การรับรู้ต่อแผนยุทธศาสตร์ประจำปีงบประมาณ 2560–2564 ของบุคลากรโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ

Main Article Content

ปณพร เหลืองพฤกษชาติ
นพวรรณ จงสง่ากลาง

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการรับรู้ต่อแผนยุทธศาสตร์ประจำปีงบประมาณ 2560–2564 ของบุคลากรโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ และเปรียบเทียบการรับรู้ต่อแผนยุทธศาสตร์ประจำปีงบประมาณ 2560–2564 จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาคือ บุคลากรของโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติจาก 8 ฝ่ายงาน จำนวน 351 คน ซึ่งเครื่องมือในการวิจัย คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบความแตกต่างระหว่างค่าเฉลี่ยการรับรู้ของ 2 กลุ่มด้วย t-test และการทดสอบความแตกต่างระหว่างค่าเฉลี่ยของการรับรู้ตั้งแต่ 2 กลุ่มขึ้นไปด้วย One-Way ANOVA และเปรียบเทียบเชิงพหุด้วย Bonferroni หรือ Dunnett T3 ผลการวิจัยพบว่า บุคลากรโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติได้รับรู้ข่าวสารเกี่ยวกับแผนยุทธศาสตร์คิดเป็นร้อยละ 100 และการรับรู้ต่อแผนยุทธศาสตร์ประจำปีงบประมาณ 2560–2564 อยู่ในระดับมาก นอกจากนี้ เมื่อพิจารณาปัจจัยส่วนบุคคลด้านฝ่ายงาน ด้านอายุงาน และด้านวุฒิการศึกษา พบว่า มีการรับรู้ต่อแผนยุทธศาสตร์แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระดับ 0.05

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เหลืองพฤกษชาติ ป., & จงสง่ากลาง น. . (2021). การรับรู้ต่อแผนยุทธศาสตร์ประจำปีงบประมาณ 2560–2564 ของบุคลากรโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 12(1), 221–254. สืบค้น จาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/polscicmujournal/article/view/192887
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ดวงกลม ทองอยู่. (2559). การรับรู้ทางสังคมกับความเป็นจริงทางสังคม: ความต่างที่พึงระวัง. วไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 6(1), 139–149.

นภดล ร่มโพธิ์. (2561). พัฒนาองค์กรและชีวิตด้วยแนวคิด OKRs. นนทบุรี: บริษัท เอ็นพี อินเทลลิเจนซ์ จำกัด

เรวัตร์ ชาตรีวิศิษฏ์. (2553). พฤติกรรมผู้บริโภคมีส่วนในการตัดสินใจในการกระทำกิจกรรมทางการตลาด. For Quality Management, 16(148), 96–101.

โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ. (2559). รายงานประจำปี 2559 โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ. ปทุมธานี: บริษัทแกรนอาร์ตจำกัด

ฤทธิ์เดช สุตา และคณะ. (2557). การรับรู้และการปรับตัวของเกษตรกรบนพื้นที่สูงต่อความแปรปรวนของสภาพภูมิอากาศ. แก่นเกษตร, 42(ฉบับพิเศษ 2), 190–197.

วรรณพันธุ์ อ่อนแย้ม. (2558). การรับรู้แผนยุทศาสตร์วิทยาลัยนานาชาติมหาวิทยาลัยมหิดลของพนักงานระดับปฏิบัติการ. Mahidol R2R e-journal, 2(2), 65–76.

วิรัช มั่นในบุญธรรม. (2559). การสร้างเสริมสุขภาพไทยในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารสาธารณสุขขอนแก่น, 28(330), 4-7.

ศิริพล เจียมวิจิตร. (2558). การรับรู้ข้อมูลข่าวสารและปัจจัยการสื่อสารที่ส่งผลต่อการรับรู้คุณค่าตราสินค้าของผู้บริโภค กรณีศึกษา ศูนย์การค้าส่ง เดอะฮับ รังสิต จังหวัดปทุมธานี. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ

สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. (2553). การรับรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับทิศทางการดำเนินงานของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาตามนโยบายของสภามหาวิทยาลัย ปีงบประมาณ 2553. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

สำนักนโยบายและแผนยุทธศาสตร์ สำนักงานปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2558). ผลสำรวจการรับรู้และเข้าใจทิศทางองค์กรของสำนักงานปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2558. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.

สุรพงษ์ ชูเดช. (2558). คู่มือการเรียนรายวิชาจิตวิทยาทั่วไป. สืบคืนเมื่อ 16 ตุลาคม 2560, จาก http://eu.lib.kmutt.ac.th/elearning/Courseware/SSC231/content.html