การบริหารทรัพยากรมนุษย์ภาครัฐกับการสร้างแบรนด์นายจ้าง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในหน่วยงานภาครัฐไทยแต่ละแห่งจะมีความแตกต่างกันไปตามแต่ละบทบาทหน้าที่ของหน่วยงาน การวางแผนงานของหน่วยงานจะต้องถูกเขียนขึ้นมาให้อยู่ในทิศทางเดียวกันกับแผนยุทธศาสตร์ของประเทศ สำหรับประเทศไทยนั้น หน่วยงานภาครัฐกำลังเผชิญกับปัญหาในการบริหารงานบุคคล การนำแนวคิดส่วนประสมของแบรนด์นายจ้างที่ให้ความสำคัญกับการดูแลบุคลากรมาปรับใช้กับหน่วยงานของรัฐ เพื่อนำจุดเด่นที่แต่ละหน่วยงานมีออกมาสร้างเป็นจุดแข็งในการดึงดูดบุคลากรที่มีความสามารถและมีความเหมาะสมเข้ามาสู่ภาครัฐไทย รวมถึงช่วยสร้างการมีส่วนร่วมของบุคลากรกับหน่วยงาน และยังชี้ให้เห็นถึงปัจจัยที่อาจส่งผลต่อการลาออกของบุคลากร ซึ่งปัจจัยหลักที่สามารถส่งผลต่อบุคลากรได้มากที่สุด คือ การให้รางวัลและการยอมรับ ชื่อเสียงภายนอก การเรียนรู้และพัฒนา และการจัดการทีม เป็นสี่ปัจจัยหลักที่บุคลากรให้ความสำคัญ แต่น้ำหนักของปัจจัยแต่ละตัวสามารถส่งผลต่อบุคลากรแตกต่างกันไปตามสภาพแวดล้อมและประสบการณ์ส่วนตัวของบุคลากรแต่ละคน
Downloads
Article Details
- เนื้อหาและข้อมูลที่ลงตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
- บทความและข้อมูล ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำข้อมูลไปใช้ประโยชน์ในทางวิชาการ ขอให้อ้างอิงแหล่งที่มาด้วย
เอกสารอ้างอิง
กุลวลัย ชัยศรีสุรพันธุ์. (2557). การให้คำปรึกษาเกี่ยวกับการสร้างแบรนด์นายจ้าง บริษัท ABC ฟาร์มา (ประเทศไทย) จำกัด. (สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
จรัสศรี วัฒนจัง, พนิดา วัฒนภิโกวิท, และชุติมา พลังวิทย์วัฒนา. (2551). Employer Branding ต่อการสรรหา. (สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เมธินี นิมิตรมงคลชัย. (2555). การศึกษาอิทธิพลของการพัฒนาอย่างยั่งยืนต่อการสร้างแบรนด์นายจ้างในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์. (สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต),มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วัชรีวรรณ ลือพัฒนสุข. (2561). แนวทางการสร้างแบรนด์นายจ้างของธุรกิจใหม่ในประเทศไทย. (สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วรางคณา งาคู่ปฏิพัทธ์, ณัฐสุดา พัวตระกูลทรัพย์, และกัญจนา บวรรัตนชัย. (2550). กลยุทธ์การสร้างแบรนด์ให้กับนายจ้าง โดยเฉพาะมุมมองด้านการสรรหาพนักงาน กรณีศึกษา บริษัท เจริญโภคภัณฑ์อาหาร จำกัด (มหาชน). (สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมศักดิ์ เจตสุรกานต์. (ม.ป.ป.). การบริหารทรัพยากรบุคคลภาครัฐแนวใหม่. สืบค้นเมื่อ 7 มกราคม 2563, จาก https://bit.ly/2JOjbtR
สมศักดิ์ เจตสุรกานต์, พิภาวิน ลี้สัมพันธ์, และสิทธิโชค ปรางค์ทอง. (2555). คู่มือระบบค่าตอบแทน สำหรับข้าราชการพลเรือนสามัญ. สืบค้นเมื่อ 7 มกราคม 2563, จาก https://bit.ly/3a6tKn7
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (ม.ป.ป.). เป็นข้าราชการ...ได้อะไรมากกว่าที่คุณคิด. สืบค้นเมื่อ 7 มกราคม 2563, จาก https://bit.ly/2V0u1ni
______. (2552). คู่มือการดำเนินการสรรหาและเลือกสรรพนักงานราชการ. สืบค้นเมื่อ 6 เมษายน 2563, จาก https://bit.ly/3c4gO2n
______. (2562). ผลการสำรวจความคิดเห็นและความพึงพอใจเกี่ยวกับการบริหารทรัพยากรบุคคล ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2561 ของข้าราชการพลเรือนสามัญในภาพรวม. สืบค้นเมื่อ 9 เมษายน 2563, จาก https://bit.ly/2y9Yw0I
สำนักวิจัยและพัฒนาระบบงานบุคคล สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2561). (ร่าง) มาตรการพัฒนาระบบบริหารทรัพยากรบุคคลภาครัฐเพื่อรองรับสังคมสูงอายุ. สืบค้นเมื่อ 7 เมษายน 2563, จาก https://bit.ly/2xjPxu2
อารีย์ รุ่งแสง. (ม.ป.ป.). การบริหารทรัพยากรณ์มนุษย์ภาครัฐ. สืบค้นเมื่อ 2 เมษายน 2563, จาก https://bit.ly/2URkIpB
Alnıaçık, E., Alnıaçık, Ü., Erat, S., & Akçin, K. (2014). Attracting Talented Employees to the Company: Do We Need Different Employer Branding Strategies in Different Cultures? Procedia-Social and Behavioral Sciences, 150, 336-344.
Ambler, T., & Barrow, S. (1996). The Employer Brand. Journal of Brand Management, 4(3), 185-206.
Barrow, S., & Mosley, R. (2011). The Employer Brand: Bringing the Best of Brand Management to People at Work. N.P.: John Wiley & Sons.
Bellou, V., Chaniotakis, I., Kehagias, I., & Rigopoulou, I. (2015). Employer Brand of Choice: An Employee Perspective. Journal of Business Economics and Management, 16(6), 1201-1215.
Chambers, E. G., Foulon, M., Handfield-Jones, H., Hankin, S. M., & Michaels, E. G. (1998). The War for Talent. McKinsey Quarterly, (3), 44-57.
Cooper, J. (2018). Top Human Capital Challenges for Public Sector HR: Highlights from the Public Sector HR 2018 Conference. Retrieved April 4, 2020, from https://bit.ly/34ymJu8
Dutton, J. E., Dukerich, J. M. & Harquail, C. V. (1994). Organizational Images and Member Identification. Administrative Science Quarterly, 39, 239-263.
Jain, V., & Pal, R. (2012). Importance of Employer Branding in Business Up-gradation. International Journal of Research in IT & Management, 2(11), 68-75.
Morris, R. (2016). How Can a Strong Employer Brand Support Recruitment in the Public Sector? In Citron, L. (Ed.). The Government & Public Sector Practice (pp. 29-39). N.P.: WPP.
Reichenberg, N. (2002). Branding the Government as an Employer of Choice. Retrieved April 3, 2020, from https://go.aws/2V20YzB
Stariņeca, O. (2015). Employer Brand Role in HR Recruitment and Selection. Economics and Business, 27(1), 58-63.
Temporal, P. (2015). Branding for the Public Sector: Creating, Building and Managing Brands People Will Value. Chichester, West Sussex: John Wiley & Sons.
