ศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนการสอน อย่างมีประสิทธิภาพของครูศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด (ตาดีกา) ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
DOI : 10.14456/pnuhuso.2026.13
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาและอุปสรรคการจัดการเรียนการสอนของครูศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด (ตาดีกา) 2) ศึกษาความต้องการของครูศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด (ตาดีกา) เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนการสอนในชั้นเรียน และ 3) นำเสนอรูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนการสอนของครูศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด(ตาดีกา) เพื่อส่งเสริมทักษะการอ่าน การเขียน และการคิดวิเคราะห์ของนักเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ประกอบด้วย 1) แบบสอบถามที่ผ่านการประเมินวัดค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.725 ใช้กับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นครูศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด (ตาดีกา) จำนวน 1,051 คน จากจำนวนทั้งสิ้น 12,263 คน จาก1,771 ศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด (ตาดีกา) จำแนกเป็นจังหวัดยะลา 346 คน จังหวัดปัตตานี 351 คน และจังหวัดนราธิวาส 354 คน จำนวนกลุ่มตัวอย่างดังกล่าวถูกกำหนดโดยใช้ทฤษฎี Krejcie and Morgan ผลวิจัยนำมาวิเคราะห์เชิงพรรณนาด้วยค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 2) ชุดแบบประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของรูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนการสอน ซึ่งชุดแบบประเมินนี้ใช้กับกลุ่มตัวอย่างผู้เชี่ยวชาญเฉพาะ จำนวน 10 คน ผลวิจัยนำมาวิเคราะห์เชิงพรรณนาด้วยค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลวิจัยพบว่า 1) สภาพปัญหาและอุปสรรคการจัดการเรียนการสอนของครูศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด (ตาดีกา) ทั้งสามจังหวัดอยู่ในระดับน้อย จังหวัดนราธิวาส Mean = 2.47 /SD = 0.79 จังหวัดยะลา Mean = 2.44 / SD = 0.75 และจังหวัดปัตตานี Mean = 2.43 / SD = 0.75 2) ความต้องการของครูศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด (ตาดีกา) เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนการสอนในชั้นเรียน ทั้งสามจังหวัดอยู่ในระดับมาก จังหวัดนราธิวาส Mean = 4.35 / SD = 0.79 จังหวัดยะลา Mean = 3.95 / SD = 0.77 และจังหวัดปัตตานี Mean = 4.34 / SD = 0.75 และ 3) รูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนการสอนของครูศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด (ตาดีกา) ค่าความเหมาะสม อยู่ในระดับมาก Mean = 4.03 / S.D. = 0.64 และค่าความเป็นไปได้ อยู่ในระดับมากที่สุด Mean = 4.45 / SD = 0.69
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมประชาสัมพันธ์. (2568). คณะรัฐมนตรีอนุมัติปรับเพิ่มค่าตอบแทนครูสอนศาสนาอิสลามในศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด (ตาดีกา). https://phrae.prd.go.th/th/content/category/detail/id/9/iid /378466
กิ่งกาญจน์ ขันติจิตร์. (2567). ทักษะของผู้บริหาร (อิหม่าม) ในศูนย์การศึกษาอิสลามประจำมัสยิด (ตาดีกา) ในพื่นที่สามจังหวัดชายแดนใต้ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ชนกันต์ วงษ์สันต์, ภัทรพล มหาขันธ์ และวีณา ซุ้มบัณฑิต. (2565). ปัญหาการจัดการเรียนการสอนอิสลามศึกษาในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามควบคู่วิชาสามัญตามแนวคิด ทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(2), 1-12.
นฤมล ภูสิงห์. (2567). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ออนไลน์เชิงรุกโดยใช้กระบวนการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับครูในยุควิถีชีวิตใหม่ จังหวัดชัยภูมิ. Rajapark Journal, 18(61), 490–505.
ปวีณ์สุดา ปัญญาขันธ์ และทองฟู ศิริวงศ์. (2567). ความพึงพอใจในงานและบรรยากาศองค์การที่ส่งผลต่อความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรศูนย์เวชศาสตร์ฟื้นฟูแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร. Journal of Modern Learning Development, 9(10), 722-739.
ปิ่นมุก เสนาดิสัย. (2567). การวิจัยและพัฒนากระบวนการบริหารชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูระดับประถมศึกษา: พหุกรณีศึกษาโรงเรียนในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยสยาม.
มุสลิม คาเรง และรอฮานี มาแจ. (2563). สภาพการจัดการเรียนการสอนของครูสอนศาสนาอิสลามในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามชั้นนำในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาส ราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 7(1), 111-127.
มูฮำหมัดบูคอรี มะแอ, จิรศักดิ์ สุรังคพิพรรธน์ และละมุล รอดขวัญ. (2568). การมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาของจังหวัดภาคใต้ตอนล่าง. วารสารหาดใหญ่วิชาการ, 23(3), 523-539.
มูฮัมหมัดอาฟีฟี อัซซอลีฮีย์, นัชชิมา บาเกาะ, ยุโสบ บุญสุข และอิบรอฮีม ลามีน ซาโน. (2564). การเปรียบเทียบกลยุทธ์การสอนในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในประเทศมาเลเซีย อินโดนิเซีย และสิงคโปร์กับประเทศไทย. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฎยะลา, 16(2), 231-239.
ยุทธนา เกื้อกูล, นิเนาะ แวอุเซ็ง และรูดียะห์ หะ. (2564). การจัดการศึกษาอิสลามในโรงเรียนของรัฐ: สภาพ ปัญหา และแนวทางการพัฒนา. วารสารอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 12(1), 14-26.
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2566). สถิติการศึกษาเอกชน ประจำปี 2566. https://opec.go.th/uploads/2024/plan/20240212_150613_607
สุริยา หะยีเหย็บ. (2564). สภาพปัญหา ความคาดหวังและแนวทางการพัฒนาการศึกษาสถาบันศึกษาปอเนาะ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการส่งเสริมการศึกษาเอกชน จังหวัดสตูล. วารสาร อัล-ฮิกมะฮฺ มหาวิทยาลัยฟาฏอนี, 11(22), 219-233.
เอกภักดิ์ มีชัย, แวรอสนีย์ สะเมาะ, สุดารัตน์ ทองขำ และอาบิดะ บริพันธ์. (2565). แนวทางการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลามในสามจังหวัดชายแดนใต้. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(1), 1–18.
Assalihee, M., Bakoh, N., Boonsok, Y., & Songmuang, J. (2024). Transforming Islamic education through lesson study (LS): A classroom-based approach to professional development in Southern Thailand. Education Sciences, 14(9), 1029. https://www.mdpi.com/2227-7102/14/9/1029
Assalihee, M. & Boonsuk, Y. (2023). Teaching management strategiues on 21st century Islamic education for southernmost Thai private Islamic schools. Anatolian Journal of Education, 8(1), 13-28. https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ1385384.pdf
Attijani, M. D. S., Mutholingah, S., Rosidin, & Eyra, S. (2025). Navigating curriculum integration in minority contexts: Challenges and cultural dynamics of integrated Islamic education in Pattani, Thailand. J-PAI: Jurnal Pendidikan Agama Islam, 12(1), 66–80.
Bass, B. M., & Avolio, B. J. (1994). Improving organizational effectiveness through transforma tional leadership. Sage.
Darling-Hammond, L., Hyler, M. E., & Gardner, M. (2017). Effective teacher professional development. Learning Policy Institute.
Desimone, L. M., & Pak, K. (2022). Instructional coaching as high-quality professional development. Theory Into Practice, 61(1), 3–12.
Dokmai, P., Sakorn, W., & Nontapa, R. (2023). The professional learning community for teachers’ professional development training in classroom action research for enhancing students’ science, mathematics and technology competencies in new normal. International Journal of Science Education and Teaching, 2(1), 38–50.
Imtiyaz, Y., Thongin, A. (2025). The role of the faculty of Islamic sciences at the prince of songkla university building of Islamic public value of multicultural citizenship in southern Thailand. Halduskultuur: The Estonian Journal of Administrative Culture and Digital Governance, 24(1), 75-101.
Kaiyasit, C., Akkapim, S., Chanta, W., Vonganusith, V., Chamnankit, P., & Noinon, P. (2024). A study of participatory action research for teacher development in integrated learning management based on principles of sufficiency economy philosophy. Trends of Humanities and Social Sciences Research, 12(2), 201–222.
Khareng, M. (2020). The achievement of teacher professionalism among religious teachers alumni of the Academy of Islamic and Arabic Studies, Princess of Naradhiwas University AIAS-PNU. Akademika, Journal of Southeast Asia Social Sciences and Humanities, 90(2), 127-138.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: experience as the source of learning and development. Prentice Hall.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. educational and psychological measurement, 30(3), 607-610.
Latip, A., Robandi, B., Amaliah, Khakim, R. R., & Fatonah, N. (2023). Technological pedagogical content knowledge (TPACK) framework for science teachers’ competences in facing global challenges and issues: A narrative literature review. International Journal of Pedagogy and Teacher Education, 7(1), 45–57.
Nickerson, C. (2025). Herzberg’s two-factor theory of motivation-hygiene. https://www.sim plypsychology.org/herzbergs-two-factor-theory.html
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.
Wattanakornsiri, A., Khunsawat, C., Kessada, P., Thongmaen, R., Jumpadee, R., Supimaros, C., Tongnunuie, S., Jamnongkan, T., Boontob, S., & Phuengphai, P. (2023). Professional learning community with interventions for STEM school improvement: A case study of Surin Phitthayakom School, Surin Province, Thailand. Journal of Community Development Research (Humanities and Social Sciences), 16(3), 14–29.
