ศึกษาสภาพปัญหาการจัดการเรียนการสอนรายวิชา การใช้ภาษามลายูในชีวิตประจำวัน รหัสวิชา (11-034-104) ของนักศึกษามหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาการจัดการเรียนการสอนรายวิชา การใช้ภาษามลายูในชีวิตประจำวัน รหัสวิชา (11-034-104) ของนักศึกษามหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ 2) ศึกษาแนวทางการแก้ปัญหาการจัดการเรียนการสอนรายวิชา การใช้ภาษามลายูในชีวิตประจำวัน รหัสวิชา (11-034-104) ของนักศึกษามหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาในระดับปริญญาตรีที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชา การใช้ภาษามลายูในชีวิตประจำวัน รหัสวิชา (11-034-104) จำนวน 194 คน คัดเลือกโดยวิธีสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามหาค่าความเชื่อมั่นด้วยสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค มีค่าเท่ากับ 0.76 และ 0.80 วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า สภาพปัญหาการจัดการเรียนการสอนรายวิชา การใช้ภาษามลายูในชีวิตประจำวัน รหัสวิชา (11-034-104) ของนักศึกษามหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ โดยภาพรวม สภาพปัญหาจัดการเรียนการสอนระดับปฏิบัติอยู่ในระดับมาก 3.98/0.79 เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านการจัดการเรียนการสอน ด้านการใช้สื่อการสอนและกิจกรรม ด้านการวัดผลและประเมินผล ด้านบุคลิกภาพของอาจารย์ และด้านผู้เรียนอยู่ในระดับมาก ส่วนระดับปัญหาอยู่ในระดับน้อย 2.27/1.08 ทั้ง 5 ด้าน เมื่อพิจารณาแนวทางการแก้ปัญหาการจัดการเรียนการสอน โดยภาพรวม ระดับปฏิบัติอยู่ในระดับมาก 3.95/0.80 และระดับปัญหาอยูในระดับน้อย 2.27/1.11 ซึ่งประกอบด้วย การส่งเสริมให้มีการแบ่งกลุ่มผู้เรียนระหว่างที่มีพื้นฐานและที่ไม่มีพื้นฐาน การเรียนการสอนที่เน้นให้ผู้เรียนมีการปฏิบัติและเป็นศูนย์กลาง เอกสารประกอบการเรียนการสอน เนื้อหารายวิชาให้มีความสอดคล้องกับบริบทของคณะหรือสาขาของผู้เรียน และการจัดห้องเรียน จัดกิจกรรมและจำนวนผู้เรียนที่เหมาะสม
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กัญนิษฐ์ แซ่ว่อง, และมารีย๊ะ ปุเต๊ะ. (2562). ความพึงพอใจของนักศึกษาต่อการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรของมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(2), 14-30.
กัลยา วานิชบัญชา. (2547). หลักสถิติ. กรุงเทพฯ : ศูนย์หนังสือแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กิตติศักดิ์ พ่วงช่อ. (2562). สภาพและปัญหาการจัดการเรียนการสอนวิชาพลศึกษาของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี, 8(1), 67-76.
กูซม ยามิรูเด็ง. (2561). กลยุทธ์การเรียนภาษา: การเรียนการสอนภาษามลายูในประเทศไทย. วารสารอินทนิลทักษิณสาร มหาวิทยาลัยทักษิณ, 15(2), 113-127.
จักรแก้ว นามเมือง. (2560). บุคลิกภาพของครูและลักษณะการสอนที่ดี. วารสารบัณฑิตแสงโคมคำ, 2(1), 55-64.
ซาฮีฎีน นิติภาค, รอฮานี เต๊ะซา, ฟีรดาวซ์ มูหะมัด, กามีลียา หะยีหะซา, และสุไลมาน สมาแฮ. (2560). การพัฒนาชุดกิจกรรมการใช้คำศัพท์ภาษามลายู เรื่อง อวัยวะร่างกายเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนการใช้ภาษามลายูในชีวิตประจำวันของนักศึกษาชั้นปีที่ 1 มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. วารสารทีทัศน์วัฒนธรรม, 16(1), 36-50.
ซำสีนาร์ ยาพา, มะนาวาวี มามะ, นูรฮูดา สะดามะ, และอัฟฟาน สามะ. (2562). แนวทางการพัฒนาศักยภาพการสื่อสารภาษามลายูของนักศึกษาสถาบันอุดมศึกษาในจังหวัดยะลา. การประชุมวิชาการด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ระดับนานาชาติ ครั้งที่ 2 มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ นวัตกรรมสร้างสรรค์สังคม. วันที่ 5-6 สิงหาคม 2562.
ซำสีนาร์ ยาพา, อาซียะ วันแอเลาะ, มะนาวาวี มามะ, นุรฮูดา สะดามะ, และอัฟฟาน สามะ. (2560). ทัศนคติต่อความสำคัญของภาษามลายูในประชาคมอาเซียนและแนวทางการพัฒนาการสอนภาษามลายูของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 12 (ฉบับพิเศษ), 137-150.
ปรัชญา บินหมัดหมี, โสรัตน์ อับดุลสตา, และซัรฟุดดีน หะยี. (2561). ศึกษาสภาพและปัญหาการเรียนการสอนรายวิชาภาษาอังกฤษระดับมัธยมศึกษาตอนปลายของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสาร AL-NUR บัณฑิตวิทยาลัย, 13(25), 25-36.
พงศ์รัตน์ ธรรมชาติ. (2564). การพัฒนารูปแบบการสอน เพื่อส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณ และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาเคมี หน่วยการเรียนรู้ พันธะเคมี สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 4. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(2), 89-103.
พระมหาสมัคร มหาวีโร. (2561). สภาพและปัญหาการจัดการเรียนการสอนในรายวิชา HU 2002 การสนทนาภาษาอังกฤษ 2 คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย. วารสารศึกษาศาสตร์ มมร คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย, 6(1), 41-58.
พระราชบัญญัติ ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ.(2558). เกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับปริญญาตรี. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 132. หน้า 2-11.
ศศิธร บัวทอง. (2560). การวัดและประเมินทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารVeridian E-Journal,Silpakorn Universit สาขามนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ, 10(2), 1856-1867.
สุชาดา สุดจิตร. (2562). คุณลักษณะของอาจารย์ผู้สอนตามความคิดเห็นของนักศึกษาสถาบันอุดมศึกษาระดับปริญญาตรีในจังหวัดภูเก็ต. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก, 37(1), 146-156.
อมรรัตน์ มะโนบาล, และเตวิช เสวตไอยาราม. (2560). ความวิตกกังวลในการเรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นของผู้เรียนระดับต้นที่มีพื้นฐานภาษาญี่ปุ่นแตกต่างกัน. วารสารเครือข่ายญี่ปุ่นศึกษา, 7(1), 33-50.
อัจศรา ประเสริฐสิน, เทพสุดา จิวตระกูล, และจอย ทองกล่อมศรี. (2560). การศึกษาแนวทางการจัดการนวัตกรรมทางการศึกษาไปใช้ในการพัฒนาการเรียนการสอนและการทำวิจัย. วารสารบรรณศาสตร์ มศว, 10(2), 78-89.
อาดารีนา เจ๊ะมะ. (2560). ผลการจัดการเรียนรู้สาระวิชาภาษามลายู โดยใช้เทคนิคหมวกการคิด 6 ใบ สำหรับนักเรียนชั้นอิสลามศึกษาตอนกลางปีที่ 3 โรงเรียนดารุสสาลาม (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, ยะลา. สืบค้นจาก http://wb.yru.ac.Th/handle /yru/596.
Kamil, I. M. M. & Mohamad, M. (2020). Cabaran Pemerkasaan Bahasa Melayu Dalam Usaha Mencapai Negara Bangsa Di Malaysia. Asian People Journal, 3(2), 181-191.
Mohd Zeki, M. H, Abdul Razak, A. Z & Abd Razak, R. (2020). Cabaran Pengajaran Guru Pendidikan Islam Di Sekolah Pedalaman: Bersediakah Dalam Melaksanakan Kbat. Jurnal kurikulum & Pengajaran Asia Pasifik. Januari 2020, 8(1), 11-24.
Rusdin, N. M. & Ali, S. R. (2019). Amalan dan Cabaran Pelaksanaan Pembelajaran Abad ke-21. Proceedings of the International Conference on Islamic Civilization and Technology Management. 23-24 November 2019, Page 87-105.
Sahaat, Z. & Nasri, M. N. (2020). Challenges in the Implementation of Design and Technology Subject in Secondary School. Malaysian Journal of Education. April 2020, 45(1), 51-59.
