“รัฐธรรมนูญฉบับนี้ ดีไซน์มาเพื่อพวกเรา”: ผลของกฎหมายเพื่อ “การปฏิรูปพรรคการเมือง”
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ หนึ่งคือ เพื่อวิเคราะห์กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการปฏิรูปพรรคการเมืองที่เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2560 สองคือ เพื่อศึกษาว่าผลของกรอบกฎหมายดังกล่าวในการปฏิรูปพรรคการเมืองสามารถทำได้ดีหรือไม่ประการใด และสามคือ เพื่อนำเสนอเป็นแนวทางในการแก้ไขรัฐธรรมนูญ บทความนี้เป็นงานศึกษาที่ทำต่อยอดจากงานวิจัยเรื่อง “การปฏิรูปพรรคการเมือง” ที่ทำในช่วงก่อนการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 ส่วนในบทความฉบับนี้นำกรอบทางกฎหมายมาวิเคราะห์กับผลจริงที่เกิดขึ้นทางการเมืองในรอบ 1 ปี หลังจากการเลือกตั้ง ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้ร่างรัฐธรรมนูญต้องการให้พรรคการเมืองเป็นสถาบันทางการเมืองที่ฝังรากลึกอยู่ในสังคมไทย ในขณะที่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียมองว่ากฎหมายที่ร่างออกมาทำจริงไม่ได้ เพราะไม่สอดคล้องกับสภาพความเป็นจริง 2) เมื่อกฎหมายดังกล่าวได้ถูกนำไปบังคับใช้ พบว่ามีปัญหาในหลายจุด โดยเฉพาะในปัญหาของระบบเลือกตั้งแบบจัดสรรปันส่วนผสม เงื่อนไขของการเป็นสมาชิกพรรคการเมือง ส่งผลต่อเสถียรภาพของพรรคการเมืองทั้งพรรคที่เป็นพรรคฝ่ายค้านและฝ่ายรัฐบาล ตลอดจนความตั้งมั่นของระบอบประชาธิปไตย 3) เพื่อที่จะปฏิรูปพรรคการเมือง ต้องมีการแก้ไขรัฐธรรมนูญในประเด็นต่างๆ ข้างต้น และต้องมีกระบวนการที่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และประชาชนเข้าไปมีส่วนร่วม
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- เนื้อหาและข้อมูลที่ลงตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
- บทความและข้อมูล ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำข้อมูลไปใช้ประโยชน์ในทางวิชาการ ขอให้อ้างอิงแหล่งที่มาด้วย
เอกสารอ้างอิง
โกสินทร์ วงศ์สุรวัฒน์, และนรนิติ เศรษฐบุตร. (2521). พรรคการเมือง. กรุงเทพ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
คณะกรรมการการเลือกตั้ง. (2562). หลักเกณฑ์และวิธีการคำนวณ ส.ส. แบบบัญชีรายชื่อ. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2562, จาก https://www.ect.go.th/ect_th/download/article/article_20190528140635.pdf
ณัชชาภัทร อมรกุล, และอรรถสิทธิ์ พานแก้ว. (2562). ความหวังและความน่าจะเป็น: ฉากทัศน์พรรคการเมืองไทย ภายใต้รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2560. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2562, จาก http://www.kpi.ac.th/knowledge/book/data/926
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้ง พุทธศักราช 2561. (2561, 12 กันยายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 135 ตอนที่ 68 ก. หน้า 40-97
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พุทธศักราช 2560. (2560, 7 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 105. หน้า 1-41
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560, 6 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 40. หน้า 1-90
สมยศ เชื้อไทย. (2547). คำอธิบายวิชากฎหมายรัฐธรรมนูญ. กรุงเทพ: คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Duverger, M. (1972). Party Politics and Pressure Group. New York: Thomas Y. Crowell Company.
Goodman, W. (1956). The Two-Party System in the United States. Princeton: D. Van. Nostrand Company, Inc.
Mainwaring, S. (1998). Party Systems in the Third Wave. Journal of Democracy, 9(3), 67-81
Neumann, S. (1956). Modern Political Party. Chicago: University of Chicago Press.
Ranney, A., & Kendall, W. (1956). Democracy and the American Party System. New York: Harcourt, Dorace and Company.
V.O. Key., Jr. (1964). Politics, Parties, and Pressure Groups. New York: Thomas Y. Crowell Company.
