FOLKWAYS OF THAI RURAL PEOPLE IN 4.0 ERA
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aims to analyze the folkways of Thai rural people in 4.0 Era. Nowadays, Thai rural society has already become a modern rural society. Because it has adopted modernity following globalization as part of life that discovering in a rural society of Thailand looks more similar to urban society. But there are still cultural dimensions or local traditions that are still firmly maintained. The identity of the Thai countryside with good culture is a strength that helps the Thai society survive during the new challenges that are constantly being pushed up, such as economic, social, political and cultural challenges. Although the true development of Thailand started with the National Economic Development Plan in year B.E 2504. From the first phase that Thai locals are waiting to receive the development policy, then they have called for more participation in policy formulation for their local development after that. For this reason, the contributions of technology in this 4.0 era have helped the rural development of Thailand creatively. Despite having some impact on the lives of rural people but can gracefully support change due to having a strong community culture.
Article Details
References
กระทรวงวัฒนธรรม. วัฒนธรรม วิถีชีวิต และภูมิปัญญา. กรุงเทพมหานคร : กระทรวงวัฒนธรรม, 2558.
กองบริหารงานวิจัยและประกันคุณภาพการศึกษา. พิมพ์เขียว Thailand 4.0 โมเดลขับเคลื่อนประเทศไทยสู่ความมั่งคั่ง มั่นคง และยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร : กองบริหารงานวิจัยและประกันคุณภาพการศึกษา, 2559.
กองแผนงานและสารสนเทศ กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน. แผนยุทธศาสตร์กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน พ.ศ. 2560-2564. กรุงเทพมหานคร : กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน, 2560.
ชูชัย สมิทธิไกร. พฤติกรรมผู้บริโภค. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย, 2553.
ชาย โพธิสิตา. “ชนบทไทยในวิถีทุนนิยม”. วารสารราชบัณฑิตยสถาน ปีที่ 37 ฉบับที่ 4 (ตุลาคม-ธันวาคม 2555) : 163-185.
ณรงค์ เส็งประชา. สังคมวิทยาเมืองและชนบท. กรุงเทพมหานคร : กรุงสยามการพิมพ์, 2523.
เดชขจร ภูทิพย์. “การเมืองเรื่องทรัพยากรน้ำ: ศึกษาเฉพาะกรณีโครงการฝายราษีไศล”. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์). มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 2546.
นภาพร อติวานิชยพงศ์. “คนชนบทอีสานกับการทำมาหากิน: ความเปลี่ยนแปลงตามยุคสมัย”. วารสารสังคมวิทยามานุษยวิทยา คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปีที่ 33 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2557) : 103-127.
พระมงคล สุมงฺคโล. ศึกษาการเปลี่ยนแปลงทางสังคมที่มีต่อวิถีชีวิตชนเผ่า ละว้าหมู่ที่ 11 ตำบลป่าแป๋อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่ ปีที่ 8 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2560) : 57-68.
ยสุรัชพงศ์ สิกขาบัณฑิต. นโยบายประเทศไทย 4.0 : โอกาส อุปสรรค และผลประโยชน์ของไทยในภูมิภาคอาเซียน. กรุงเทพมหานคร : กลุ่มงานสหภาพสมาชิกรัฐสภาเอเชียและแปซิฟิก สำนักองค์การรัฐสภาระหว่างประเทศ, 2560.
วงศ์สถิตย์ วิสุภี. “บทบาทชุมชนท้องถิ่นกับการขับเคลื่อนสู่โมเดลประเทศไทย 4.0”. สถาบันการเรียนรู้เพื่อปวงชน, 2560, [ออนไลน์], แหล่งที่มา : https://sites.google.com/a/life.ac.th/main/bthkhwam-wichakar/bthbathchumchnthxngthinkabkarkhabkheluxnsumodelprathesthiy40 (สืบค้นเมื่อ 17 ตุลาคม 2562).
สภาพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติ. แผนพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติฉบับที่ 1 (2504-2509). กรุงเทพมหานคร : สภาพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติ, 2507.
อรรถจักร สัตยานุรักษ์. ความเปลี่ยนแปลงชนบทในสังคมไทย: ประชาธิปไตยบนความเคลื่อนไหว. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.), 2556.
Hawkins, D., I. and Mothersbaugh, D., L. Customer Behavior: Building Marketing Strategy. (12th ed.). New York: McGraw-Hill Irwin, 2013.
Michael, W. Rural. New York : Routledge. Rambo, T., A., 2017.
Rambo, T., A., From Poor Peasants to Entrepreneurial Farmers: The Transformation of Rural Life in Northeast Thailand, 2017.
Riggs, Fred W. “Modernization and Political Problems: Some Developmental Prerequisites”, Development Nations : Guest for A Model (Beling and Toten), 1970.
Solomon, M., R., Customer behavior: Market survey. (11th ed.). 2015.
