แนวโน้มและทิศทางในอนาคตของการให้บริการรถสี่ล้อแดง ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาเรื่อง “แนวโน้มและทิศทางในอนาคตของการให้บริการรถสี่ล้อแดงในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่” มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาและปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการให้บริการรถสี่ล้อแดง 2) ศึกษาพฤติกรรม ทัศนคติและความต้องการในการใช้บริการรถสี่ล้อแดง และ 3) วิเคราะห์แนวโน้มและทิศทางในอนาคตของการให้บริการรถสี่ล้อแดง เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยมีเครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา คือ 1) แบบสัมภาษณ์ผู้ขับรถสี่ล้อแดง จำนวน 30 คน และ 2) แบบสอบถามผู้ที่เคยใช้บริการรถสี่ล้อแดง จำนวน 400 คน ผลการศึกษาพบว่า รถสี่ล้อแดงเป็นรถโดยสารรับจ้างไม่ประจำทางที่ผูกขาดระบบขนส่งมวลชนในเขตอำเภอเมืองเชียงใหม่ การให้บริการรถสี่ล้อแดงประสบปัญหาด้านคุณภาพของการให้บริการที่ต่ำลง ส่วนปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการให้บริการรถสี่ล้อแดงแบ่งเป็น 5 ด้าน คือ 1) ปัจจัยด้านการบริการ 2) ปัจจัยด้านเศรษฐกิจและสังคม 3) ปัจจัยด้านทัศนคติและพฤติกรรมของผู้ใช้บริการ 4) ปัจจัยด้านกายภาพของจังหวัดเชียงใหม่ และ 5) ปัจจัยด้านนโยบายระบบขนส่งมวลชนของจังหวัดเชียงใหม่ พบว่าผู้ที่ใช้บริการรถสี่ล้อแดงส่วนใหญ่มีทัศนคติเชิงลบต่อรถสี่ล้อแดง และเมื่อเปรียบเทียบทัศนคติของผู้ใช้บริการรถสี่ล้อแดง กับความต้องการใช้รถสี่ล้อแดงต่อ พบว่า มีค่าติดลบทุกด้าน แนวโน้มและทิศทางของการให้บริการรถสี่ล้อแดงในอนาคตยังคงสามารถดำรงอยู่คู่เมืองเชียงใหม่ได้แน่นอน
Downloads
Article Details
- เนื้อหาและข้อมูลที่ลงตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
- บทความและข้อมูล ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำข้อมูลไปใช้ประโยชน์ในทางวิชาการ ขอให้อ้างอิงแหล่งที่มาด้วย
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2559). รายงานภาวะเศรษฐกิจการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: กองเศรษฐกิจการท่องเที่ยวและกีฬา.
กองบรรณาธิการวอยซ์ทีวี. (2560). รู้จัก “รถแดงเชียงใหม่”เสน่ห์ หรือมาเฟียคู่เมืองท่องเที่ยว?. สืบค้นเมื่อ 25 พฤษภาคม 2560, จาก https://www.voicetv.co.th/read/466896
กานดา มณีโสภณ, ช่อทิพย์ วานิชย์หานนท์, ธรรมศักดิ์ ลออเอี่ยม, สมัย โตเจริญ, และนาถวดี วงศ์จันทร์. (2542). ความพึงพอใจของผู้ใช้บริการที่มีต่อการให้บริการของท่าเรือกรุงเทพ. (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต), สาขารัฐประศาสนศาสตร์ คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ทีมข่าว TCIJ. (2559). ส่องเหรียญอีกด้าน “นักท่องเที่ยวจีน” ฤามีอะไร ? มากกว่าการเป็น “ตัวร้าย”. สืบค้นเมื่อ 25 พฤษภาคม 2560, จาก https://www.tcijthai.com/news/2016/03/scoop/6133
ธวัชชัย บริสุทธิยางกูร. (2549). ความเป็นไปได้ในการแก้ปัญหาจราจรของเทศบาลนครเชียงใหม่โดยระบบรถโดยสารประจำทาง. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นิภา ศรีศิลปนันท์. (2549). การให้บริการด้านขนส่งสาธารณะในเขตเทศบาลนคร. (การค้นคว้าแบบอิสระ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต), สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์การเมือง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นิรันดร์ ชวนชื่น. (2539). ทัศนคติของชาวเชียงใหม่ต่อระบบการขนส่งสาธารณะ. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต), สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์การเมือง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ประชาชาติธุรกิจ. (2561). เชียงใหม่นำร่อง เปิดตัว “สมาร์ทบัส” RTC ทุ่ม 50 ล้าน เร่งเปิดบริการสงกรานต์นี้. สืบค้นเมื่อ 25 พฤษภาคม 2561, จาก http://www.smartgrowththailand.org/chiangmai-smart-bus-grand-opening-april/
ปริญญา ปฏิพันธกานต์. (2550). ความต้องการระบบขนส่งมวลชนสำหรับเมืองเชียงใหม่. (วิทยานิพนธ์การวางแผนภาคและเมืองมหาบัณฑิต), สาขาวิชาการวางแผนชุมชนเมืองและสภาพแวดล้อม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
ปรียานุช วัฒนกูล. (2551). การเมืองเรื่องการจัดระบบขนส่งมวลชนเชียงใหม่. (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต), สาขาการเมืองและการปกครอง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พงศธร อุปถัมภ์. (2553). การวิเคราะห์ทัศนคติต่อการใช้รถโดยสารสี่ล้อแดงเชียงใหม่. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ภูวนารถ ถาวรศิริ. (2558). กลยุทธ์การปรับตัวเพื่อความอยู่รอดของผู้ประกอบการธุรกิจน้ำดื่มท้องถิ่นในเขตอำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี. วารสาร Veridian E-Journal มหาวิทยาลัยศิลปากร, 8(2), 2171–2187.
วรรณิภา คุดสีลา. (2559). ทางเลือกสาธารณะว่าด้วยการจัดการระบบขนส่งสาธารณะในเขตเมืองเชียงใหม่. วารสารการเมือง การบริหารและกฎหมาย, 8(3), 369-396
สมชาย หิรัญกิตติ, และศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2550). การบริหารธุรกิจขนาดย่อม. กรุงเทพฯ: ธีรฟิล์มและไซเท็กซ์.
สหกรณ์นครลานนาเดินรถ. (2560). ประวัติความเป็นมา. สืบค้นเมื่อ 25 พฤษภาคม 2560, จาก http://www.nakorn-lanna.net/about
สิทธา คำประสิทธิ์. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความพึงพอใจในการใช้บริการรถทัวร์นครชัยแอร์. (การค้นคว้าอิสระหลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต), คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุภาพร แก้วกอ เลี่ยวไพโรจน์. (2554). การปรับปรุงการเข้าถึงระบบขนส่งมวลชนของชุมชนในพื้นที่บริเวณคลองโดยรอบมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต), คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
อนุภาค เสาร์เสาวภาคย์, ชูเกียรติ ชัยบุญศรี, และวรวรรณ บุญเสนอ. (2554). ปัจจัยที่มีผลต่ออุปสงค์การใช้บริการรถสาธารณะ (สี่ล้อแดง) กรณีศึกษา: กลุ่มวัยรุ่นในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิทยาการจัดการ, 28(1), 17–31.
อรรคณัฐ วันทนะสมบัติ. (2560). รถแดง-แท็กซี่-อูเบอร์-แกร็บ มหากาพย์ศึกขนส่งสาธารณะเชียงใหม่ ใครไป-ใครอยู่?. สืบค้นเมื่อ 25 พฤษภาคม 2560, จาก https://www.tcijthai.com/news/2017/15/scoop/6833
อุบลรัตน์ เจาะจิตต์. (2542). ความพึงพอใจของนักศึกษาและอาจารย์ต่อการปฏิบัติงานของสำนักทะเบียนและประมวลผลของมหาวิทยาลัยศรีปทุม. กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
Derrick, T. (2013). Dimensions of Alternative Transportation experience in Yosemite and Rocky Mountain National Parks. Journal of Transport Geography, 30, 37-40.
Janet, E. D. (2008). Representations of Tourism Transport Problems in a Rural Destination National Parks. Tourism Management, 29(6), 1110-1121.
Parasuraman, A., Zeithaml, V. A., & Berry, L. L. (1985). A Conceptual Model of Service. Illinois, Dow Jones-Irwin: Business Publishing.
The Center for Sustainable Transportation. (2008). Sustainable Transportation. Retrieved December 15, 2017, from http://www.centreforsustainabletransportation.org/
The Global Development Research Center. (2008). Key Issues in Sustainable Transportation. Retrieved December 15, 2017, from http://www.gdrc.org/uem/sustran/key-issues.html
United Nations. (2008). Agenda 21. Retrieved December 15, 2017, from http://www.un.org/esa/sustdev/ documents/agenda21/index.htm
