ปัจจัยสาเหตุและแนวทางการลดปัญหาหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ : ธนาคารออมสินเขตสงขลา 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาปัจจัยสาเหตุของการเกิดหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ 2. เปรียบเทียบปัจจัยสาเหตุของการเกิดหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคลและ 3. วิเคราะห์แนวทางการแก้ไขหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ของธนาคารออมสิน เขตสงขลา 2 การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยจำนวน ได้แก่ ลูกหนี้ค้างชำระ ของธนาคารออมสิน เขตสงขลา 2 จำนวน 261 คน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล สถิติในการวิเคราะห์ข้อมูลคือสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การทดสอบค่าที และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ผลการวิจัยพบว่า สาเหตุหลักของการเกิดหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ ประกอบด้วย 1) ลูกหนี้ มีภาระค่าใช้จ่ายในครอบครัวสูง 2) ลูกหนี้มีหนี้สินหลายทาง และ 3) กิจการของลูกหนี้ประสบปัญหาขาดทุน ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า ลูกหนี้ที่มีระดับการศึกษา อาชีพ รายได้เฉลี่ยต่อเดือนและจำนวนบุคคลที่ต้องดูแลต่างกัน มีปัจจัยสาเหตุของการเกิดหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จักรพงษ์ ต๋าคำ. (2563). การค้างชำระสินเชื่อเคหะของลูกค้าธนาคารออมสิน เขตมีนบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยานอร์ทกรุงเทพ, กรุงเทพฯ.
จุฬาลักษณ์ ไทยไชยนต์ (2560). แนวทางการแก้ไขปัญหาหนี้ค้างชำระที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ (NPLs) ของ
ธนาคารออมสินเขตกำแพงเพชร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร, พิษณุโลก. สืบค้นจาก https://tdc.thailis.or.th/tdc/
ดารณี พุทธวิบูลย์. (2543). การจัดการสินเชื่อ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์รุ่งวัฒนาการพาณิชย์.
ทับทิม แก้ววันนา, อมรวรรณ รังกูล, และวิเชียร วรพุทธพร. (2558). แนวทางในการลดหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ (NPL) ของ บมจ. ธนาคารกรุงไทย สำนักงานเขตมหาสารคาม. (วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ขอนแก่น. สืบค้นจาก https://mba.kku.ac. th/ncbmi/proceeding/2015/national/files/727.pdf
ธนาคารออมสิน. (2563).รายงานประจำปี. สืบค้นเมื่อ 8 ธันวาคม 2563 จาก https://www.gsb. or.th/about/รายงานประจำปี
ปิยมาศ ม่วงเปลี่ยน. (2560). การบริหารความเสี่ยงด้านสินเชื่อเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของธนาคารออม
สินในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญญบุรี, ปทุมธานี. สืบค้นจาก https://tdc.thailis.or.th/tdc/
วิทัย รัตนากร. (2563). ธนาคารออมสิน เดินหน้าแก้หนี้เสียเอ็นพีแอล 65,000 ล้านบาท. สืบค้นเมื่อ 17 ธันวาคม 2563 จาก https://www.thairath.co.th/news/business/finance-banking/1880279
วรรณี สมตัว. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดหนี้ค้างชำระ สินเชื่อนโยบายรัฐของธนาคารออมสินสาขาจะนะ จังหวัดสงขลา. (สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, สงขลา. สืบค้นจาก https://kb.psu.ac.th/psukb/bitstream/2016/1131 8/4/wannee_Fulltext.pdf
ศุภภร อิ่มสุข. (2561). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการผิดนัดชำระหนี้ของลูกหนี้สินเชื่อสถาบันบริหารจัดการธนาคารที่ดิน (องค์การมหาชน). (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพ. สืบค้นจาก http://ethesisarchive.library.tu.ac.th /thesis/2018/TU_2018_59040100 47_9286_9620.pdf
สาวินี เพ็งธรรม. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดหนี้ค้างชำระสินเชื่อธนาคารประชาชนของธนาคารออมสินเขตชัยภูมิ. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, กรุงเทพฯ. สืบค้นจาก http://www.utccmbaonline.com/ijbr/doc/(Edit)Id1569-11-12-2020_23:06:44.pdf
สิรัลยา จิตอุดมวัฒนา. (2556). สินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้(Non-performing Loan: NPL). สืบค้นเมื่อ 24 ธันวาคม 2563 จาก http://www.cad.go.th/cadweb_org/ewt_news.php?nid=18410
Yamane, T. (1967). Statistic : An Introductory Analysis. New York: Harper and Row.
