การศึกษาแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาชาวจีน สาขาภาษาอังกฤษธุรกิจสากล มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาชาวจีน 2) เปรียบเทียบระดับแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษจําแนกปัจจัยส่วนบุคคล ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และประสบการณ์ในการเรียนภาษาอังกฤษที่ผ่านมา และ 3) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาชาวจีนที่ศึกษาในหลักสูตรภาษาอังกฤษธุรกิจสากล มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ วิธีวิจัยใช้การวิจัยรูปแบบเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาชาวจีนระดับปริญญาตรี จำนวน 40 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการสุ่มแบบเจาะจง เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test การวิเคราะห์ความแปรปรวน (ANOVA) และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า 1) แรงจูงใจเชิงเครื่องมือเป็นปัจจัยที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดในการส่งผลต่อการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษา 2) ปัจจัยส่วนบุคคล ด้านเพศมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูง มีระดับแรงจูงใจสูงกว่าปัจจัยส่วนบุคคลด้านอื่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และผู้ที่เคยมีประสบการณ์เรียนกับเจ้าของภาษามีแรงจูงใจสูงกว่าอย่างชัดเจน และ 3) แรงจูงใจเชิงเครื่องมือ การสนับสนุนจากครอบครัวและเพื่อน และความเชื่อมั่นในตนเอง ส่งผลต่อแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาชาวจีนที่ศึกษาในหลักสูตรภาษาอังกฤษธุรกิจสากล มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ
คำสำคัญ: แรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษ นักศึกษาชาวจีน ความเชื่อมั่นในตนเอง การสนับสนุนทางสังคม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิจัยราชภัฏพระนครเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W.H. Freeman.
Crystal, D. (2003). English as a global language (2nd ed.). Cambridge: Cambridge University.
Csizér, K., & Dörnyei, Z. (2005). The internal structure of language learning motivation and its relationship with language choice and learning effort. The Modern Language Journal, 89(1), 19–36.
Dörnyei, Z. (2005). The psychology of the language learner: Individual differences in second language acquisition. Lawrence Erlbaum.
Gardner, R. C., & Lambert, W. E. (1972). Attitudes and motivation in second-language learning. Newbury House.
Graddol, D. (2006). English next: Why global English may mean the end of 'English as a foreign language'. British Council.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice Hall.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2009). Marketing management (13th ed.). Pearson.
Liu, M., & Huang, W. (2011). An exploration of foreign language anxiety and English learning motivation. Education Research International, 2(1), Article ID 493167. https://doi.org/10.1155/2011/493167
Office of the Permanent Secretary, Ministry of Higher Education, Science, Research and Innovation. (2021). Report on the statistics of international students in Thai higher education institutions. https://www.mhesi.go.th
Ketuaman, P. (1997). Measurement and evaluation of education. Bangkok: Chulalongkorn University.
Serirat, S. & colleagues. (2006). Organizational management. Thammasarn.
Taguchi, T., Magid, M., & Papi, M. (2009). The L2 motivational self system among Japanese, Chinese and Iranian learners of English: A comparative study. In Z. Dörnyei & E. Ushioda (Eds.), Motivation, language identity and the L2 self (pp. 66–97). Bristol: Multilingual Matters.
Wang, Y., & Derakhshan, A. (2021). A roadmap toward motivation and L2 achievement: A systematic review of L2 motivation research. Frontiers in Psychology, 12(1), 770388. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2021.770388
