อนาคตภาพหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสมอง จิตใจและการเรียนรู้ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา ในทศวรรษหน้า (พ.ศ. 2567 – 2577)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ศึกษาอนาคตภาพของหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสมอง จิตใจและการเรียนรู้ ในทศวรรษหน้า ปี พ.ศ. 2567–2577 โดยใช้เทคนิค EDFR โดยมีกลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ผู้ทรงคุณวุฒิที่เชี่ยวชาญด้านประสาทวิทยาศาสตร์ จิตวิทยาการรู้คิด และจิตวิทยาการศึกษา จำนวน 7 ท่าน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามและแนวสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติพื้นฐาน และวิเคราะห์เชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า ร่างอนาคตภาพของหลักสูตรที่ได้จาก
การสัมภาษณ์แบบ EDFR จากผู้ทรงคุณวุฒิ 7 ท่าน ให้ความคิดเห็นว่ามีความสอดคล้องและเป็นไปได้มากที่สุด (Mdn = 5.00, IR = 1) โดยอนาคตภาพของหลักสูตรที่ได้จาก EDFR ระบุว่า หลักสูตรในอนาคตควรครอบคลุม 8 ด้านสำคัญ ได้แก่ ผลการเรียนรู้ที่คาดหวัง การบูรณาการศาสตร์ที่เกี่ยวข้อง วิธีสอนที่เน้นผู้เรียน การประเมินหลากหลาย บุคลากรเชี่ยวชาญข้ามศาสตร์ การสนับสนุนผู้เรียน สิ่งอำนวยความสะดวกและโครงสร้างพื้นฐาน และผลผลิตที่ตอบโจทย์สังคม จึงเสนอให้ปรับชื่อหลักสูตรเป็น “จิตวิทยาการรู้คิดและวิทยาการทางสมอง”
มีโครงสร้าง 48 หน่วยกิต แบ่งเป็นรายวิชาบังคับ 9 หน่วยกิต วิชาเลือก 3 หน่วยกิต และดุษฎีนิพนธ์ 36 หน่วยกิต โดยเนื้อหาครอบคลุมการบูรณาการจิตวิทยา สมอง การวิจัย และการวัดผล เพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลง
ในอนาคต
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิจัยราชภัฏพระนครเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Abulibdeh, A., Zaidan, E., & Abulibdeh, R. (2024). Navigating the confluence of artificial intelligence and education for sustainable development in the era of industry 4.0: Challenges, opportunities, and ethical dimensions. Journal of Cleaner Production, 437, 140527. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2023.140527
Bos, D., Miller, S., & Bull, E. (2022). Using virtual reality (VR) for teaching and learning in geography: fieldwork, analytical skills, and employability. Journal of Geography in Higher Education, 46(3), 479-488.
Elayyan, S. (2021). The future of education according to the fourth industrial revolution. Journal of Educational Technology and Online Learning, 4(1), 23-30.
Mäkinen, H., Haavisto, E., Havola, S., & Koivisto, J. M. (2023). Graduating nursing students' user experiences of the immersive virtual reality simulation in learning–A qualitative descriptive study. Nursing open, 10(5), 3210-3219.
Phoolphatchaweewin, C. (2001). [Ethnographic Delphi Future Research]. In T. Sirisamphan (Ed.), [Policy Analysis Techniques] (5th ed., pp. 76-88). Chulalongkorn University. (In Thai)
Rattanaviwon, S. (2020). The Scenario of English Program Schools under the Jurisdiction of Bangkok Metropolitan during the Next Decade (B.E.2563-2572) [Unpublished doctoral’s thesis]. Srinakharinwirot University. (In Thai)
Wulandari, R. (2021). Characteristics and Learning Models of the 21st Century. Social, Humanities, and Educational Studies (SHES): Conference Series, 4(3), 8-16. http://dx.doi.org/10.20961/shes.v4i3.49958
