การพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์จากวรรณกรรมพื้นบ้าน

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาและวิเคราะห์เนื้อหาของวรรณกรรมพื้นบ้าน (นิทานปลาบู่ทอง) 2) เพื่อพัฒนากิจกรรมการท่องเที่ยงเชิงสร้างสรรค์จากวรรณกรรมพื้นบ้าน และ 3) เพื่อจัดกิจกรรมและประเมินผลการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์วรรณกรรมพื้นบ้าน โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพและการวิจัยเชิงปริมาณ การวิจัยเชิงคุณภาพใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่ม ผู้ให้ข้อมูล คือ นักวิชาการ 2 คน ปราชญ์ชาวบ้าน 2 คน สมาชิกกลุ่มองค์กรวัฒนธรรมและคนไทย 34 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกและแบบประเมินการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา สำหรับการวิจัยเชิงปริมาณใช้สถิติพรรณนาในเรื่องของความถี่  ผลของการวิจัย พบว่า 1) วรรณกรรมพื้นบ้านปลาบู่ท่องมี 29 แหล่งข้อมูล จัดเป็น 6 ประเภท คือ หนังสือ 9 เล่ม เว็บไซต์ 6 แห่ง ภาพยนตร์ 4 เรื่อง บทละครโทรทัศน์ 3 ตอน งานวิจัย 3 เรื่องและยูทูป 4 เรื่อง ซึ่งผู้ให้ข้อมูลส่วนใหญ่รู้จักนิทานพื้นบ้านปลาบู่ทองเป็นอย่างดี โดยสอนให้รู้จักในเรื่องความมีคุณธรรม จริยธรรมและความกตัญญู 2) กิจกรรมสามารถจัดได้เป็น 3 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ 1 เป็นกิจกรรมที่เกี่ยวกับการแต่งตัวเหมือนตัวละครในเรื่องปลาบู่ทอง การสอนการแสดงและการทำของที่ระลึก กลุ่มที่ 2 คือ กิจกรรมที่เกี่ยวกับการทำอาหารและเครื่องดื่มม๊อกเทล การระบายสีรูปปั้นดินเผาปลาบู่ทอง และกลุ่มที่ 3 คือ การจัดกิจกรรมการท่องเที่ยว 1 วันในสถานที่ที่เกี่ยวกับนิทานปลาบู่ทอง และ 3) การประเมินผลของกิจกรรม พบว่า อยู่ในระดับที่พอใจในทุกกิจกรรม เช่น การแต่งตัวเหมือนกับตัวละคร การทำอาหารและเครื่องดื่มม๊อคเทล การระบายสีรูปปั้นดินเผาปลาบู่ทอง การจัดกิจกรรมการท่องเที่ยว 1 วัน ในสถานที่ที่เกี่ยวกับนิทานปลาบู่ทอง