Legal Measures of ASEAN to Prevent and Combat Human Trafficking (in Thai)

Main Article Content

แคทราย จันทรากา
ชูเกียรติ น้อยฉิม


This study has been conducted with the following purposes; to study human trafficking situation in ASEAN region and legislative measures of ASEAN in preventing and combatting human trafficking, comparative study with Europe and North America.

The study is based on documentary research by primary sources, and also secondary sources. From the study, it is found that many countries in ASEAN region are all origin, transit and destination points. It is often in the form of forced labor and sexual exploitation. This put ASEAN countries as countries with serious situation in human trafficking problem and most are rated In Tier2 and Tier3 by TIP Report. Another significant problem is the overlapping area between immigrant smuggling and human trafficking. .As a result, it doesn’t reach a central problem of human trafficking. Even though, at present ASEAN has introduced legal measures for preventing and combating human trafficking in person for member states such as Memorandum of Understanding between countries, both multilateral and bilateral; and ASEAN Declaration against Trafficking in Persons Particularly Women and Children to legalize. Nevertheless, they were unable to enforce efficiently and correspond rightly with current situations Therefore; it is of highly importance that ASEAN have the regional standard law in the form of convention on elimination of human trafficking in person which will act as the principle law on human trafficking in ASEAN. Additionally, member state should ratify and concede to validate them for law enforcement to be able to keep abreast with existing situations in ASEAN region nowadays where the human trafficking crisis is worsening. Issued yearly by United States of America Ministry of Foreign Affairs to report human trafficking situation globally.

Article Details

How to Cite
จันทรากา แ. ., & น้อยฉิม ช. (2016). Legal Measures of ASEAN to Prevent and Combat Human Trafficking (in Thai). Connexion: Journal of Humanities and Social Sciences, 5(2), 71–87. Retrieved from
Research article


กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์. (2555) คู่มือสำหรับเจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติงานป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์, กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

ดุษฎี จันทรากา. (2522) การคุ้มครองช่วยเหลือผู้เสียหายจากการค้ามนุษย์ในรูปแบบสหวิชาชีพ: กรณีศึกษาโครงการบ้านพิทักษ์และคุ้มครองสิทธิเด็กชนเผ่าลุ่มน้ำโขง, วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาสังคม, คณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์.

นนท์ธนัย ตลับทอง. (2556) กฎบัตรอาเซียนกับการแก้ปัญหาอาชญากรรมข้ามชาติในรูปแบบการค้ามนุษย์, วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์.

เบญจมาศ กระจ่างทอง. (2554) การคัดแยกเหยื่อในคดีค้ามนุษย์กับการคุ้มครองสิทธิที่จะไม่ถูกดำเนินคดีอาญา, วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชากฎหมายอาญา, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ยศ สันตสมบัติ. (2535) แม่หญิงสิขายตัว: ชุมชนการค้าประเวณีในสังคมไทย, พิมพ์ครั้งที่ 2, กรุงเทพฯ: สถาบันชุมชน-ท้องถิ่นพัฒนา.

ศิระ สว่างศิลป์. (2557) แนวทางเสริมสร้างศักยภาพการบังคับใช้กฎหมายต่อต้านการค้ามนุษย์ของไทย: ศึกษาเปรียบเทียบ Trafficking Victims Protection Act 2000 ของสหรัฐอเมริกา และพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551: รายงานการศึกษาส่วนบุคคล, กรุงเทพฯ: สถาบันการต่างประเทศเทวะวงศ์วโรปการ กระทรวงการต่างประเทศ.

ศิริพร สโครบาเนค. (2548) การค้ามนุษย์ แนวคิด กลไก และประเด็นท้าทาย, กรุงเทพฯ: อมรินพริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

อีเลน เพียรสัน. (2545) การค้ามนุษย์ สิทธิมนุษยชน กับนิยามใหม่การคุ้มครองบุคคลผู้ที่ตกเป็นเหยื่อ (กุลวดี ทองไพบูลย์, ผู้แปล), กรุงเทพฯ: มูลนิธิผู้หญิง.

Gallagher, A. T. (2010) The international law of human trafficking, Cambridge: Cambridge University Press.

Boister, N. (2012) An introduction to transnational criminal law, Oxford: Oxford University Press.

US Department of State. (2015) Trafficking in Persons Report 2011-2015, [Online], Available: [15 Feb 2015]