- การประเมินผลลัพธ์การเรียนรู้ด้านความเป็นผู้ประกอบการจากการใช้ Business Model Canvas ของนักศึกษานอกสายบริหารธุรกิจ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินผลลัพธ์การเรียนรู้ด้านความเป็นผู้ประกอบการภายหลังการจัดการเรียนรู้โดยใช้ Business Model Canvas และ 2) เปรียบเทียบผลลัพธ์การเรียนรู้ด้านความเป็นผู้ประกอบการระหว่างกลุ่มที่มีและไม่มีประสบการณ์หารายได้ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษานอกสายบริหารธุรกิจ จำนวน 28 คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบไม่ใช้ความน่าจะเป็น โดยใช้วิธีการเลือกแบบบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามผลลัพธ์การเรียนรู้ด้านความเป็นผู้ประกอบการ แบ่งเป็น 3 ด้าน ได้แก่ 1) ความเข้าใจต่อธุรกิจ 2) ทักษะเชิงวิเคราะห์และการประยุกต์ใช้ และ 3) ความมั่นใจในการเป็นผู้ประกอบการ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและการทดสอบค่าทีแบบอิสระ ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 ผลการวิจัยพบว่า 1) กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มาจากสาขารัฐศาสตร์ รองลงมา คือ สาขานิติศาสตร์ สาขาออกแบบ และสาขาอังกฤษธุรกิจ โดยนักศึกษาส่วนใหญ่อยู่ในชั้นปีที่ 1 ร้อยละ 46.4 รองลงมาคือ ชั้นปีที่ 2 ร้อยละ 42.9 และชั้นปีที่ 3 ร้อยละ 10.7 สำหรับประสบการณ์หารายได้ พบว่านักศึกษาส่วนใหญ่เคยมีประสบการณ์หารายได้ ร้อยละ 64.3 ขณะที่ร้อยละ 35.7 ไม่เคยมีประสบการณ์ดังกล่าว ผลลัพธ์การเรียนรู้ด้านความเป็นผู้ประกอบการโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.07, SD = 0.99) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านความเข้าใจต่อธุรกิจอยู่ในระดับมาก ( = 4.07, SD = 0.93) ด้านทักษะการวิเคราะห์และการประยุกต์ใช้อยู่ในระดับมาก ( = 4.08, SD = 1.06) และด้านความมั่นใจในการเป็นผู้ประกอบการอยู่ในระดับมาก ( = 4.06, SD = 0.98) และ 2) ผลการเปรียบเทียบผลลัพธ์การเรียนรู้ด้านความเป็นผู้ประกอบการระหว่างนักศึกษาที่มีและไม่มีประสบการณ์หารายได้ พบว่า นักศึกษาที่มีประสบการณ์หารายได้มีค่าเฉลี่ยสูงกว่านักศึกษาที่ไม่มีประสบการณ์หารายได้ทั้ง 3 ด้าน ได้แก่ ด้านความเข้าใจต่อธุรกิจ (t = 0.93, p = .368) ด้านทักษะเชิงวิเคราะห์และการประยุกต์ใช้ (t = 1.56, p = .144) และด้านความมั่นใจในการเป็นผู้ประกอบการ (t = 0.62, p = .550) โดยไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในทุกด้านที่ระดับ .05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิจัยราชภัฏพระนครเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
Afxentiou, G., & Bezzaz, Y. (2025). Exploring the mental health of veterans and its impact on
entrepreneurial outcomes: A conceptual framework for future research. Journal of Aggression, Conflict and Peace Research, 17(3), 242–254. https://doi.org/10.1108/JACPR-03-2025-0986
Al-Mamary, Y. H., & Alshammari, A. F. (2025). A conceptual model and its implications:
Identifying key factors influencing entrepreneurial activity and innovation capabilities for sustainable development and green innovation. World Development Sustainability, 7, 100259. https://doi.org/10.1016/j.wds.2025.100259
Bacigalupo, M., Kampylis, P., Punie, Y., & Van den Brande, G. (2016). EntreComp: The entrepreneurship competence framework. Luxembourg: Publication Office of the European Union. https://doi.org/10.2791/593884
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W.H. Freeman and Company.
Cantamessa, M., & Montagna, F. (2016). Business model innovation. In M. Cantamessa & F. Montagna (Eds.), Management of innovation and product development (pp. 157–178). Springer.
Kolb, D. A. (2015). Experiential learning: Experience as the source of learning and development (2nd ed.). Pearson Education.
International Institute for Trade and Development (Public Organization). (2020). Business Model Canvas (BMC): Explaining the components of a business or project. https://www.itd.or.th/wp-content/uploads/2020/01/itdevent03022020-04.pdf
Lackéus, M. (2015). Entrepreneurship in education: What, why, when, how. OECD Local Economic and Employment Development (LEED) Papers, No. 2015/06. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/cccac96a-en
Meehan, C., VonColln-Appling, C., Dasilva, M., Yocom, D., Stoltzfus, L. E., & Barker, N. (2026).
The impact of experiential learning on clinical judgment in prelicensure nursing students. Teaching and Learning in Nursing. Advance online publication. https://doi.org/10.1016/j.teln.2026.01.026
Newman, A., et al. (2019). Entrepreneurial self-efficacy: A systematic review of the literature
on its theoretical foundations, measurement, antecedents, and outcomes. Journal of Vocational Behavior, 110, 403-419. https://doi.org/10.1016/j.jvb.2018.05.012
Office of the National Higher Education, Science, Research and Innovation Policy Council. (2026). The Ministry of Higher Education, Science, Research and Innovation, through NXPO, showcases achievements in driving higher education, science, research and innovation policies, integrating budgets, developing human capital, and laying the foundation for enhancing the country’s innovation economy. https://www.nxpo.or.th/th/43212/
Osterwalder, A., & Pigneur, Y. (2010). Business model generation: A handbook for visionaries, game changers, and challengers. John Wiley & Sons. https://www.strategyzer.com/books/business-model-generation
Pratana Govittayangkull (2015). Developing 21st-century learning assessment skills among
early childhood teachers in Lampang Province. Journal of Social Innovation and Lifelong Learning, 9(2–4). https://so01.tci-thaijo.org/index.php/FEU/article/view/39034
Pattrawiwat, K., Jansem, A., Intarakamhang, U., Boocha, P., Azharuddin, S., Daovisan, H., &
Tuntivivat, S. (2025). The causal relationship model of intention and social entrepreneurial orientation behavior of students in Thailand. Social Enterprise Journal, 22(1), 171–187. https://doi.org/10.1108/SEJ-12-2024-0197
Rocha, R. G., do Paço, A., & Alves, H. (2024). Entrepreneurship education for non-business
students: A social learning perspective. The International Journal of Management Education, 22(2), 100974. https://doi.org/10.1016/j.ijme.2024.100974
