การพัฒนาท่องเที่ยวตลาดน้ำเชียรใหญ่อย่างยั่งยืนโดยชุมชนมีส่วนร่วม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการมีส่วนร่วมของพ่อค้า แม่ค้า และผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง
2) ศึกษาพฤติกรรมและทัศนคติของนักท่องเที่ยว และ 3) เพื่อเปรียบเทียบทัศนคติของนักท่องเที่ยวที่มีต่อตลาดน้ำเชียรใหญ่ อำเภอเชียรใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช จำแนกตามเพศ อายุ สถานภาพ ระดับการศึกษา อาชีพ รายได้ต่อเดือน โดยเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างในการวิจัย จำนวน 250 คน คือ นักท่องเที่ยวที่มาท่องเที่ยวตลาดน้ำเชียรใหญ่ จำนวน 200 คน ผู้วิจัยกำหนดขนาดกลุ่มของตัวอย่างโดยใช้สูตรยามาเน่ ส่วนพ่อค้า แม่ค้า และผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับตลาดน้ำเชียรใหญ่ จำนวน 50 คน ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่า t-test และ F-test
ผลการวิจัย พบว่า การมีส่วนร่วมของพ่อค้า แม่ค้า และผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับตลาดน้ำเชียรใหญ่ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านการรับทราบปัญหา ด้านการวางแผนบริหารงาน และด้านการดำเนินงาน/ปฏิบัติงาน อยู่ในระดับมาก พฤติกรรมและทัศนคติของนักท่องเที่ยวแต่ละด้านมีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก ส่วนแนวทางการพัฒนาตลาดน้ำเชียรใหญ่ คือควรให้ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับตลาดน้ำเชียรใหญ่รับทราบปัญหา และมีส่วนร่วมในการเสนอความคิดเห็นเกี่ยวกับปัญหา มีส่วนร่วมในการวางแผนและออกกฎระเบียบปฏิบัติของตลาดน้ำเชียรใหญ่ และมีส่วนร่วมในการคัดเลือก พ่อค้าแม่ค้าเข้ามาขายสินค้า
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กชกร จุลศิลป์. (2561). กลยุทธ์การจัดการการตลาดเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหารของนักท่องเที่ยวชาวไทยในจังหวัดพระนครศรีอยุทธยา. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร มหาบัณฑิต). สถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์, กรุงเทพฯ.
กุลจิรา เสาวลักษณ์จินดา. (2555). การมีส่วนร่วมของชุมชนต่อการจัดการแหล่งท่องเที่ยว กรณีศึกษา อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี. (การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต).มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, ปทุมธานี.
จารุมาศ เสน่หา. (2563). ปัจจัยส่วนประสมตลาดบริการที่มีความสำคัญต่อพฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวตลาดน้ำบางกล่ำจังหวัดสงขลา. การประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติและนานาชาติครั้งที่ 11 (หน้า 490-499). สงขลา: สาขาวิชาการตลาดคณะเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ.
เจตน์สฤษฎิ์ สังขพันธ์, เก็ตถวา บุญปราการ, ชุติมา หวังเบ็ญหมัด, Remegio, K., และ อรุณพร
อธิมาตรไมตรี. (2559). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่มาใช้บริการตลาดน้ำคลองแห
อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. วารสารวิทยาการจัดการ, 33(1), 25-50.
ชลลดา แสงมณี, ศิริ สาธิตกิจ, และธีรศักดิ์ อุ่นอารมณ์เลิศ. (2557). การพัฒนารูปแบบการท่องเที่ยวตลาดน้ำภาคใต้เพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 6(1), 66-79.
ชวัลนุช อุทยาน. (2563). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว. สืบค้นจาก http://www.touristbehaviour.ward pres s.com.
นิศา ชัชกุล. (2551). อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปนันดา จันทร์สุกรี, นลินี พานสายตา, ไพลิน เชื้อหยก, และนิตินัย รุ่งจินดารัตน์. (2560). การจัดการความรู้ในการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ กรณีศึกษา ชุมชนตลาดน้ำอัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 11(3), 49-63.
ปิยภาคย์ ภูมิภมร, ปรางฉาย ปรัตคจริยา, ธิชาทร ตันวัฒนเสรี, และอคิราภ์ รัชตะประกร. (2563). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่อการจัดการการท่องเที่ยวตลาดท่านา อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์,
(4), 124-137.
ถวิลวดี บุรีกุล. (2552). พลวัตการมีส่วนร่วมของประชาชน. กรุงเทพฯ: เอ.พี. กราฟิก ดีไซน์และ การพิมพ์.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2560). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และAMOS (พิมพ์ครั้งที่ 17). กรุงเทพฯ: บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.
ธีราพร ทองปัญญา. (2561). การพัฒนาการท่องเที่ยวตลาดน้ำอย่างยั่งยืนบนพื้นฐานของอัตลักษณ์และการมีส่วนร่วมของชุมชน: กรณีศึกษาตลาดน้ำดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี. วารสารสังคมศาสตร์, 48(2), 181-201.
วราภรณ์ จิวชัยศักดิ์. (2553). สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯเล่มที่ 28 (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์.
วิธาน จีนาภักดิ์. (2555). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่มีต่ออุทยานแห่งชาติน้ำตกเอราวัณ จังหวัดกาญจนบุรี. (ปริญญานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.
ศุภลักษณ์ อัครางกรู. (2555). พฤติกรรมนักท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: คลังนานาวิทยา.
ไพฑูรย์ พงศะบุตร. (2546). สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ เล่มที่ 27 (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์.
ชิดชม กันจุฬา. (2564). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจในการมาท่องเที่ยวซ้ำของนักท่องเที่ยวกรณีศึกษาเกาะเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. วารสารเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืน. 2(1), 13-33.
สุธาสินี วิยาภรณ์, ตุลา ไชยาศิรินทร์โรจน์, และรุจิภา สินสมบูรณ์ทอง. (2564). แนวทางพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ ย่านเมืองเก่า อำเภอเมือง จังหวัดภูเก็ต. วารสารวิชาการ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค, 7(1), 180-188.
เสาวคนธ์ เหลืองทองคำ และ เสรี วงษ์มณฑา. (2558). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน กรณีศึกษา อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต. 11(1), 19-29.
แสน กีรตินวนันท์. (2557). กระบวนการสร้างความเข้มแข็งสวัสดีการชุมชนบนอัตลักษณ์ความเป็นจีนกรณีศึกษาชุมชนโบ๊เบ๊. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
อรพินท์ สพโชคชัย. (2551). หลักการบริหารงานแบบมีส่วนร่วม (Participatory Governance).ในกิจกรรม Home Office Day. สืบค้นจาก https://www.gotoknow.org/posts.
อรรทวิท ศิลาน้อย, ณัฏฐพงษ์ ฉายแสงประทีป, วันทกายจน์ สีมาโรจน์, และวัฒนา ทนงค์แผง.(2562).ความต้องการด้านสิ่งอำนวยความสะดวกของนักท่องเที่ยวที่เดินทางมาท่องเที่ยวในพระบรมธาตุนาดูน สำหรับนักท่องเที่ยวเพื่อคนทั้งมวล. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 10(2), 130-143
อรรนพ เรืองกัลป์ปวงศ์ และ สราวรรณ์ เรืองกัลป์ปวงศ์. (2559). แนวทางการพัฒนาคุณภาพการบริการของแหล่งท่องเที่ยวตลาดน้ำ จังหวัดนนทบุรี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อิสเทอร์น, 10(3), 7-21.
อรุณพร อธิมาตรไมตรี, นิวัตน์ สวัสดิ์แก้ว, และสุเทพ ทิพย์ธารา. (2556). เปรียบเทียบความพึงพอใจการบริหารด้านการท่องเที่ยวของตลาดน้ำคลองแห อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. การประชุมหาดใหญ่วิชาการ ครั้งที่ 4. เรื่อง “การวิจัยเพื่อพัฒนาสังคมไทย” (หน้า 185-195). สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
Arisanty, D., Alviawati, E., Setiawan, A. F., Adyatma, S. & Rahman, M. A. (2020). Floating Market Tourism Area: Sustainable Tourism Management Strategy. Advances in Social Science, Education and Humanities Research, 525(1), 417-422.
Indiarti, W., & Munir, A. (2016). The Implementation of Community-based Ecotourism Concept inOsing Tourism Village Development Strategy of Banyuwangi Regency, Indonesia. Conference: Asia Tourism Forum 2016 the (12th ed.) Biennial Conference of Hospitality and Tourism Industry in Asia. (p.0068-0073). Indonesia.
Mekhum, W., & Sittisom, W. (2021). Determining the Floating Markets Local Food Processing to The Royal Food into The Kitchen of The World. Review of International Geographical Education (RIGEO), 11(5), 719-732.
Nguyen, H. M., Thi DANG, L. A. & NGO, T. T. (2019).The Effect of Local Foods on Tourists’ Recommendations and Revisit Intentions: The Case in Ho Chi Minh City, Vietnam. Journal of Asian Finance, Economics and Business, 6(3), 215-223
Normelani, E. (2016). The Floating Market of Lok Baitan, South Kalimantan. Journal of Indonesian Tourism and Development Studies, 4(1)1, 1-4
Rousta, A., & Jamshidi, D. (2020). Food tourism value: Investigating the factors that influence tourists to revisit. Journal of Vacation Marketing, 26(1), 73–95.
