองเง็งสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3) ความพึงพอใจต่อการเรียนรู้ด้วยชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบทักษะปฏิบัติ เรื่อง รองเง็ง อยู่ในระดับมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ. (2546). การจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การรับส่ง
สินค้าและพัสดุภัณฑ์.
วัฒนา รัตนพรหม, และวรรณดี ธานีรัตน์. (2560). การพัฒนาชุดกิจกรรม เรื่อง การรำมโนราห์ โดยใช้รูปแบบการเรียนการสอน ทักษะ
ปฏิบัติของแฮร์โรว์ (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). สาขาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี,
สุราษฎร์ธานี.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (ก) (2552). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้ศิลปะ ตาม
หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (ข) (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้น
ฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์ การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). แผนการจัดการเรียนรู้แบบคละชั้น ป.4-5 ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้น
พื้นฐาน 2551 : เอกสารอัดสำเนา
หยาดพิรุณ พวงสุวรรณ์. (2558). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง ทักษะพื้นฐานและการฝึกหัดการ
แสดงนาฏศิลป์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). สาขาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัย
ราชภัฏรําไพพรรณี, จันทบุรี.
อรรถยุทธ ผันผอง. (2555). การพัฒนาชุดกิจกรรมการสอนนาฏศิลป์ เรื่องนาฏศิลป์พื้นบ้าน กลุ่มสาระ การเรียนรู้ศิลปะ สาระนาฏศิลป์
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). สาขาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี,
อุบลราชธานี.
อภิญญา เวียงใต้. (2555). การพัฒนาชุดกิจกรรมสาระนาฏศิลป์ โดยใช้กระบวนการเรียนรู้ แบบกลุ่มสัมพันธ์สำหรับนักเรียนชั้นประถม
ศึกษาปีที่ 6 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). สาขาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, บุรีรัมย์.
อุมารี นาสมตอง. (2559). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ทักษะปฏิบัตินาฏศิลป์ เรื่อง การประดิษฐ์ ท่ารำประกอบเพลงไทยสากลกลุ่ม
สาระการเรียนรู้ศิลปะ สำหรับนักเรียนในระดับชั้น ประถมศึกษาปี ที่ 6 (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏ
มหาสารคาม, มหาสารคาม
Harrow, A. (1972). A Taxonomy of the psychomotor domain: A guide for developing behavioral objective. New
York: Longman.
