สิทธิการศึกษาของเด็กไร้สัญชาติ กรณีศึกษาโรงเรียนบ้านโป่งน้อย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยสิทธิการศึกษาของเด็กไร้สัญชาติ กรณีศึกษาโรงเรียนบ้านโป่งน้อย อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาสองประการ คือ (1) เพื่อศึกษาสิทธิในการเข้าถึงการศึกษาของเด็กไรสัญชาติในพื้นที่โรงเรียนบ้านโป่งน้อย อำเภอเมือง
จังหวัดเชียงใหม่ และ (2) เพื่อศึกษาการดำเนินการบริหารงานของโรงเรียนบ้านโป่งน้อยต่อเด็กไร้สัญชาติ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ โดยผู้วิจัยเลือกใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ตามรูปแบบการวิจัยทางสังคมศาสตร์ โดยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview) และการสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม (Non-Participation Observation) นอกจากนี้ ผู้วิจัยได้รวบรวมข้อมูลจากเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องรวมทั้งการเก็บข้อมูลภาคสนาม (Field Work)
ผลการศึกษาพบว่า โรงเรียนบ้านโป่งน้อยมีเด็กนักเรียนที่เป็นเด็กกลุ่มชาติพันธุ์หรือเด็กไร้สัญชาติ ที่อพยพเข้ามาอาศัยอยู่ในพื้นที่นี้เข้ามาศึกษาอยู่ที่โรงเรียนนี้จริง และส่วนมากเป็นเด็กที่ไม่มีสัญชาติ และรัฐเองก็ไม่รับรองสถานะความเป็นพลเมืองของกลุ่ม
เด็กเหล่านี้ ซึ่งเด็กกลุ่มชาติพันธุ์หรือเด็กไร้สัญชาติเหล่านี้เป็นบุตรหลานของแรงงานต่างด้าวที่เข้ามาทำงานให้กับนายจ้างในบริเวณชุมชนบ้านโป่งน้อยและบริเวณชุมชนใกล้เคียง โรงเรียนบ้านโป่งน้อยได้ปฏิบัติตามข้อกฎหมายในพะราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ และตามหลักของรัฐธรรมนูญที่เปิดโอกาสให้ประชาชนทุกคนต้องได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐานเป็นระยะเวลาอย่างน้อย 12 ปี โดยที่รัฐต้องเป็นผู้จัดหาให้และไม่เก็บค่าใช้จ่ายใดๆ เกณฑ์การรับเด็กนักเรียนเข้าเรียนในโรงเรียนบ้านโป่งน้อย ไม่ได้มีความแตกต่างในเรื่องของการแบ่งแยกระหว่างเด็กไทยในพื้นที่กับเด็กนักเรียนที่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์หรือเด็กไร้สัญชาติ ถึงแม้ว่าเด็กเหล่านี้จะไม่มีเอกสารในการแสดงตัวตนว่าเป็นคนไทย แต่ทางโรงเรียนบ้านโป่งน้อยก็ได้คำนึงถึงหลักการศึกษาที่ไม่จำกัดในด้านเชื้อชาติซึ่งเอื้อประโยชน์ต่อการให้สิทธิการศึกษาแก่เด็กกลุ่มชาติพันธุ์หรือเด็กไร้สัญชาติเหล่านี้ เพื่อให้เด็กเหล่านี้ได้มีสิทธิความเท่าเทียมกันในด้านการศึกษาให้เทียบเท่ากับบุคคลอื่นๆ โดยเป็นไปตามกฎระเบียบและข้อกฎหมายและนโยบายในการบริหารงานของโรงเรียนบ้านโป่งน้อย การจัดการเรียนการสอนในโรงเรียนบ้านโป่งน้อยนั้นให้ความสำคัญกับสิทธิการศึกษาของเด็กไร้สัญชาติ ซึ่งการเรียนการสอนและการรับเด็กที่ไม่มีสัญชาติเหล่านี้ดำเนินการภายใต้นโยบายของกระทรวงศึกษาธิการ
สำหรับข้อเสนอแนะในเชิงปฏิบัติในงานวิจัยสำหรับโรงเรียนบ้านโป่งน้อยเพื่อเอื้อให้เกิดการเข้าถึงของสิทธิทางการศึกษาของเด็กไร้สัญชาติ ได้แก่ (1) การให้สิทธิการศึกษาแก่เด็กไร้สัญชาติควรคำนึงถึงสิทธิในการได้รับการศึกษาอย่างจริงจัง โดยมุ่งเน้นการพัฒนารู้ความสามารถและคุณภาพของเด็กไร้สัญชาติให้สามารถพัฒนาตนเองได้ และควรให้คนเหล่านี้ได้มีส่วนร่วมในการพัฒนาตนเองในเรื่องการมองเห็นคุณค่าในตัวเองเพื่อลดการช่วยเหลือจากบุคคลอื่นเพื่อที่จะสามารถใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นๆ ในสังคมได้ (2) การให้สิทธิการศึกษาแก่เด็กไร้สัญชาตินั้น ต้องคำนึงถึงความเท่าเทียมกันในทุกๆ ด้านเพื่อให้เด็กไร้สัญชาติเหล่านี้สามารถเข้าถึงสิทธิการศึกษาได้อย่างทั่วถึงและทัดเทียมกับคนอื่นๆ บนพื้นฐานของศักดิ์ความเป็นมนุษย์ นอกจากนี้ ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายที่ได้จากงานวิจัยฉบับนี้ คือ หน่วยงานภาครัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องตระหนักถึงและวางแนวทางในการปฏิบัติต่อเรื่องสิทธิการเข้าถึงการศึกษาของเด็กไร้สัญชาติโดยไม่ยึดหลักในด้านกฎหมายแต่เพียงอย่างเดียว แต่ต้องคำนึงถึงความสำคัญในเรื่องของศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์และสภาพจิตใจของเด็กไร้สัญชาติด้วย
Downloads
Article Details
- เนื้อหาและข้อมูลที่ลงตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
- บทความและข้อมูล ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำข้อมูลไปใช้ประโยชน์ในทางวิชาการ ขอให้อ้างอิงแหล่งที่มาด้วย
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2526). 200 ปี ของการศึกษาไทย. กรุงเทพ: กระทรวงศึกษาธิการ.
กฤตยา อาชวนิจกุล. (2547). คนต่างด้าวในประเทศไทยคือใครบ้าง? จำนวนเท่าไหร่? ระบบฐานข้อมูลแบบไหนคือคำตอบ?. นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคมมหาวิทยาลัยมหิดล.
กิติวรญา รัตนมณี. (2549). คนนอกอยากเข้า. วารสารนิติสังคมศาสตร์, 9(2), 136-169. สืบค้นเมื่อ 1 มกราคม 2561, จาก https://www.tci-thaijo.org/index.php/CMUJLSS/article/view/72959/58685
ชุติ งามอุรุเลิศ, ดรุณี ไพศาลพาณิชย์กุล, สรินยา กิจประยูร, และอภิชิต ลายสนิทเสรีกุล. (2552). คลังสมองเพื่อคนไร้สัญชาติ: รวมองค์ความรู้สำหรับการจัดการปัญหาด้านสถานะและสิทธิของบุคคล. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
ดุสิต ดวงสา. (2537). การมีส่วนร่วมและการบูรณาการการเรียนการสอนเรื่องเอดส์ในโรงเรียน ในภาคเหนือ. สืบค้นเมื่อ 1 มกราคม 2561, จาก https://www.aidsthai.org/modul/module5/detaillibrary.php?lid=2112
ไทยเอ็นจีโอ. (2548). ปัญหาคนไร้สัญชาติ ในประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 1 มกราคม 2561, จาก https://www.thaingo.org/story/nationless.htm
นิกร เพ็งลี. (2552). นโยบายการศึกษารัฐบาลอภิสิทธิ์. สืบค้นเมื่อ 1 มกราคม 2561 จาก, https://www.familynetwork.or.th/node/15383
นิวัฒน์ ตามี่. (2539). การเข้าถึงโอกาสในการได้รับบริการทางการศึกษาของประชาชนชาวเขา. เชียงใหม่: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ประชาไท. (2531). การอพยพของชาวเขาเส้นทางในเขาวงกต. สืบค้นเมื่อ 1 มกราคม 2561, จาก https://prachatai.com/journal/2009/03/20547
ปิ่นแก้ว อุ่นแก้ว. (2550). คนไร้รัฐ ไร้สัญชาติในรัฐไทย. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
เรณู ลีสุวรรณ์. (2535). นโยบายและการจัดการศึกษา โครงการศูนย์การศึกษาเพื่อชุมชนในเขตภูเขา. สืบค้นเมื่อ 1 มกราคม 2561, จาก https://doi.nrct.go.th/ListDoi/listDetail?Resolve_DOI=10.14457/CMU.the.1992.134
วินัย ศรีเรือง. (2544). การจัดการศึกษาสำหรับเด็กด้อยโอกาสทางการศึกษา: ศึกษากรณีโครงการร่มโพธิ์ วัดอุโมงค์ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์, ศุภร เสรีรัตน์, ปณิศา มีจินดา, จิระวัฒน์ อนุวิชชานนท์, และอรทัย เลิศวรรณวิทย์. (2541). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพฯ: บริษัท ธีระฟิล์มและไซเท็กซ์ จำกัด.
ศุภชัย สถีรศิลปิน. (2527). ปัญหาการศึกษาของชาวเขาเผ่ามูเซอในบริเวณดอยมูเซอ จังหวัดตาก. เชียงใหม่: สถาบันวิจัยชาวเขา.
สถาบันพระปกเกล้า. (2547). สิทธิและเสรีภาพของชนชาวไทย. สืบค้นเมื่อ 1 มกราคม 2561, จาก https://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=สิทธิและเสรีภาพของชนชาวไทย
สาขาวิชารัฐศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์. (ม.ป.ป.). สรุปสาระสำคัญเกี่ยวกับ พ.ร.บ.การศึกษา. สืบค้นเมื่อ 1 มกราคม 2561, จาก https://sites.google.com/site/bpolsci9/education-knowledge/srup
sarasakhaykeiywkabphrbkarsuksa
สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ. (2532). นโยบายการศึกษาของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.