พฤติกรรมการใช้สารสนเทศเพื่อการท่องเที่ยวเกี่ยวกับศิลปะและวัฒนธรรมของนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเที่ยวในอำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมการใช้สารสนเทศเพื่อการท่องเที่ยวเกี่ยวกับศิลปะและวัฒนธรรม 2) สร้างแบบจำลองพฤติกรรมการใช้สารสนเทศเพื่อการท่องเที่ยวเกี่ยวกับศิลปะและวัฒนธรรมและ 3) ศึกษาปัญหา และข้อเสนอแนะของการใช้สารสนเทศเพื่อการท่องเที่ยวเกี่ยวกับศิลปะและวัฒนธรรมของนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเที่ยวในอำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส กลุ่มตัวอย่าง คือ นักท่องเที่ยวที่เดินทางมาเที่ยวในอำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส ช่วงเดือนกรกฎาคม – กันยายน 2563 จำนวน 270 คน ตัวแปรต้น คือ ด้านการสืบค้น และด้านรายละเอียด ตัวแปรตาม คือ ด้านผลลัพธ์ เครื่องมือวิจัยที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม ซึ่งได้ค่าสัมประสิทธิ์อัลฟ่าของครอนบาค เท่ากับ 0.803 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยาย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย () ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และสถิติเชิงอ้างอิงเพื่อวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง (Structural equation modeling)
ผลการวิจัยพบว่า 1) พฤติกรรมการใช้สารสนเทศเพื่อการท่องเที่ยวเกี่ยวกับศิลปะและวัฒนธรรมของนักท่องเที่ยว ด้านการสืบค้น พบว่า นักท่องเที่ยวมีการสืบค้นวางแผนการเดินทางท่องเที่ยวมากที่สุด ด้านรายละเอียด พบว่า นักท่องเที่ยวได้ข้อมูลการท่องเที่ยวที่สนใจมากที่สุด และด้านผลลัพธ์ พบว่า การให้บริการข้อมูลถูกต้อง เชื่อถือได้ สามารถใช้ในการตัดสินใจซื้อสินค้าและบริการท่องเที่ยวมากที่สุด 2) แบบจำลองพฤติกรรมการใช้สารสนเทศเพื่อการท่องเที่ยวเกี่ยวกับศิลปะและวัฒนธรรมของนักท่องเที่ยวมีความสอดคล้อง ซึ่งพิจารณาได้จากค่าไค-สแควร์ (Chi–square) เท่ากับ 60.857 ค่าองศาอิสระ (df) เท่ากับ 51 ค่าความน่าจะเป็น (P-value) เท่ากับ 0.162 ค่าดัชนีวัดระดับความสอดคล้องเปรียบเทียบ (CFI) เท่ากับ 0.983 และค่าความคลาดเคลื่อนในการประมาณค่าพารามิเตอร์ (RMSEA) เท่ากับ 0.049 ด้านการสืบค้น มีอิทธิพลทางตรงต่อด้านรายละเอียด และมีอิทธิพลทางตรงและทางอ้อมต่อด้านผลลัพธ์ ส่วนด้านรายละเอียดมีอิทธิพลทางตรงต่อด้านผลลัพธ์ และ 3) ปัญหาของการใช้สารสนเทศเพื่อการท่องเที่ยวเกี่ยวกับศิลปะและวัฒนธรรม โดยรวมพบว่า อยู่ในระดับปานกลาง
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กองเศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2562). สถิติด้านการท่องเที่ยว ปี 2562 (Tourism Statistics 2019). เข้าถึงเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2563, จาก https://www. mots.go.th/more_news_new.php?cid=411
กองเศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2563). สถิติด้านการท่องเที่ยว ปี 2563 (Tourism Statistics 2020). เข้าถึงเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2563, จาก https://www. mots.go.th/more_news_new.php?cid=411
ประภัสศรี โคทส์, น้ำทิพย์ วิภาวิน, สุนันทา ชูตินันท์ และโกวิท รพีพิศาล. (2562). การพัฒนารูปแบบการบริการสารสนเทศด้านการท่องเที่ยวประเทศไทย. วารสารห้องสมุด, 63(1), 109-132.
บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวัดผลและประเมินผลการศึกษา. มหาสารคาม : ปรีดาการพิมพ์.
พิสิฐ ตั้งพรประเสริฐ. (2560). สุนทรียะและการออกแบบเกมมิฟิเคชั่น สำหรับการส่งเสริมการท่องเที่ยวรอบ เกาะกรุงรัตนโกสินทร์. Veridian E-Journal ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 10(2), 2868-2878.
ไพศาล กาญจนวงศ์, และรักธิดา ศิริ. (2561). พฤติกรรมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารทางการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่เดินทางมาเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 13(1), 101-113.
มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม. (2563). กรือโต๊ะ. เข้าถึงเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2563, จาก http:// ich.culture.go.th/index.php/th/ich/performing-arts/236-performance/442--m-s
วิภัตฉณัฏฐ์ นิมิตรพันธ์ และศิริจันทรา พลกนิษฐ. (2559). กลยุทธ์การประชาสัมพันธ์ภายใต้สื่อสังคมออนไลน์. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 6(1), 21-31.
วีระพงษ์ สุทาวัน. (2562). พฤติกรรมการใช้สื่ออินเตอร์เน็ตและความพึงพอใจต่อการใช้สื่ออินเตอร์เน็ตเพื่อการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวในจังหวัดตาก. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 9(3), 63-77.
ศูนย์บริการเบ็ดเสร็จด้านการลงทุนจังหวัดนราธิวาส. (2561). ททท. นราธิวาส ตั้งเป้าหมายการท่องเที่ยว 3 จังหวัดชายแดนใต้ เติบโตสิบเปอร์เซ็นต์ในปี 2558. เข้าถึงเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2563, จาก https://www.narathiwatoss.go.th/news/detail/136
ศูนย์ประสานการปฏิบัติที่ 5 กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร. (2562). บานอ เสียงปลุกชีวิตที่ยังคงดังก้อง ณ ชายแดนใต้. เข้าถึงเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2563, จาก https: //isoc5.net/articles/view/187/
Ding, L., Velicer, W., & Harlow, L. (1995). Effect of estimation methods, number of indicators per factor and improper solutions on structural equation modeling fit indices. Structural Equation Modeling, 2, 119-143. doi:10.1080/10705519509540000.
