การสื่อสารสุขภาพในท้องถิ่นเกี่ยวกับโรคไข้เลือดออกผ่านสื่อนิตยสาร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่อง การสื่อสารสุขภาพในท้องถิ่นเกี่ยวกับโรคไข้เลือดออกผ่านสื่อนิตยสาร มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการผลิตเนื้อหาสุขภาพในท้องถิ่นเกี่ยวกับโรคไข้เลือดออกด้วยเครื่องมือสื่อสาร และเพื่อถอดบทเรียนการบูรณาการงานวิจัยกับการเรียนการสอนในการสื่อสารสุขภาพในท้องถิ่นเกี่ยวกับโรคไข้เลือดออก เป็นการวิจัยแบบผสมผสานวิธีโดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพนำเชิงปริมาณ อนึ่งงานวิจัยชิ้นนี้เป็นการนำผลการวิจัยของสำนักงานสนับสนุนการวิจัย (สกว.) มาใช้ประโยชน์ให้เกิดการเรียนรู้และขยายผลไปสู่ชุมชนพื้นที่ ผลการวิจัยพบว่า กระบวนการผลิตเนื้อหาสุขภาพในท้องถิ่นเป็นทำงานในลักษณะพึ่งพากันแบบ 2 จังหวะ คือ การย่อยข้อมูลและแปรรูปงานวิจัยเดิมเพื่อให้เป็นรูปแบบใหม่ที่เหมาะกับกลุ่มเป้าหมาย และการสร้างสรรค์เนื้อหาเพื่อการผลิตเครื่องมือสื่อสารบนฐานความรู้จากงานวิจัย ส่วนการถอดบทเรียนการบูรณาการงานวิจัยกับการเรียนการสอนในการสื่อสารเนื้อหาเกี่ยวกับโรคไข้เลือดออกมีกระบวนการทำงาน 7 ขั้นตอน คือ 1) ตีความงานวิจัย 2) ทำความรู้จักชุมชน 3) วิเคราะห์กลุ่มเป้าหมาย 4) เลือกเครื่องมือสื่อสาร 5) ออกแบบและสร้างสรรค์เนื้อหา 6) ประเมินคุณภาพผลงาน และ 7) คืนข้อมูล กระบวนการเหล่านี้ทำให้นักศึกษาได้เรียนรู้ เข้าใจ จนสามารถผลิตนิตยสาร “บริสุข” บนฐานความรู้จากงานวิจัย บริบทชุมชน และแนวคิดการสื่อสารสุขภาพ โดยปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จในการสื่อสารสุขภาพในท้องถิ่นเกี่ยวกับโรคไข้เลือดออก คือ ความเป็นคนในพื้นที่ ภาษา บุคลิกภาพ มารยาทและการปรับตัว ความร่วมมือจากเจ้าของงานวิจัยเป้าหมาย และการเปิดใจเรียนรู้กับสิ่งใหม่
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิจัยราชภัฏพระนครเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Bureau of vector – Borne disease, ministry of public health. (2018). Dengue fever prediction 2018. Retrieved May 21, 2018, from https://www.thaivbd.org/n/uploads/file/file_PDF/ Dengue/2561 /DHF%202561.pdf (in Thai)
Dutta-Bergman, M. (2004). Reaching unhealthy eaters: applying a strategic approach to media vehicle choice. Health Communication, 16, 493-506.
Khopolklang, N. (2009). The Importance of a health communication paradigm. Journal of communication arts. 27(2). (in Thai)
Korny, S. (2016). Science for get rid of mosquitoes. National Geographic. 16(181). 58-61. (in Thai)
Luiyapong, K. (2017). Research utilization with communication tools: concept and synthesis. Bangkok: Hyinyang. (in Thai)
Lukoan, N. (2017). Student of the department of communication arts, Walailak university. Interviewed on January. (in Thai)
Patcharanurak, T. (2003). Health threat is life threatening: definition of health in a person's perspective. Social Sciences Journal. 16(1). 30-59. (in Thai)
Patcharapimansakun, J. (1999). The communication network of Chevajit group. Master of Arts (Development Communication), Chulalongkorn University. (in Thai)
Public Health, Ministry. (2017). National Health Development Plan No. 12. Bangkok: Ministry of Public Health. (in Thai)
Suwanbumroong, J. (2014). Sustainable of dengue hemorrhagic fever solution: introduction to dengue prevention and control. Nakhon Si Tammarat: K. Ponkanpim. (in Thai)
Suwanbumroong, J. et al. (2015). The model of sustainable for Dengue problem solution at high and low risk Area, Nakhon Si Thammarat Province. Nakhon Si Tammarat : Walailak University. (in Thai)
Thammisro, W. (2017). Student of the department of communication arts, Walailak university. Interviewed on January 23, 2017. (in Thai)
Wasee, P. (2003). A new theory of medicine. MatichonWeekly. 24(1242). 27-28. (in Thai)
