ระบบการเรียนรู้เชิงกลยุทธ์ในองค์การ: การบูรณาการหลักไตรสิกขากับการพัฒนา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อสังเคราะห์และนำเสนอแนวทางการพัฒนาระบบการเรียนรู้เชิงกลยุทธ์ในองค์การสมัยใหม่ ผ่านกระบวนการบูรณาการหลักพุทธธรรม "ไตรสิกขา" เข้ากับทฤษฎีการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ (Human Resource Development: HRD) โดยใช้วิธีการศึกษาเอกสาร (Documentary Research) และการสังเคราะห์องค์ความรู้แบบสหวิทยาการ (Interdisciplinary Synthesis) ผลการศึกษาพบว่า ระบบการเรียนรู้ในองค์การยุคปัจจุบันภายใต้บริบทโลกที่ผันผวน (VUCA World) มักเน้นหนักเพียงมิติทักษะและสมรรถนะ (Competency-based) เพื่อตอบสนองตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจ จนละเลยมิติทางจิตวิญญาณและจริยธรรม ส่งผลให้เกิดปัญหาความยั่งยืนในระยะยาว อาทิ วิกฤตศรัทธาในผู้นำ ภาวะหมดไฟในการทำงาน และการขาดความผูกพันต่อองค์การ ผู้เขียนจึงนำเสนอ "โมเดลการเรียนรู้เชิงพุทธบูรณาการ" (Buddhist Integrated Learning Model) ที่ประยุกต์หลักไตรสิกขา ได้แก่ 1) อธิสีลสิกขา ในฐานะฐานรากแห่งธรรมาภิบาลและการสร้างทุนทางสังคมเพื่อลดต้นทุนธุรกรรม 2) อธิจิตตสิกขา ในฐานะการพัฒนาทุนทางจิตวิทยาและความฉลาดทางอารมณ์เพื่อสร้างภูมิคุ้มกันทางใจ และ 3) อธิปัญญาสิกขา ในฐานะกระบวนการจัดการความรู้และความคิดสร้างสรรค์เชิงกลยุทธ์เพื่อสร้างนวัตกรรมสังคม องค์ความรู้นี้ชี้ให้เห็นว่า การบูรณาการพุทธธรรมเข้ากับศาสตร์สมัยใหม่จะช่วยสร้าง "ดุลยภาพ" ระหว่างคนและงาน นำไปสู่การเป็นองค์การแห่งปัญญาที่ยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิจัยราชภัฏพระนครเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Akkaraboworn, J. (2006). Build up human for work. Bangkok: Tao (2000).
Apipanyo, W. (2021). Sangha Organization Development to Learning Organization. Journal of Mahayana Voice, 7(1), 47-58.
Bennett, N., & Lemoine, G. J. (2014). What a difference a word makes: Understanding threats to performance in a VUCA world. Business Horizons, 57(3), 311-317.
Bierema, L. L. (2009). Critiquing HRD theory and practice: A critical lens. In International Handbook of Research in Human Resource Development (pp. 235-252). Edward Elgar.
Buddhadasa Bhikkhu. (2006). Working is Dhamma practicing. Sukkhapapjai.
De Geus, A. P. (1988). Planning as Learning. Harvard Business Review, 66(2), 70-74.
Edmondson, A. (1999). Psychological safety and learning behavior in work teams. Administrative Science Quarterly, 44(2), 350-383.
Garavan, T. N. (1991). Strategic Human Resource Development. Journal of European Industrial Training, 15(1), 17-30.
Giacalone, R. A., & Jurkiewicz, C. L. (2015). Handbook of workplace spirituality and organizational performance. Routledge.
Goleman, D., & Davidson, R. J. (2017). Altered Traits: Science reveals how meditation changes your mind, brain, and body. Avery.
Jaranathammo, T. & Pannadepo, P. (2021). Buddhist Management : Modern Organization. Proceedings of the 7th national academic conference on Buddhism (February 28, 2021). Lamphun Buddhist College: Mahachulalongkornrajavidhyalaya.
Julkraianisong, P., Dhammahāso, P.H., & Masrungson, P. (2018). An application of mindfulness to develop manufacture labour’s work with happiness: A case study of Continental Knitting Ltd., Part. Journal of MCU Peace Studies, 6(Special Issue), 171-181.
Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (2004). Strategy maps: converting intangible assets into tangible outcomes. Massachusetts: Harvard Business School Publishing Corporation.
Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The knowledge-creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. Oxford University Press.
Panich, W. (2013). Learning Development towards 21st Century. Siam Commercial Foundation.
P.A. Payutto. (1995). Sustainable development. Nakhon Pathom: Wat Yanawesakawan.
Phanthasen, A. (2006). Buddhist economics: evolution, theory and application to other economical sciences. Thailand Science Research and Innovation.
Schwab, K. (2017). The fourth industrial revolution. New York: Crown Publishing Group.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: the art and practice of the learning organization. Doubleday/Currency.
Suyaprom, S. (2012). Organizational theories and Buddhist administration. Mahachulalongkornrajavidhayalaya.
Vejayanond, N. (2011). New direction for human capital management. Graphic System.
Yorks, L. (2006). Strategic human resource development. Sage Publications.
Wasi, P. (2001). Educational reform in the eyes of Prof. Prawes Wasi. Four Printing.
Wichianpanya, P. (2004). Knowledge management: foundation and application. Expert Net.
