การวิเคราะห์อภิมาน : การจัดกระบวนการเรียนรู้ด้วยการโค้ช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์คุณลักษณะพื้นฐานของงานวิจัยเกี่ยวกับการจัดกระบวนการเรียนรู้ด้วยการโค้ช และเพื่อวิเคราะห์คุณลักษณะพื้นฐานของงานวิจัยที่มีผลต่อค่าขนาดอิทธิพลของงานวิจัยเกี่ยวกับการจัดกระบวนการเรียนรู้ด้วยการโค้ช กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย ได้แก่ งานวิจัยเกี่ยวกับการจัดกระบวนการเรียนรู้ด้วยการโค้ชในช่วงปี พ.ศ. 2555-2563 เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แบบสกัดข้อมูลงานวิจัย และแบบประเมินคุณภาพงานวิจัย สถิติการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าขนาดอิทธิพล (d), t-test, F-test, Multiple regression analysis
ผลการวิจัย พบว่า มีผลงานวิจัยเกี่ยวกับการจัดกระบวนการเรียนรู้ด้วยการโค้ชจำนวนมาก ช่วงปี พ.ศ. 2558-2560 ในมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ สาขาปฐมวัย คุณภาพงานวิจัยในภาพรวม อยู่ในระดับดี ผลการวิเคราะห์ความแปรปรวนค่าขนาดอิทธิพล พบว่า ตัวแปรคุณลักษณะงานวิจัย ที่ทำให้ค่าขนาดอิทธิพลแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 มีจำนวน 12 ตัวแปร ดังนี้ ด้านคุณลักษณะเบื้องต้นของงานวิจัยจำนวน 7 ตัวแปร ด้านเนื้อหาสาระของงานวิจัยจำนวน 1 ตัวแปร ด้านวิธีวิทยาของงานวิจัยจำนวน 3 ตัวแปร ด้านผลการวิจัยจำนวน 1 ตัวแปร ผลการวิเคราะห์ การถดถอยพหุคูณ พบว่า ตัวแปรต้น จำนวน 4 ตัวแปร ที่มีผลต่อค่าขนาดอิทธิพลเรียงลำดับจากมากสุดไปน้อยสุด ได้แก่ สาขาที่ทำวิจัยคือสาขาปฐมวัย การไม่ระบุสาขาที่ทำวิจัย ประเภทงานวิจัยแบบผสม และจำนวนหน้าไม่รวมภาคผนวก องค์ความรู้เกี่ยวกับการจัดกระบวนการเรียนรู้ด้วยการโค้ชสามารถจัดได้หลากหลายรูปแบบ ในทุกระดับการศึกษา ขั้นตอนการโค้ช สื่อการเรียนรู้และระยะเวลาการโค้ชปรับตามสถานการณ์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ขวัญจิต สงวนโรจน์. (2559). การสังเคราะห์งานวิจัยที่เกี่ยวของกับการประกันคุณภาพการศึกษาด้วยเทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาและการวิเคราะห์อภิมาน (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฎธนบุรี, กรุงเทพฯ.
เจือจันทร์ จงสถิตอยู่. (2558). รายงานการสังเคราะห์ผลการดำเนินงานชุดโครงการวิจัยกระบวนการพัฒนาครูด้วยระบบหนุนนำต่อเนื่อง (Teacher Coaching). สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
ณรงค์วัฒน์ มิ่งมิตร. (2560). การสังเคราะห์งานวิจัยที่เกี่ยวกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ระดับประถมศึกษาปีการศึกษา 2552-2558. วารสารสารสนเทศ, 16(1), 151-161.
นาถยา พรมประศรี, มารศรี กลางประพันธ์, และสมเกียรติ พละจิตต์. (2565). การสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับรูปแบบการเรียนการสอนที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษโดยการวิเคราะห์อภิมาน. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 19(85), 12-23.
ปราณี พิพัฒน์สถิตกุล. (2556). การสังเคราะห์งานวิจัยด้านนวัตกรรมเพื่อพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์กลุ่มสาระภาษาไทยของนักเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน:การวิเคราะห์อภิมาน(ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.
พรพิมล ประดิษฐ์. (2558). การวิเคราะห์อภิมานงานวิจัยปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้มาลาเรียตามทฤษฎีแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพ และทฤษฎีแรงสนับสนุนทางสังคม (วิทยานิพนธ์สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
มยุรี เจริญศิริ. (2558). การศึกษารูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการโค้ชและการจัดการเรียนรู้ของครู ที่ส่งเสริมให้ผู้เรียนเกิดทักษะการคิดแก้ปัญหา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 13(1), 114-127.
รัฐพงศ์ สีแสด. (2563). การสังเคราะห์งานวิจัยด้วยการวิเคราะห์อภิมานผลการพัฒนาทักษะการอ่านภาษาอังกฤษของนักเรียน (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
วิจารณ์ พานิช. (2556). การสร้างการเรียนรูสู่ศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัมมาจล.
วิจารณ์ พานิช. (2556). สนุกกับการเรียนในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
วิจารณ์ พานิช. (2562). เอื้อระบบนิเวศ เพื่อครูเป็นผู้ก่อการ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัมมาจล.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล. (2562). กระบวนการโค้ชเพื่อพัฒนาศักยภาพผู้เรียน. กรุงเทพฯ: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และมารุต พัฒผล.. (2562). รูปแบบการโค้ชเพื่อพัฒนาศักยภาพผู้เรียน “3Es”. กรุงเทพฯ: จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.). (2562). การขับเคลื่อนการสอนคิดสู่ห้องเรียน. สืบค้นจาก http://www.moe.go.th/moe/th/news
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2553). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไข เพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2552). รายงานการสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับคุณภาพการศึกษาไทย: การวิเคราะห์อภิมาน (Meta-analysis). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Collett, K. (2012). WHAT IS COACHING?. In The role of coaching in vocational education and training. London: Gpex, Buckinghamshire.
Glass, G. V., McGaw, B. & Smith, M. L. (1981). Meta-analysis in social research. Beverly Hills, CA: Sage Publication.
International Labour Organization. (2021). Global framework on core skills for life and work in the 21st century. Switzerland: Geneva.
Lee, G. (2010). The Psychodynamic Approach to Coaching. In The Complete Handbook of Coaching. London: SAGE Publications.
Nieuwerburgh, V. C., & Barr, M. (2016). Coaching in Education. In The SAGE Handbook of Coaching. Retrieved from https://au.sagepub.com/
en-gb/oce/the-sage-handbook-of-coaching/book245418
United Nations Children’s Fund. (2019). Global Framework on Transferable Skills. New York: UNICEF, Education Section in Programme Division.
