การพัฒนารูปแบบการบริการการสาธารณะแนวใหม่ (NPS) ขององค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดปทุมธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การบริการสาธารณะแนวใหม่ (NPS) 2) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการบริการสาธารณะแนวใหม่ (NPS) 3) ประสิทธิผลของการบริการสาธารณะแนวใหม่ (NPS) และ 4) รูปแบบการบริการสาธารณะแนวใหม่ (NPS) ขององค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดปทุมธานีที่เหมาะสม เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพ คือ แบบสัมภาษณ์ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ นายกองค์การบริหารส่วนตำบล จำนวน 35 คน และเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลเชิงปริมาณ คือ เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง คือ พื้นที่ครอบคลุมประชาชนในจังหวัดปทุมธานี จำนวน 400 คน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน
ผลวิจัยพบว่า 1) การบริการสาธารณะแนวใหม่ (NPS) อยู่ในระดับปานกลาง (x ̅=3.42) คือ องค์การบริหารส่วนตำบลมุ่งเน้นการสร้างชุมชนเข้มแข็งโดยการเปิดโอกาสให้ประชาชนเข้าร่วมในการการดำเนินโครงการหรือกิจกรรมที่มีความสำคัญต่อชุมชน โดยมีเจ้าหน้าที่คอยให้คำปรึกษาในการเขียนโครงการหรือ กิจกรรมอย่างเหมาะสม และมีการนำเทคโนโลยีมาใช้ในการติดตามและประเมินผลการดำเนินงานให้บรรลุเป้าหมาย 2) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการบริการสาธารณะ แนวใหม่ (NPS) อยู่ในระดับมาก (x ̅=3.83) คือ การบริหารจัดการขององค์การบริหารส่วนตำบลตามหลักธรรมาภิบาลมีผลต่อความสำเร็จของโครงการหรือกิจกรรมที่ชุมชนดำเนินการในด้านสภาพแวดล้อม งบประมาณ กฎระเบียบ เพื่อให้การดำเนินงานประสบความสำเร็จ 3) ประสิทธิผลของการบริการสาธารณะแนวใหม่ (NPS) อยู่ในระดับปานกลาง (x ̅=3.43) คือ องค์การบริหารส่วนตำบลส่งเสริมให้ประชาชนทุกภาคส่วน เข้ามามีส่วนร่วมในการดำเนินโครงการหรือกิจกรรม มีการเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจในกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้สามารถปฏิบัติงานได้อย่างถูกต้องและมีประสิทธิภาพ และ 4) รูปแบบการบริการสาธารณะแนวใหม่ (NPS) ขององค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดปทุมธานี ที่เหมาะสม คือ บุคลากรและประชาชนในชุมชนได้รับการฝึกอบรมและพัฒนาทักษะความรู้ความเข้าใจในนโยบายและแนวทางการดำเนินงานแบบใหม่ ๆ สามารถนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ในการดำเนินโครงการหรือกิจกรรมได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสามารถบริหารจัดการงบประมาณอย่างถูกต้องและโปร่งใสอย่างมืออาชีพ ทำให้การดำเนินงานเป็นไปตามกฎระเบียบและสามารถตอบสนองความต้องการของชุมชนอย่างแท้จริง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิจัยราชภัฏพระนครเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Akhad N. (2016). A preliminary conceptual framework on “Community democracy as a mechanism for new public service provision for Thailand in the 21st century”. Journal of Political Science and Law, 5(1), 44 - 79.
Anantnavee P. (2008). Principles, Concepts, and Theories of Educational Administration. Montri.
Anderson, J. E. (2018). New Public Service: A Citizen-Centered Approach. Routledge.
Bowonwattana P. (2007). The meaning of management. Chulabhorn University Printing House.
Cheema. (2005). Public Administration to Governance: The Paradigm Shift in the Link between Government and Citizens. Seoul, Republic of Korea.
Chuaybamrung T. (2009). The role of local government organizations in sustainable tourism development based on the concept of sufficiency economy. College of Local Government Development, King Prajadhipok's Institute.
Considine and Lewis. (2003). Networks and interactivity: Making sense of front - line governance in the United Kingdom, the Netherlands and Australia. Journal of European Public Policy, 10(1), 46 - 58.
Co-VAL. (2019). Understanding value co-creation in public services for transforming European public administrations. Literature review on public service reform models. University of Edinburgh.
Davies. (1983). Instructional Technique. McGraw - Hill.
Denhardt and Denhardt. (2000). The New Public Service: Serving Rather than Steering. Public Administration Review, 60(6), 549 - 559.
Denhardt and Denhardt. (2007). The New Public Serving: Serving, Not Steering. M.E.Sharp.
Fueangchan S. (2009). Public Policy: Theory and Practice. Onard Creation Co., Ltd.
Gibson and Others. (1988). Organization (6th ed.). Texas: Business.
Gibson et al.. (2006). Organizations Behavior (7th ed.). Irwin.
Inthaprom W. (2022). Network management and development of public policy networks (2nd ed.). Naphat Copy.
Kartasasmita. (2013). Indonesian change management: An oral history. London.
Kasemsuk J. (2011). Communication and social change. Chulalongkorn University.
Ketsuwan R. (2007). Public policy. Bophit Printing.
Koliba, Meek & Zia. (2011). Governance networks in public administration and public policy. CRC Press.
Phiwphang, P. (2007). Factors affecting the participation of the people in the development of Pue Noi Subdistrict Municipality, Pue Noi District, Khon Kaen Province. [Master's Thesis]. Maha Sarakham University.
Phongputthachat, R., & Pensri Chirinang P. (2019). Human resource development according to the new public administration guidelines of the Subdistrict Administrative Organization in Ratchaburi Province. Journal of Innovation in Administration and Management, 7(3), 53-65.
Robinson, M. (2015). Epidemiology of lifestyle behaviours and training injuries in British Army infantry recruits. PhD Thesis, School for Health, University.
Sapphokchai, O. (2016). The bureaucracy and its movement into the next decade appear in the KPI Yearbook: Thai Democracy in the New Decade. King Prajadhipok's Institute.
Saraduangkwan, T. (2020). Implementation of new public administration concepts in the Excise Department, Ministry of Finance. Ramkhamhaeng University.
Sukwirat, S. (2014). Contemporary Public Administration: Introduction to Public Administration. Bangkok: Ramkhamhaeng University.
Tanchai, W. (2016). Forms and types of public service provision of local government organizations. King Prajadhipok's Institute.
Walaisathian, P. (2000). Process and techniques of development work.Learning Enhancement Project for Community Happiness (LEP).
