ตัวแบบการพัฒนาความเป็นพลเมืองในตำบลท่าตะคร้อ อำเภอหนองหญ้าปล้อง จังหวัดเพชรบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อพัฒนาตัวแบบการพัฒนาความเป็นพลเมืองในตำบลท่าตะคร้อ อำเภอหนองหญ้าปล้อง จังหวัดเพชรบุรี โดยใช้กระบวนการพัฒนานโยบายสาธารณะแบบมีส่วนร่วม เก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง 50 คน โดยการจัดเวทีสาธารณะ การสังเกต การสัมภาษณ์เชิงลึก และใช้แบบสอบถาม ผลการวิจัยพบว่าตัวแบบการพัฒนากระบวนการพัฒนานโยบายสาธารณะแบบมีส่วนร่วม(Model of Participatory Public Policy Development Process) สามารถพัฒนาความเป็นพลเมืองให้มีการเปลี่ยนแปลงในระดับที่สูงขึ้นและเป็นความสัมพันธ์เชิงบวก นวัตกรรมตัวแบบที่ได้นี้สามารถนำไปใช้ขยายผลเพื่อสร้างความเป็นพลเมืองในสังคมประชาธิปไตย โดยใช้เป็นเครื่องมือในการกระจายอำนาจด้านความเป็นประชาธิปไตย (Democracy Decentralization) ให้ถึงระดับชุมชนและเสริมสร้างการทำงานแบบมีส่วนร่วมเป็นหุ้นส่วนกันเพื่อสร้างธรรมาภิบาล รวมถึงนำไปใช้เพื่อการเสริมสร้างวิถีประชาธิปไตย (Democracy Mode of Life) ในระดับท้องถิ่น นอกจากนี้ ยังสามารถนำไปใช้สนับสนุนการขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี ซึ่งเป็นกลไกการขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ในฐานล่างระดับชุมชนและการเสริมสร้างวิถีประชาธิปไตยนี้จะทำให้พลเมืองมีความรู้สึกเป็นเจ้าของร่วมและมีความผูกพันต่อการพัฒนาชุมชนของตนเองที่ยั่งยืน
Article Details
- เนื้อหาและข้อมูลที่ลงตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใดๆ
- บทความและข้อมูล ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำข้อมูลไปใช้ประโยชน์ในทางวิชาการ ขอให้อ้างอิงแหล่งที่มาด้วย
เอกสารอ้างอิง
คะนึงนิจ ศรีบัวเอี่ยม, ถวัลย์รัฐ วรเทพพุฒิพงษ์, พิสิฐ ศุกรียพงศ์, พัชรี สิโรรส, ถวิลวดี บุรีกุล, โสภารัตน์ จารุสมบัติ, และคณะ (2545). แนวทางการเสริมสร้างประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วมตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540: ปัญหา อุปสรรค และทางออก (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: ธรรมดาเพรสการพิมพ์.
เจมส์ แอล เครย์ตัน. (2552). คู่มือการมีส่วนร่วมของประชาชนในการตัดสินใจที่ดีกว่าโดยให้ชุมชนมีส่วนร่วม [The public participation handbook: making better decisions through citizen involvement]. (วันชัย วัฒนศัพท์, ถวิลวดี บุรีกุล, และเมธิศา พงษ์ศักดิ์ศรี, ผู้แปล). ขอนแก่น: ศิริภัณฑ์ ออฟเซ็ท.
ถวิลวดี บุรีกุล, สติธร ธนานิธิโชติ, และรัชวดี แสงมหะหมัด. (2562). รายงานการประเมินสถานการณ์ความเป็นประชาธิปไตยไทย พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ: สำนักวิจัยและพัฒนา สถาบันพระปกเกล้า.
ถวิลวดี บุรีกุล, เออเจนี เมริโอ, และรัชวดี แสงมหะหมัด. (2557). พลเมืองไทย: การสร้างความเป็นพลเมืองในระบอบประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: บริษัท ส. เจริญการพิมพ์ จำกัด.
ทวีทอง หงษ์วิวัฒน์. (2527). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนา. กรุงเทพฯ: ศูนย์ศึกษานโยบายสาธารณสุข มหาวิทยาลัยมหิดล.
ทศพล สมพงษ์. (2556). การสังเคราะห์บทเรียนเพื่อการพัฒนาประชาธิปไตยชุมชน. กรุงเทพฯ: บริษัท ศูนย์การพิมพ์แก่นจันทร์ จำกัด.
______. (2563). การศึกษาพฤติกรรมความเป็นพลเมืองสำหรับสังคมไทย. กรุงเทพฯ: บริษัท ศูนย์การพิมพ์แก่นจันทร์ จำกัด.
ปริญญา เทวานฤมิตรกุล. (2553). การจัดการศึกษาว่าด้วยพลเมืองในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สืบค้นเมื่อ 15 ตุลาคม 2563, จาก www.gotoknow.org/posts/581641
ภาสุดา ภาคาผล, และมนังค์ อังควาณิช. (2560). การจัดการเรียนรู้แบบโครงงานโดยใช้กิจกรรมบริการสังคมเพื่อสร้างความเป็นพลเมืองในวิถีประชาธิปไตย. Veridian E-Journal, Silpakorn University (ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ), 12(3), 977-990.
วรากรณ์ สามโกเศศ. (2553). การจัดการศึกษาเพื่อความเป็นพลเมือง. สืบค้นเมื่อ 15 ตุลาคม 2563, จาก http://social.obec.go.th/library/document/civic/civic01.pdf
สถาบันพระปกเกล้า. (2552). การปฏิรูปสถาบันและกระบวนการเพื่อเสริมสร้างประชาธิปไตยท้องถิ่นในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักวิจัยและพัฒนา.
______. (2563). การมีส่วนร่วมของประชาชนตามรัฐธรรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. สืบค้นเมื่อ 25 ธันวาคม 2563, จาก http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title =%E0%B888A_2560
สภาพัฒนาการเมือง. (2559). ถอดบทเรียนชุมชน: รากฐานการพัฒนาประชาธิปไตยที่ยั่งยืน.กรุงเทพฯ: บริษัท ศูนย์การพิมพ์แก่นจันทร์ จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2556). การมีส่วนร่วมในระบบราชการ. สืบค้นเมื่อ 15 ตุลาคม 2563, จาก https://www.opdc.go.th/content/NzUw
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2556). สิทธิ เสรีภาพ และหน้าที่ของพลเมืองในระบอบประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: กลุ่มงานผลิตเอกสาร สำนักประชาสัมพันธ์.
Boyte, H. C., & Kari, N. (1996). Building America: The Democratic Promise of Public Work. Philadelphia: Temple.
Coare, P., & Johnston, R. (Eds.) (2005). Adult Learning, Citizenship and Community Voice. Leicester: NIACE.
Creighton, J. L. (2005). The Public Participation Handbook: Making Better Decisions through Citizen Involvement. San Francisco, CA: John Wiley and Sons.
Holmes, B. (2011). Citizens’ Engagement in Policymaking and the Design of Public Services. Canberra: Parliamentary Library.
Jones, L., & Wells, K. (2007). Strategies for Academic and Clinician Engagement in Community-Participatory Partnered Research. The journal of American Medical Association, 297(4), 407-410.
Marzuki, A. (2015). Challenges in the Public Participation and the Decision Making Process. Sociology and Space, 53(1), 21-39.
Mathews, D. (1999). Politics for People: Finding a Responsible Public Voice. Illinois: University of Illinois Press.
Molokwane, T., & Lukamba, M. T. (2018). Citizen Involvement in the Formulation of Public Policy. In the 3rd International Conference on Public Administration and Development Alternatives 4-6 July 2018, Stellenbosch University, Saldahna Bay, South Africa.
Simpson, J., & Weiner, E. (1989). The Oxford English Dictionary. United Kingdom: Clarendon Press.
Smith, L. B. (2003). Public Policy and Public Participation Engaging Citizens and Community in the Development of Public Policy. Population and Public Health Branch, Atlantic Regional Office, Health Canada.
Stuart, M. (2000). Beyond Rhetoric: Reclaiming a Radical Agenda for Active Participation in Higher Education. In Thomson, J. (Ed.) Stretching the Academy (pp. 23-35). Leicester: NIACE.
