รูปแบบการบริหารจัดการความหลากหลายทางเจเนอเรชันของบุคลากรในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้การบริหารจัดการความหลากหลายทางเจเนอเรชัน 2) ตรวจสอบความสอดคล้องกลมกลืนของโมเดลตัวบ่งชี้กับข้อมูลเชิงประจักษ์ และ 3) เสนอรูปแบบการบริหารจัดการความหลากหลายทางเจเนอเรชันของบุคลากรในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 2 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากรในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 2 จำนวน 285 คน โดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามมาตรประมาณค่า วิเคราะห์ค่าสถิติพื้นฐานและองค์ประกอบเชิงยืนยันด้วยโปรแกรม M-plus7 ประเมินความเหมาะสม ความเป็นไปได้และเป็นประโยชน์โดยผู้เชี่ยวชาญ
ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารจัดการความหลากหลายทางเจเนอเรชันของบุคลากรในโรงเรียน มี 5 องค์ประกอบ ได้แก่ การสร้างทีมงานที่หลากหลาย การสอนงานปรึกษาและดูแล การพัฒนาบุคลากรอย่างต่อเนื่อง การธำรงรักษาบุคลากรคุณภาพ และการสื่อสารเพื่อสร้างสัมพันธภาพ 2) โมเดลตัวบ่งชี้การบริหารจัดการความหลากหลายทางเจเนอเรชันมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมีค่า = 75.370, df = 59, /df = 0.277, P-Value = 0.0740, RMSEA = 0.031, SRMR = 0.015, CFI = 0.996, TLI = 0.994 และ 3) รูปแบบการบริหารจัดการความหลากหลายทางเจเนอเรชันของบุคลากรในโรงเรียน ประกอบด้วย ชื่อรูปแบบ หลักการและแนวคิด วัตถุประสงค์ เป้าหมาย และกลไกขับเคลื่อน ผลการประเมินความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และเป็นประโยชน์อยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิจัยราชภัฏพระนครเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Chawanowanich, J. (2020). 'Ageism' The age bias of two generations becomes a problem of thought conflict. Retrieved from https://www.gqthailand.com/views/article/what-is-ageism [2020, 5 December]
Chueabangkaew, P. (2014). Diversity Management: Human Resource Management Strategy in the Creative Economy. Executive Journal. 31(1), 153-159.
Damrongpanit, S. (2020). Mplus program with Analysis of Research Data in Behavioral Science and Social Science. (2nd ed.). Bangkok: Chulalongkorn University Press.
Dechawatanapaisal, D. (2009). Perception of Generation Y features and motivation for work: perspectives between different generations in the organization. Chulalongkorn Business Review. 31(121), 1.
Hair, J.F., Black, W.C., Babin, B.J., & Anderson, R.E. (2010). Multivariate Data Analysis. (7th ed.). Prentice Hall, Upper Saddle River, New Jersey.
HrNote. (2019). Why Workforce Diversity in Organization is Important? (Workforce Diversity). Retrieved from https://th.hrnote.asia/personnel-management/190820-workforce-diversity/ [2020, 5 December]
Keeves, P.J. (1988). Educational Research, Methodology and Measurement: An International Handbook. Oxford. Pergamon Press.
Konkanchana, S. (2004). A Development of Quality Indicators for Public (Education Doctoral Dissertation). Bankkok: Srinakarinwirot University.
Harvey, B. & Bowin R. B. (2000). Human Resource Management: An Experiential Approach. New Jersey: Prentice-Hall.
Logutarawong, K. (2012). Generation Gap Management to Develop Human Resources in Organization. Panyapiwat Journal. 3(2), 132-143.
Malawai, J. (2020). A Model for The Innovator Team Enhancement in Small- sized School Under the Office of Mukdahan Primary Educational Service Area. (Master’s degree Dissertation), Graduate School, Khon Kaen University.
Suphanalai, P., Kongklay, J. and Jadesadalug, V. (2018). The Antecedence and Consequence of Talented Management Influenced to High Performance Organization in Thailand. VRU Research and Development Journal Humanities and Social Science. 13(3), 21-30.
Thawinkarn, D. (2017). Science and Art in Educational Administration: Education Textbook Scholarship (No.3). Khon Kean: Faculty of Education, Khon Kean University.
Theppawan, P. (2012). A-Z Modern Human Resource Management Tools. Bangkok: SE-ED Education.
Upper Secondary Education Bureau. (2017). Driving Thai Secondary School 4.0 for the 21st Century. The Office of the Basic Education Commission. Bangkok: Ministry of Education.
Wiriyapipat, N. (2016). The Role of HRM: Generation Gap Management in Organization. RMUTP Research Journal Humanities and Social Science. 1(2), 73-88.
